Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008


Κόσσοβο και περιφέρεια

Kosovo and Metohija

Косово и Метохија

(or "Kasno,Marko,na Kosovo stize...")







Η διαβίωση για επτά χρόνια σε μια χώρα όπως η Σερβία, με έκανε να αλλάξω τον τρόπο που σκέφτομαι και "βλέπω" πολλά πράγματα. Μεταξύ άλλων, όσο ήμουν εκεί, συνειδητοποίησα λίγα περισσότερα πράγματα για τις μειονότητες– τους μικρούς πληθυσμούς, τις χώρες- τα έθνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σε μια «φοιτητική» πόλη όπως το Νις, ήταν αναμενόμενο ότι θα είχα συμφοιτητές από τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τα Σκόπια, ή/και Χριστιανούς και μουσουλμάνους. Αυτό που δεν ήταν αναμενόμενο είναι ότι θα υπήρχαν εκεί μερικοί Σέρβοι φοιτητές, μετανάστες μέσα στην ίδια τους τη χώρα, οι οποίοι ήταν από το Κόσσοβο αλλά έπρεπε να μετακομίσουν και να αφήσουν τα σπίτια τους πίσω...

Πριν από οτιδήποτε άλλο, ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Αρχικά, που είναι το Κόσσοβο:
Τώρα, κάποιες πληροφορίες για την ιστορία του Κοσσόβου :
"Οι Οθωμανοί εισέβαλαν και συνάντησαν το σερβικό στρατό υπό τον πρίγκιπα Λάζαρ την Τρίτη, 23 Ιουνίου 1389 (στο γρηγοριανό ημερολόγιο: Τρίτη 15 Ιουνίου 1389 - ημέρα του ST Vitus στο ιουλιανό ημερολόγιο), κοντά στην Πρίστινα, στο Gazi Mestan. Ο σερβικός στρατός βοηθήθηκε από διάφορους συμμάχους. Η επική μάχη του Κοσσόβου ακολούθησε, στην οποία ο ίδιος ο πρίγκιπας Λάζαρ έχασε τη ζωή του. Ο πρίγκιπας Λάζαρ συγκέντρωσε 12.000-30.000 άτομα στο πεδίο μάχης και οι Οθωμανοί είχαν 27,000-40,000. Κάτω από την πρόφαση της παράδοσης, ο Milos Obilic κατάφερε να δολοφονήσει το σουλτάνο Murad, και ο νέος σουλτάνος Beyazid έπρεπε, παρά τη νίκη της μάχης, να υποχωρήσει για να παγιώσει τη δύναμή του. Ο οθωμανικός σουλτάνος θάφτηκε με έναν από τους γιους του στο Gazi Mestan. O πρίγκιπας Λάζαρ και ο πρίγκιπας Milos Obilic αγιοποιήθηκαν από τη σερβική ορθόδοξη εκκλησία για τις προσπάθειές τους στη μάχη. Το τοπικό “σπίτι” (σόι) των Brankovic διακρίθηκε ως οι τοπικοί άρχοντες του Κοσσόβου, υπό τον Vuk Brankovic, με την προσωρινή πτώση του σερβικού δεσποτάτου το 1439...
(Πηγή και το υπόλοιπο κείμενο εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Kosovo#History)."
Όπως μπορείτε να διαβάσετε στην αρχή του κειμένου, οι Σέρβοι ήταν ήδη στο Κόσσοβο, όταν όλοι οι άλλοι έφτασαν εκεί...:)

