Δύο μηνών... πολίτης!!!

Όπως και τόσοι άλλοι πριν (ή/και μετά) από εμένα, έτσι κι εγώ πέρυσι, χαιρέτησα τους δικούς μου με ένα τραγουδάκι και πήγα να υπηρετήσω τη πατρίδα. Ακριβώς 14 μήνες πριν από σήμερα, στις 13 Φεβρουαρίου 2007 παρουσιάστηκα στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Υγειονομικού, στην Άρτα!

Τη στιγμή που περνούσα τη πύλη του στρατοπέδου, ένιωθα πως θα περάσω μια «εύκολη» θητεία και τραγουδούσα αυτό (χα, κοίτα σύμπτωση… και τώρα αυτό τραγουδάω, για άλλους λόγους και ΑΛΛΕΣ αιτίες).

Τις πρώτες μέρες ήμουν κάπως έτσι, ρέμπελος, (όπως είχα γράψει τότε) και καλοπερνούσα. Αργότερα συνειδητοποίησα ότι πήγα στο στρατό και όχι… στη κατασκήνωση!!!







Τα πράγματα δυσκόλεψαν λίγο (ελάχιστα, θα έλεγα) όσο προχωρούσε η εκπαίδευση και οι ανώτεροί μας ( ή οι ανεγκέφαλοι, ίσως να είναι και το ίδιο) μας μετέτρεπαν σιγά σιγά σε στρατιώτες, διδάσκοντας μας εμβατήρια και άλλα στρατιωτικά και πολεμικά θέματα.

Η πρώτη «μικρή» μετάθεση δεν άργησε να έρθει και αφού χαιρέτησα φίλους, φίλες, γνωστούς και γνωστές στην Άρτα, ήρθα στο 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Νομίζω πως δεν χρειάζεται να πω τίποτε παραπάνω για τον 1,5 μήνα που πέρασα εδώ, στη πόλη μου και στο σπίτι μου!

Η πρώτη «κανονική» μετάθεση με έστειλε στη Σκύδρα, ένα χωριό δίπλα στην Έδεσσα. Όλως τυχαίως, πρόπερσι «αποκτήσαμε» συγγενείς σε ένα διπλανό χωριό, οπότε… έφυγα από το σπίτι μου, για να πάω στο σπίτι «μου».

Η θητεία μου κυλούσε ομαλά και ενώ ήμουν έτσι κάποιες φορές,


έγινε κάτι καλό και πέρασα αυτή τη πόρτα…










και για τους επόμενους 4 μήνες ήμουν έτσι!









Όπως κάθε «κληρωτός οπλίτης» - στρατιώτης, έπρεπε να συμμετέχω σε πορείες, βολές, ασκήσεις, με αποτέλεσμα αρκετές φορές να «σκάω» και να θέλω να τα σπάσω όλα, αλλά τελικά να σκέφτομαι αυτό που αναφέρεται στην εισαγωγή του οδηγού γενικής χειρουργικής της Οξφόρδης : «μία εφημερία, όπως και κάθε δύσκολη κατάσταση της ζωής, αντιμετωπίζεται ευκολότερα, όταν κάποιος σκέφτεται το εξής : «κάποτε, θα τελειώσει»!. Με αυτή τη σκέψη, έφτιαξα τον δικό μου «στρατό» μέσα μου και αντιμετώπιζα κάθε δυσκολία… με γέλιο!!!

Ο καιρός περνούσε, η θητεία μου προχωρούσε, άλλοτε με γέλια και χαρές, άλλοτε με στενοχώρια, νεύρα και λύπη… αλλά, πάντα με ένα «δε πειράζει» στο τέλος! (και soundtrack από τον Republic Radio που άκουγα συνέχεια!!!)

Ο Οκτώβριος με βρήκε στο 412 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ξάνθης, μιας και εκεί με έστειλε η δεύτερη μετάθεση μου. Τι να πω για το τελευταίο τρίμηνο της θητείας μου? Ίσως να καταλάβετε τα πάντα από μια φράση που έλεγα συνέχεια, όσο πλησίαζε η μέρα της απόλυσης μου : «γίνεται να με κρατήσουν ακόμα λίγο στο στρατό, αν είναι να περνάω τόσο καλά?».

Κάπως έτσι, έφτασε η Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008, όπου επέστρεψα στη Ξάνθη (μετά από μια μεγάλη άδεια απολύσεως) για να πάρω το «χαρτί». Απολύθηκα και τελείωσα άλλη μια υποχρέωση της ζωής μου. Αυτό ήταν!
Τώρα… ? Τι με περιμένει? Ότι και αν είναι, πλέον ξέρω πως «αργά ή γρήγορα, θα τελειώσει»! Και φυσικά, για κάθε άσχημη στιγμή και κατάσταση, ένα «δε πειράζει» είναι έτοιμο!!!