Από την άλλη πλευρά, η σερβική κυβέρνηση δηλώνει ότι:
"η μελλοντική κατάσταση στο Κόσσοβο πρέπει να παρέχει το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μελών των εθνικών κοινοτήτων ανεξάρτητα από το εάν αποτελούν μια πλειοψηφία ή μια μειονότητα του πληθυσμού στην επαρχία, και πρέπει ειδικά να παρέχει το δικαίωμα στις ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης και την προσωπική ασφάλεια και ασφάλεια ιδιοκτησίας, δικαιοσύνη και αποδοτική δικαστική δράση, ανενόχλητα δικαιώματα ιδιοκτησιών, ελεύθερη έκφραση των πολιτικών, θρησκευτικών, πολιτιστικών και άλλων προσωπικών πεποιθήσεων, δικαίωμα επιστροφής και εκτέλεση δημόσιων λειτουργιών, καθώς επίσης και όλων των άλλων δικαιωμάτων που απαριθμούνται στους χάρτες του Συμβουλίου της Ευρώπης που η Δημοκρατία της Σερβίας υπέγραψε και επικύρωσε."
(Πηγή και το υπόλοιπο κείμενο εδώ: http://www.srbija.sr.gov.yu/kosovo-metohija/index.php?id=8841).
Το βρίσκω λίγο δύσκολο ότι οι Αλβανοί "θα παρέχουν το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων"... Αυτή είναι η δική μου, ταπεινή άποψή μου...

Τώρα επιτρέψτε μου να σας πω ένα μεγάλο "μυστικό", κάτι που πολλοί από σας μπορεί να μην έχουν ακούσει ποτέ πριν και να μην ξέρουν: οι Αλβανοί (ίσως και όλοι οι μουσουλμάνοι) έχουν ένα όνειρο. Το όνειρό τους είναι να "κτίσουν" ένα μεγάλο έθνος, να δημιουργήσουν μια "παγκόσμια" χώρα που θα επεκταθεί από την Αλβανία... ως το Τόκιο (και σε δύο κατευθύνσεις, βασικά). Ναι, θα ήθελαν να έχουν ολόκληρο τον κόσμο υπό τον έλεγχό τους, να πιστεύει στο θεό τους και να ζει με τους κανόνες και τους νόμους τους!

Αναλογιστείτε για μια στιγμή αυτό: η Σερβία είναι μια αρχαία χώρα, έχει μια μεγάλη ιστορία στο Κόσσοβο, ένα μεγάλο μέρος της παράδοσης της Σερβίας αφορά στο Κόσσοβο και πολλοί Σέρβοι που ζούσαν στο Κόσσοβο έπρεπε να μετακινηθούν λόγω των Αλβανών... Ίσως τώρα, μπορείτε να συνειδητοποιήσετε πόσο πόνο αισθάνονται με το να πρέπει να ανεχτούν την "ανεξαρτησία" για κάτι που είναι... πραγματικά σέρβικο!!! Δυστυχώς, είχα τη "κακή" τύχη, τη φοβερή και λυπηρή ευκαιρία να μοιραστώ αυτόν τον πόνο με ανθρώπους που είχαν κάποια φρικτή εμπειρία για να ζήσουν και να εξιστορούν για το υπόλοιπο της ζωής τους...

(Η ακόλουθη συνομιλία είναι πραγματική, όπως την άκουσα από έναν από τους σπιτονοικοκύρηδες μου ...)
Αλβανός :-"Γείτονα, καλέ μου φίλε, άκουσε με. Πάρε τη σύζυγο και τα παιδιά σας και φύγετε από το Κόσσοβο απόψε! Είναι για το καλό σας ..."
Σέρβος :-"Όχι, γείτονα ,δεν φεύγω! Θα στείλω τη σύζυγο και τα παιδιά μου κάπου ασφαλή, αλλά δεν αφήνω αυτό το σπίτι. Είναι το σπίτι του παππού μου και ελπίζω ότι μια μέρα θα δω τα εγγόνια μου να παίζουν σε αυτή την αυλή!"
Αλβανός :-"Καλά, καλέ μου φίλε και γείτονα. Θα επιστρέψω αύριο. Δεν θα σας κάνω κανένα κακό, αλλά δεν μπορώ να υποσχεθώ τίποτα για άλλους... "(Αλβανός του Κoσσόβου- γνωστός ως Σίπταρ).

Για να κάνω τη μακριά ιστορία σύντομη, αυτό συνεχίστηκε να συμβαίνει κάθε ημέρα για μερικούς μήνες. Τελικά, η σέρβικη οικογένεια αισθάνθηκε τον κίνδυνο και έπρεπε να μετακινηθεί. Όταν συνάντησα εκείνη την οικογένεια, ο Σέρβος, πατέρας δύο γιων, ήταν σε βαθιά κατάθλιψη, και μερικούς μήνες αργότερα, αυτοκτόνησε. Η μητέρα έκλαιγε τις περισσότερες ώρες, για μια μεγάλη περίοδο μετά από το θάνατό του. Οι γιοι, ήταν αρκετά υπερήφανοι για να συνεχίσουν τη ζωή τους, αρκετά ισχυροί για να επισκευάσουν το αυτοκίνητο του πατέρα τους (που είχε μερικές τρύπες από σφαίρες, που έγιναν από τον "καλό φίλο και γείτονα" Αλβανό) και πατριώτες αρκετά για να αγαπούν τη χώρα τους, τη Σερβία και το Κόσσοβο, μέχρι την ημέρα αυτή. Αυτό το λυπηρό γεγονός ήταν απλώς ένα μικρό παράδειγμα αυτού που οι "εγκληματίες" Αλβανοί του Κοσσόβου έκαναν στους Σέρβους-πολίτες του Κοσσόβου. Δεν θέλω να σας αηδιάσω με τις δολοφονίες, τους βιασμούς ή τις σφαγές Σέρβων από Αλβανούς...
Όταν αυτά τα εγκλήματα συνέβησαν, ήμουν στο Νις. Το ΝΑΤΟ αποφάσισε να βομβαρδίσει τη Σερβία, οπότε η ελληνική πρεσβεία μετέφερε όλους τους Έλληνες, πίσω στη χώρα μας, ακριβώς πριν αρχίσει ο βομβαρδισμός. Αυτή τη φορά είμαι στην Ελλάδα, "ασφαλής". Είμαι 9 χρόνια μεγαλύτερος, σκέφτομαι ότι είμαι λίγο ωριμότερος και "σοφός" (εάν μπορώ να μιλήσω έτσι για τον εαυτό μου), αλλά πιστεύω ότι είμαι έτοιμος να αγοράσω ένα εισιτήριο, να καθίσω σε ένα τραίνο ή λεωφορείο και να επιστρέψω στη Σερβία και να διαμαρτυρηθώ με το αδελφικό-γειτονικό-ορθόδοξο χριστιανικό έθνος, ενάντια στην ανεξαρτησία του Κοσσόβου!!!

Οι περισσότεροι από τους συμπατριώτες μου, άντρες και γυναίκες, δεν νοιάζονται τόσο πολύ για αυτό που θα συμβεί στη βαλκανική γειτονιά μας. Θα ήθελα να πάρω το ρίσκο και να προβλέψω το "μακρινό" μέλλον, μετά από την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου:
- οι Αλβανοί θα είναι "ισχυρότεροι" και θα έχουν ολοκληρώσει ένα μικρό μέρος του ονείρου τους. Το επόμενο βήμα τους μπορεί να είναι η δυτική πλευρά μας, όπου είναι τα Ιωάννινα (εάν θυμάστε, μερικά χρόνια πριν, μερικοί Αλβανοί διαμαρτύρονταν και απαιτούσαν "το κομμάτι της γης τους" πίσω... εννοούσαν τα Ιωάννινα
!).
- Μουσουλμάνοι και Τούρκοι (που έχουν αναγγείλει ήδη την υποστήριξή τους στο "ανεξάρτητο" Κόσσοβο) θα έχουν πετύχει μια μεγάλη νίκη! Μερικά χρόνια αργότερα, ίσως και έναν αιώνα από τώρα, μια άλλη "νίκη" μπορεί να τους κάνει ευτυχισμένους: η "ανεξαρτησία" της Θράκης, η ανατολική πλευρά μας, κοντά στην Τουρκία! Άλλωστε, πολλοί άνθρωποι που ζουν εκεί, είναι μουσουλμάνοι (και σύμφωνα με τους Αλβανούς: "είμαστε η πλειοψηφία εδώ, άρα είναι η χώρα μας!").
- Δεν θέλω να πω τίποτα περισσότερο για αυτό το ζήτημα τώρα, αλλά οι Έλληνες φίλοι μου δεν πρέπει να ξεχάσουν ότι υπάρχει κάτι που συνεχίζεται μεταξύ της Ελλάδας και των Σκοπίων για το όνομα της γειτονικής μας χώρας... και δεν θέλω ούτε καν να αναφέρω την Κύπρο!!!