Υ.Γ. 1: Αν και πριν λίγες μέρες αποφάσισα να κόψω το «άθλημα» και για λίγο καιρό να μην ασχοληθώ καν με το «αντικείμενο», νομίζω πως πρέπει να κάνω μια εξαίρεση και να αναφερθώ στις γυναίκες που ομόρφυναν τη στρατιωτική μου ζωή :

-το πρώτο 1/3 της θητείας μου είχα τις «φίλες» μου (ε, ήμουν και στην έδρα μου… όλα ήταν εύκολα και βολικά) και τις ευχαριστώ πολύ!

-το δεύτερο 1/3 της θητείας μου, η μουσική με ένωσε με… μια dj! Οι κουβεντούλες μας περί μουσικής μου έχουν λείψει, τα γέλια μας με χαροποιούν ακόμα, ενώ το sex… αχ! Να είσαι καλά, όπου και αν είσαι, Dj Stone!

-το τρίτο 1/3 της θητείας μου, έγινε παιχνιδιάρικο όπως ένα νηπιαγωγείο, ζεστό αν και ήμουν σε κρύο μέρος, γελαστό αν και προβληματιζόμουν για τις υποχρεώσεις της «μετά στρατού» ζωής, και άλλα πολλά, χάρη σε μια γυναίκα : τη Τζέλλα! Αν και τώρα τελευταία το «λήξαμε» το θέμα και ίσως λίγο άσχημα, θα είναι πάντα ένα… κομματάκι Lacta, της δικής μου «σοκολατένιας» ζωής!

Υ.Γ. 2: Θέλοντας να αφήσω μια μικρή «κληρονομιά» σε όλους αυτούς που θα υπηρετήσουν τη «μαμά πατρίδα» κάποια μελλοντική στιγμή, σκέφτηκα να τους δώσω μια λίστα από κάποια πράγματα που λίγο ή πολύ είναι απαραίτητα για μια «εύκολη» θητεία. Καλή θητεία να έχετε και καλοί πολίτες όσοι τελειώνετε!!!

Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ Δρ ΠΑΚΟ

-1 υπνόσακος
-2 σεντόνια
-2 μαξιλαροθήκες
-Πολλά εσώρουχα
-Πολλά ζευγάρια χακί κάλτσες ( κατά προτίμηση «πετσετέ»)
-Αρκετά σκουρόχρωμα μπλουζάκια τύπου φανέλας
-Αρκετά σκουρόχρωμα μπλουζάκια τύπου T SHIRT
-1 πετσέτα σώματος (αρκεί να μην σιχαίνεστε να χρησιμοποιήσετε τις στρατιωτικές πετσέτες… αλλιώς, πάρτε περισσότερες)
-1 πετσέτα προσώπου
-1 πετσέτα χεριών
-1 πετσέτα για τα πόδια (ο στρατός παρέχει σε όλους τους στρατιώτες από 2 ή 3 πετσέτες κάθε χρήσης)
-1 ζευγάρι πιτζάμες (ή οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φορέσετε για να κοιμηθείτε, πχ. φόρμες)
-1 ζευγάρι χακί ή μαύρα γάντια
-1 χακί κασκόλ
-1 χακί ή μαύρο σκούφο (αν έχετε σκούφο τύπου «full face» να τον προτιμήσετε)
-1 ζευγάρι ανατομικούς πάτους υποδημάτων
-6 λουκέτα (1 μακρόστενο, 1 μεγάλο, 2 μεσαία, 2 μικρά για τα φερμουάρ των αποσκευών σας)
-1 πολύπριζο ή τρίπριζο τύπου Τ (δεν επιτρέπεται, αλλά… )
-1 νυχοκόπτη ή ψαλιδάκι
-Σαμπουάν, σαπούνια, οδοντόκρεμες, ωτοκαθαριστές κτλ… ε, αυτά θα έπρεπε να τα ξέρετε!!!
-Λίγα ρολά χαρτί υγείας
-Μερικά πακέτα μωρομάντηλα ΧΩΡΙΣ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ (θα με θυμηθείτε για αυτό το ΧΩΡΙΣ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ!)
-1 σημειωματάριο τσέπης
-1 στυλό μπλε ή μαύρο
-1 φακό τσέπης (μικρό αλλά δυνατό)
-1 σφυρίχτρα
-Μερικές σακούλες
-Hansaplast, επιθέματα για κάλους, κρέμα χεριών, lisopaine, depon, panadol (extra κατά προτίμηση), ponstan, riopan, primperan, maalox, mesulid, algover: δεν θα τα «φάτε» ΟΛΑ εσείς… απλά, μη ξεχνάτε ότι μπορεί να τα χρειαστεί κάποιος άλλος στρατιώτης!
-Zovirax, mundisal, pyralvex, listerine: για προσωπική χρήση ΜΟΝΟ, καλύτερα
-1 θερμόμετρο

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

2310 -893237 Διευθυντής Στρατολογίας
2310-893242 Στρατολόγος
2310-893238 Γραμματεία
2310-850060 Ενημέρωση - FAX

ΚΑΛΗ ΘΗΤΕΙΑ!!!