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πρέπει να ενεργήσουμε τώρα!
Έλληνες, Σέρβοι, Ευρωπαίοι, ο καθένας μας, κάθε πολίτης του "παγκόσμιου χωριού μας" πρέπει να κάνει κάτι. Ολόκληρος ο κόσμος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η "διαίρεση και κατάκτηση" δεν είναι κάτι το "υγιές" για την παγκόσμια ειρήνη, για την παγκόσμια οικονομία, για το ανθρώπινο καλό!!!
Δεν έχω άλλα λόγια για τώρα. Είμαι απλώς ένα "μικρό" άτομο, ένας κάτοικος Θεσσαλονίκης, ένας πολίτης της Ελλάδας, ένας κοινός θνητός... τελικά, δεν είμαστε εμείς όλοι, ΚΟΙΝΟΙ ΘΝΗΤΟΙ? Ακόμα και οι "μεγάλοι" και "έξυπνοι" πολιτικοί που αποφασίζουν ποια χώρα ανήκει σε ποιο έθνος, είναι απλά κοινοί θνητοί. Ίσως κάποιος πρέπει να τους το υπενθυμίσει.
Μέχρι τότε, «κρατηθείτε», αγαπητοί μου Σέρβοι. Είμαστε όλοι Χριστιανοί και ο Θεός μας είναι ισχυρός και θα σας φροντίσει!!!



Όση ώρα έγραφα αυτό το κείμενο άκουγα αυτά τα τραγούδια :
Daleko-daleko(το μόνο σέρβικο τραγούδι που είχα ακούσει πριν ακόμη πάω στη Σερβία...χα),
Djurdjevdan(ήταν 6 π.μ. ..."evo zore,evo zore,Bogu da se pomolim"),
Mesecina(μια ολική έκλειψη του φεγγαριού συνέβη γύρω σε εκείνη την ώρα ),
Tamo daleko(γεμάτο νόημα για το πώς νιώθω τώρα),
Prokleta je Amerika(κανένα σχόλιο για αυτό ),
Kalashnikov(που θα ήθελα να έχω στα χέρια μου τώρα...χεχε),
Mali mrav(απλώς επειδή μου υπενθύμισε το πόσο μικρή είναι η Αλβανία... όπως ένα άχρηστο μικρό μυρμήγκι στη βαλκανική γειτονιά μας) και
It is the end of the world as we know it(που ελπίζω να μην αποδειχθεί «προφητικό»)!!!


P.S.1:Θα είμαι πάντα ευγνώμων στη Σερβία, επειδή έγινα ωριμότερος εκεί... βασικά έγινα γιατρός εκεί!!!

P.S.2:Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι να αφήσετε το σχόλιό σας εδώ, αλλά, παρακαλώ, αυτή τη φορά θα ήθελα να είναι στα αγγλικά μόνο! Σας ευχαριστώ!!!



Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2008

chat… blOg+ -αρισμένο!


(Αντιγραφή από το ιστολόγιο της Demon)

"Περάστε… γδυθείτε… πληκτρολογήστε!
Ας κάνουμε ένα chat τελείως διαφορετικό. Το κείμενο δε θα το γράψω εγώ μονάχα, ούτε και θα το διαβάσετε έτσι, με τη μορφή κειμένου.
Μπείτε στα comments αυτού του post και μιλήστε μεταξύ σας.
Chat blog+ -αρισμένο ΤΕΛΕΙΩΣ!
Όχι στη λαδόκολλα… στο διαδίκτυο.
Απόψε τα μεσάνυχτα… Χύμα Ερωτόσφαιρα
χωρίς λογοκρισία."




Προειδοποίηση : Tα σχόλια,το ύφος,το κλίμα και η διάθεση (θα) είναι άκρως ερωτική και ακατάλληλη για ανηλίκους!Γι'αυτό,αν είσαι κάτω απο 18,τα κουβαδάκια σου και...σε άλλη παραλία!!!(ξαναλέω :δεν θα βρεθούμε στα σχόλια του δικού μου ιστολόγιου,αλλά της Demon!!!).

Τα φιλιά μου...μεταμεσονύχτια!!!

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2008

Seven in one!!!