Seven in one!!!

This is how my blog should and would look,if i had the time and mood to post in time.Hope you won't get tired by reading this post(s).Enjoy!!!

Sunday, February 17, 2008 (Noon)

G. Spot

Last night(better early in the morning,today) i decided to re-open the chapter "sex stories".If nothing less(or is it "if nothing more"? ),she is definitely worth it!!!

It's been years since i felt this way.So "small",yet so "huge",full of passion,heat and "friendship" and i found it all in one woman!

"-Relax,will you?
-I can't...you are too young for me..."

Age...does it really matter?I say that,as for me,she is a couple of years older.She says that it's almost a decade.So what?If someone makes you laugh when you are down,or takes you higher when you are "up",if someone can understand you when you have something in your mind,if someone doesn't break your "balls" or doesn't make you angry(or make you feel anything "bad"),if someone treats you as you deserve (or even better...),if someone satisfies you in bed,can't you relax and enjoy it?

"-Do you listen to what i am saying?
-No.
-Hey...can you hear me for just a moment?.
-No.
-You are my "bug".
-Am i?
-Oh,now you ARE listening!
-No,i am not...
-You are my little "bug".
-Maybe.
-You are my little crazy "bug".
-That's for sure!!!"

The whole night was so hot(although in a cold room) with the taste of vodka-lemonade,so funny,full of laughs,so wet of sweat and body liquids,so "kama sutra",with no borders and no limits...

Well,this is something i want to share with my friends,the male ones : "Guys,life after all,can be like a movie...In the end,it was the good guy who "took" the girl...".Be nice,be kind,be lovable...it's worth it!!!


P.S.: It looks like Twetty IS right!!!

When i was driving to get "there",i was singing this song.
One of her favorites is this one and she was listening to it,earlier that evening.
While we were lying in the bed,naked,quite,with no breath left,sweaty and exhausted,this song was on...and we enjoyed it,holding tight each other...

Friday, February 15, 2008 (Late in the night)

Dr Positive Energy

Many times in my life,i found my self in this shitty position,when someone made me feel so stupid,useless and meaningless,as last night.

A couple of years ago,i would be "crying" for a month or two,falling in depression,loosing my time,even my "religion".Now...i am laughing again and i am laughing loud!

As two of my good friends said "shit happen" and "we are only "borrowing" things".Exactly!There is no human on earth that will take his belongings with him,in the after death life (if there is any).So,why bother?Life is too short to waste it by feeling sorry about lost things.The hell with it!!!

Having this in my mind,i end up helping someone with one of his problems,not a big one,but something that made him "uncomfortable".It made me forget my problems and in the end,it put a smile in my face.That's why i thought i should ask you:can i change my nickname in "Dr Positive Energy"?Should i?Am i worth it?

The whole day,i had this song in my mind,and while posting,i was listening to this one,again and again.Enjoy!!!

Friday, February 15, 2008 (Really early in the morning)

Unhappy f*cking Valentine's night!!!

(Scroll down the page and you will find the original text).

Thursday, February 14, 2008 (Noon)

Valentine's day...

Today people around the world will celebrate their love with the person that "completes" them.Ok,i am not against showing how much love exists between two people,i just can't accept that it has to be only today.

Maybe you agree with me,maybe not,but i think that love has to be told,shown and "proved" every single day,if not every single moment.And i am not talking about "sex-love".I mean any kind of love:mother love,family love,good Samaritan love,human love,animal love,priceless and not-self-interested love...Love in any way you can think about!

As for today,i believe that one of myspace friends,described what i feel about this "celebration",in the best words.So,i quote :

"F*ck this day, sure I love to be loved and love to love. But this day is just shit.
Sure lets all go and buy more shit to just hang around and take up space.
This day is like shoving crap down my neck saying, YOU MUST BE WITH SOMEONE!!
I am not in a happy mood right now, I hate the shit I am going through.
Well enough ranting for one day.