This is how my blog should and would look,if i had the time and mood to post in time.Hope you won't get tired by reading this post(s).Enjoy!!!

Sunday, February 17, 2008 (Noon)

G. Spot

Last night(better early in the morning,today) i decided to re-open the chapter "sex stories".If nothing less(or is it "if nothing more"? ),she is definitely worth it!!!

It's been years since i felt this way.So "small",yet so "huge",full of passion,heat and "friendship" and i found it all in one woman!

"-Relax,will you?
-I can't...you are too young for me...
"

Age...does it really matter?I say that,as for me,she is a couple of years older.She says that it's almost a decade.So what?If someone makes you laugh when you are down,or takes you higher when you are "up",if someone can understand you when you have something in your mind,if someone doesn't break your "balls" or doesn't make you angry(or make you feel anything "bad"),if someone treats you as you deserve (or even better...),if someone satisfies you in bed,can't you relax and enjoy it?

"-Do you listen to what i am saying?
-No.
-Hey...can you hear me for just a moment?.
-No.
-You are my "bug".
-Am i?
-Oh,now you ARE listening!
-No,i am not...
-You are my little "bug".
-Maybe.
-You are my little crazy "bug".
-That's for sure!!!
"

The whole night was so hot(although in a cold room) with the taste of vodka-lemonade,so funny,full of laughs,so wet of sweat and body liquids,so "kama sutra",with no borders and no limits...

Well,this is something i want to share with my friends,the male ones : "Guys,life after all,can be like a movie...In the end,it was the good guy who "took" the girl...".Be nice,be kind,be lovable...it's worth it!!!


P.S.: It looks like Twetty IS right!!!

When i was driving to get "there",i was singing this song.
One of her favorites is this one and she was listening to it,earlier that evening.
While we were lying in the bed,naked,quite,with no breath left,sweaty and exhausted,this song was on...and we enjoyed it,holding tight each other...


Friday, February 15, 2008 (Late in the night)

Dr Positive Energy

Many times in my life,i found my self in this shitty position,when someone made me feel so stupid,useless and meaningless,as last night.

A couple of years ago,i would be "crying" for a month or two,falling in depression,loosing my time,even my "religion".Now...i am laughing again and i am laughing loud!

As two of my good friends said "shit happen" and "we are only "borrowing" things".Exactly!There is no human on earth that will take his belongings with him,in the after death life (if there is any).So,why bother?Life is too short to waste it by feeling sorry about lost things.The hell with it!!!

Having this in my mind,i end up helping someone with one of his problems,not a big one,but something that made him "uncomfortable".It made me forget my problems and in the end,it put a smile in my face.That's why i thought i should ask you:can i change my nickname in "Dr Positive Energy"?Should i?Am i worth it?

The whole day,i had this song in my mind,and while posting,i was listening to this one,again and again.Enjoy!!!


Friday, February 15, 2008 (Really early in the morning)

Unhappy f*cking Valentine's night!!!

(Scroll down the page and you will find the original text).

Thursday, February 14, 2008 (Noon)

Valentine's day...

Today people around the world will celebrate their love with the person that "completes" them.Ok,i am not against showing how much love exists between two people,i just can't accept that it has to be only today.

Maybe you agree with me,maybe not,but i think that love has to be told,shown and "proved" every single day,if not every single moment.And i am not talking about "sex-love".I mean any kind of love:mother love,family love,good Samaritan love,human love,animal love,priceless and not-self-interested love...Love in any way you can think about!

As for today,i believe that one of myspace friends,described what i feel about this "celebration",in the best words.So,i quote :

"F*ck this day, sure I love to be loved and love to love. But this day is just shit.
Sure lets all go and buy more shit to just hang around and take up space.
This day is like shoving crap down my neck saying, YOU MUST BE WITH SOMEONE!!
I am not in a happy mood right now, I hate the shit I am going through.
Well enough ranting for one day.


Wednesday, February 13, 2008 (Late in the night)

Army days left : 0

Today i got off the army,i am "retired" and back to the freedom of living as a citizen!I don't want to write anything more right now,cause it's so "fresh" in my mind.
I promise you that some time,a few days later,i will post my feelings,some of my experiences and other stuff about the army.As for now..beware,CITIZEN PAKO lives among you!(i am only kidding,you have nothing to worry about...)

Tuesday, February 12, 2008 (Late in the night)

Childhood memories

A good friend who lives in London some months now,sent me a mail with a youtube link.I usually don't open every link that gets in my hands,but knowing Ad. i was sure that something interesting was there to watch.

A few moments later,i was pressing the "replay" button on the youtube video screen and i believe that you should do the same.Watch it and you will understand what i mean!

Warning : Only the ones who were born before 198X will "get it".Get ready,watch and weep...


Tuesday, February 12, 2008 (In the morning)

Birth-(her)-day

Today is one of my x-friends birthday.I am not talking about a(n) x-girlfriend.She was just a friend.Just...?

We met in high school and ever since that day,our lives were almost...one and the same!Almost the same problems,similar excitements and joy,same feelings and even habits were filling our lives,day by day.

One day,she got lost.With no words,no explanation.Just a dilemma-question : "It will be either she or me,in your life.I don't like her.".My heart acted more upon my brain,so i kept the girlfriend,and lost the friend.At that time,i didn't think that i could lose her,I thought that it's something temporary and it was only after the break up with the girlfriend(two years later),when i realized what had happened (and among other thoughts,there was the one that when i had to decide,i didn't listen to my heart but to my...).



My good blog friend Meneksedia,wrote something very wise in a similar post (what happened,girl?Do you "feel" me?).I quote:

"Reasonably when two bodies run with vertiginous speed there is the danger of collision or ignition."

For a little bit more then ten years there was no collision nor ignition.The vertiginous speed just took us to a "pitch-fork",where each of us took a different way.

Even though we haven't spoken for three years,i hope she is doing great and i wish her the best.Happy birthday,P.,i still love you...

Back then we used to dance like crazy,with this song that i once dedicated her.It's the same song now,i am not dancing any more,but i am dedicating it once again...For you,P...

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2008

Unhappy f*cking Valentine's night!!!

The past few days i had several posts in my head,stuff i wanted to share with all of you (and i promise i will,the next days) but something happened tonight and changed everything!

I consider my self to be a good man,a "nice fellow",a kind human being(and as a human i have my "bad" moments),so i can't explain this:why every time i am in my "best",why every time i feel happy,productive,almost "needed",why every f*cking time that i don't see my self as a useless piece of sh*t something bad happens to me?

I thought that the best way to let you know is to include the "wake-me-up" note,i left for my parents(with some extra details for you written in the [] ).Read and...well,you won't cry,but you won't enjoy it for sure:

"Good morning (as good as it can be),
as you know,last night i went for a drink with my good friend V.[We went to Diatiriteo bar,where Jon Kennedi was on the decks and we enjoyed every minute of his dj-ing skills!The first drink was followed by a second one,since the music was great and the women were...interesting.]We were standing a few steps from the wardrobe,so we could "blink" our jackets.Around 4 pm,we decided to leave.

Unfortunately,something bad had happened in the meanwhile.Someone had opened the inside pocket of my jacket and stole my old cell phone,my driving license(both for car and motorbike) and my identity card.My friend V.,people from the bar and i believe that it all happened in a second or two,maybe when V. or i went to the WC.Still,i feel very stupid!!!

As i already told you,the cell phone was the old red one.It makes me sad,but not that much.[shit,i just remembered:in that phone i had a couple of messages from one assh*le,sms-es from a man who maybe caused the loss of my favorite radio station!].What worries me the most is that i have to get a new ID card and driving license(s).That's why i really HAVE to wake up early tomorrow!

I am going to bed now but i want to ask you a favor.I know this is not the first time something like this happened to me.I know that lost time and money is not something that we can afford,especially "now".I know that i am a citizen now and i have to be more responsible.I know...i know that there are so many things that i should know and consider,but now i can think of one thing only:i am very sad and angry(mostly with myself)!So,please,do me a favor:be kind enough to support me in this,don't fight me!

Thank you and i will see you in a couple of hours,to tell you everything while drinking coffee..."