Wednesday, February 13, 2008 (Late in the night)

Army days left : 0

Today i got off the army,i am "retired" and back to the freedom of living as a citizen!I don't want to write anything more right now,cause it's so "fresh" in my mind.
I promise you that some time,a few days later,i will post my feelings,some of my experiences and other stuff about the army.As for now..beware,CITIZEN PAKO lives among you!(i am only kidding,you have nothing to worry about...)

Tuesday, February 12, 2008 (Late in the night)

Childhood memories

A good friend who lives in London some months now,sent me a mail with a youtube link.I usually don't open every link that gets in my hands,but knowing Ad. i was sure that something interesting was there to watch.

A few moments later,i was pressing the "replay" button on the youtube video screen and i believe that you should do the same.Watch it and you will understand what i mean!

Warning : Only the ones who were born before 198X will "get it".Get ready,watch and weep...


Tuesday, February 12, 2008 (In the morning)

Birth-(her)-day

Today is one of my x-friends birthday.I am not talking about a(n) x-girlfriend.She was just a friend.Just...?

We met in high school and ever since that day,our lives were almost...one and the same!Almost the same problems,similar excitements and joy,same feelings and even habits were filling our lives,day by day.

One day,she got lost.With no words,no explanation.Just a dilemma-question : "It will be either she or me,in your life.I don't like her.".My heart acted more upon my brain,so i kept the girlfriend,and lost the friend.At that time,i didn't think that i could lose her,I thought that it's something temporary and it was only after the break up with the girlfriend(two years later),when i realized what had happened (and among other thoughts,there was the one that when i had to decide,i didn't listen to my heart but to my...).



My good blog friend Meneksedia,wrote something very wise in a similar post (what happened,girl?Do you "feel" me?).I quote:

"Reasonably when two bodies run with vertiginous speed there is the danger of collision or ignition."

For a little bit more then ten years there was no collision nor ignition.The vertiginous speed just took us to a "pitch-fork",where each of us took a different way.

Even though we haven't spoken for three years,i hope she is doing great and i wish her the best.Happy birthday,P.,i still love you...

Back then we used to dance like crazy,with this song that i once dedicated her.It's the same song now,i am not dancing any more,but i am dedicating it once again...For you,P...

Στον στρατό...9 μήνες!!!

Ξέρω πως άργησα να "γράψω" αυτό το τραγούδι,αλλά οι τελευταίες 8 μέρες ήταν πραγματικά..."στρατιωτικές" μέρες για μένα!Ελπίζω να είσαστε όλοι καλά και θα τα λέμε συχνότερα σε περίπου 2,5 μήνες,που θα απολυθώ!Φιλάκια!!!

Απλά,με καλή διάθεση!!!

...Γιατί μερικές φορές η ζωή είναι ένα αστείο...είτε είσαι στον στρατό,είτε όχι...είτε είσαι μέσα σε πολλά σκατά,είτε όχι(εγώ ξέρω πως ΔΕΝ είμαι)...Ελπίζω να είσαστε όλοι άψογα!Μου λείπετε,σας φιλώ!!!

Οχι,σκατά...Είμαι στον στρατό!!!

Ποιος θα το πίστευε? Στα προχωρημένα μου 20 χρόνια( καλά, καλά, είμαι 28 χρονών) αναγκάστηκα να πάω στον στρατό! Τώρα υπηρετώ τη «μαμά πατρίδα»,είμαι ένας από τις τόσες χιλιάδες φαντάρων, από τις 13.02.2007 ως τις 13.02.2008.
Ελπίζω να με συγχωρέσετε που δεν γράφω συχνά, αλλά δεν έχω χρόνο! Ειδικά τώρα, που περνάω όλο μου τον χρόνο διαβάζοντας (έχω εξετάσεις αναγνώρισης πτυχίου τον Ιούλιο).

Είτε το πιστεύετε είτε όχι, ακόμα και αν είμαι γιατρός, πρέπει να κάνω όλα όσα κάνει ένας φαντάρος, γιαυτό είμαι συνέχεια κουρασμένος και νυστάζω…Εκτός από τις τρεις πρώτες εβδομάδες, όπως βλέπετε και στην φωτογραφία, όπου ήμουν ένας ρέμπελος, ένας «δεν με νοιάζει καθόλου ο στρατός» φαντάρος... Αλλά εκείνες οι μέρες τέλειωσαν…
Ας ελπίσουμε όλοι ότι το τέλος θα έρθει σύντομα, οπότε και θα είμαι «πίσω» μαζί σας…Να είσαστε καλά όλοι, φιλάρες…α, και, σας παρακαλώ, μην με ξεχνάτε…ή ακόμα και όποιον άλλο φαντάρο γνωρίζετε…