[P.S.:I hate violence.I really do.I use violence very rarely,only if someone-dangerously and intensive-threats me or my friends's health,body integrity and/or life.Since i want to be honest i have to share with you this:i can ensure you that if i catch one bloody thief in my hands,if i ever see someone stealing (not only mine,but even a stranger's property),if i find out that someone is having his hand streched and tries to reach someone else's laborious belongings i will bit the hell out of him!I have sworn to my self that i will not stop hitting,not until my hands start bleeding!]

While posting,i was listening to these songs,which relax and "travel" me(and somehow got connected in my mind with this post),and this one,which every time i listen to,gives me hope for "a better tomorrow" and a better world,where life is like movies..."the good wins in the end"...Kisses to all!!

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008

A tribute to Former (x) Republic Radio!!!

Some days ago,it was Wednesday i think,i decided to get up really early in the morning.A plan for coffee with a good friend didn't go well (sorry Ef.) so i stayed home.The ritual is well known : wash up,make a coffee,listen to some music.It was then when it hit me!!!

Almost two months now,or maybe more,my radio was off,since the Republic radio station "disaster".Now,almost mechanically,my hand pressed the button,the radio was on and Republic was on air...But no,this is not Republic,our Republic,our beloved Republic!For one moment i felt almost as one of those people who had created this unbelievable radio station,this never seen(heard) before music radiolution!I was angry,disappointed,sad,"ruined",nauseous!A few seconds later the radio was off again and this post had been born in my mind.

Most of us who live in Thessaloniki and were listening to Republic Radio every day,the whole day until late in night,would agree that it wasn't only a radio station,some radio producers and their music cd's.It was something more than that.

Starting from the morning,Eleni Triferi was there to make our day better.News,comments,games were some of the many things Eleni's everyday show could "offer" us!After her,Stelios Vrettos would put a smile in our face,making us forget how tired we are getting in our jobs or by our studies!Later in the day,Mirella Kappa made our noons soft,easy and smooth,while Nikos Markopoulos would get us ready for a great night out or...in,since we knew that after his show it was Demy's Papadopoulou's turn to...travel us with her music and madness!I believe that i don't have to tell anything about Mr Nikos Komninos or Mema Mpinopoulou : they could keep us in our houses or couldn't let us sleep,with their great music choices!

Still,it wasn't only this!People,the listeners,the audience,WE had something in our heads,in our minds,in our souls!We had to be there,to listen to Republic,to find out who else is listening!It had started,it was becoming OUR music nation,we were part of it and we wanted more and more everyday!I was happy enough to get to know some people,either "live" (Ploutwnios,Me:moir,Efoudi,Xrysopsaraki,Miss Tati,Archive,Mata,Stereotype person,Stelios,Vag) or through internet and emails,mostly myspace (Maria,Yvonne,Renia,The Thelo,|z|,Eba Nicole,Denyo,Natasa,Brainless,Alexandra,Gioulitsa,Rita,Aussie,Miss Pigeon,Mary,Theti,Sevi,Anestis,Kerasoula,Efi,Krystallenia,Eve,Voula,Miss Stellastar,Dimitra,Elenitsa...forgive me if i didn't mention you...).This was Republic and this was a great achievement:it brought people close to each other,it made us feel like we were part of a big "family"!!!And then...

One day something bad happened.I could go on writing for days about the good things and feelings Republic gave us and i could do the same about what happened and who was responsible,why,when,etc...Instead,i wanted this post to be a "nice" tribute to Former Republic Radio and what better way to do it than...music?It is just a reminder but i am sure that it will take all of us back to those days,those shows,with this music and these songs :

No Lyrics Night Volume 1

Craig Armstrong - the ball
Orbital & Angelo Bandalamenti – beached
Stereo Nova - nea zoi 705
Jean Luc Ponty – mirage
Barry White - Love's theme
Fluke – reeferendrum
Mylo – musclecars
Alan Parsons Project – mammagamma
Gato Barbieri - last tango in paris
Tilt – crescendo
Tic tac toe – varum
Stoa – luvah
Roger williams - autumn leaves
Air - la femme d'argent
kool and the gang - summer madness
peter green - slabo day
Wim Mertens - belly of an architect
Smiths - oscillate wildly
Durutti Column - sketch for summer
Sebastian Schuller - le dernier jour
Yann Tiersen - summer 78
Lisa Gerrard & Pieter Bourke-sacrifice
Clan Of Xymox - theme 1
Gustavo Santaolalla – Iguazu
Tristeza – balabaristas
Moby – everloving
Max Richter – Sarajevo
Michelle Legrand - summer of 42

Here you can find a zip file with the whole list : No Lyrics Night Vol.1 .Don't forget:this list was made by Mr. Nikos Komninos,so don't thank me,but him!!!


Hopefully,we will be able to listen to those lovely voices once again on our radios!As for now,i can only thank them for two wonderful music years!I hope you are all doing great :Eleni Triferi,Stelios Vrettos,Mirella Kappa,Nikos Markopoulos,Demy Papadopoulou,Nikos Komninos,Mema Mpinopoulou!Kisses to all,producers and listeners!!!

Until then : MUTE OFF!!!


P.S.:I have to thank my good friend me:moir for helping me completing this list.Of course,i can't forget Mr Europat,from Quebec,Canada,who's help was more than a divine gift!Thank both of you!!!

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2008

Thirty something women...

This post would-should-could have the title "Geometry lessons".It's just that it's too late and i am too drunk.So...

This is a square :(the black one in the middle,M.!!!).
















This is a cube (a RUBIX one,for Archive) :

















This is a rhomb :













And this is a CUBOCTAHEDRON-RHOMBICDODECAHEDRON (i just wanted to play with your brain):







This night couldn't end better if there wasn't my good friend G.!Thank you for giving me a great time,with lots of laughs!!!

Maybe it's not clear to you how this title matches this post but maybe i can give you a clue :my whole Saturday night was full of "30-something" women...and i loved it!I actually loved them! ;) :)

Goodnight now...or good morning!!Kisses to all!!!

P.S.:The song of the night,which i called by mistake "Den ksanavosko alles vouvales" is here!!!

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2008

Ten years old query...

Many-many years since the last time,i am sitting once again on Thessaloniki's port,in front of the White Tower(and it's around 14:00 pm).

The last time i came here it was back then,when i was a teenager.I used to come here and relax,"hiding" from the people i had always by me,with me every day,my friends who were "too many",as i thought then,the ones who were generating in me the need for some peace and quiet,and that's what i could find here.(Some of them may find it out now,by reading this post).

Almost every time i came here i had something in my mind,one of those problems which seem to be ENORMOUS when you are in your teens,the "life or death" issues which you remember some years later and just laugh.Or maybe it wasn't a problem in my mind,but an excitement, a happy event,a good grade in school,a new girlfriend,a night out with friends,full of laughs,drinks and dance...

Something between,not a problem,neither a happy thought,was my never answered question :
"Where am i going to be ten years from now?Who and what am i going to be?".Sometimes it made me dream on and imagine my self as a successful doctor,some other times it scared me with the thought that i will end up homeless,with no friends,no memory and no "legacy" to leave after me...

Ten years later(maybe twelve) this is where i am again.On the same port,on the same spot and i am maybe sitting on the exact same flat stone (after all,this is Greece,the country that always renovates but you can never see any renovation!).On this port again,being fat again,feeling lonely again,wondering about my brief future once again: should i go or should i stay?

(Oh,shit!Really,shit!I can see it in front of me,coming up in the water...or is it my future?)

It was Greece VS Serbia back then,it is Greece VS Medicine now.If i stay here,in my mother country,i will be with my relatives,my parents,my friends,able to speak in my language,but unable to work and "shine" in medicine,at least not for the next five years!!!

If i go,my life as a doctor begins immediately,the lancet finally "gets in my hand",but i will be far away and with no relatives,no parents,no friends,without our shiny Greek sun and with no chance to come back again!I will be forever lost!!!

The time has passed now,it's late noon and i have to go to work.Goodbye,my love,my port,my Tower,my sea!I will come back soon,i promise!Even if i decide to leave,i will come to let you know,so you won't expect me...

P.S.:While i was writing these last words,the "universe" played a funny game with me :
-a father with his two young children came near me and started yelling...in Serbian!!!
-the song "Where the streets have no name" was on the radio...

(and while i was posting,i was listening to this and this)