Κυριακή μεσημέρι και παρ’ όλη τη ζέστη, δεν πήγα για μπάνιο. Ακυρώθηκε από την παρέα, μετά από δύο ποτά, χθες το βράδυ. Δεν πειράζει, έχω συνηθίσει την μοναχική «κλεισούρα» του σπιτιού τις Κυριακές και ίσως να μου αρέσει κιόλας.
Σπίτι λοιπόν, μόνος, παρέα με ένα παγωμένο, σπιτικό freddo cappuccino, μπροστά σε pc και tv. Στο pc, τα blogs και τα msnοπαράθυρα, δίνουν και παίρνουν. Στην TV… θα σας πω σε λίγο…
Μέσα στις κουβεντούλες του msn, γίνεται και η ανταλλαγή τραγουδιών με την φίλη μου Αθηνά (και πόσο με εκπλήσσεις τώρα τελευταία και πόσο σε ευχαριστώ για αυτό το απίστευτο cd, που τα σπάει) και μία συζήτηση με μία άλλη φίλη, για την οποία επιτρέψτε μου να μην πω τίποτα. Αν θέλει, ας αποκαλυφθεί μόνη της!!!
Κουβεντούλα με την φίλη και δεν αργούμε να αναφερθούμε στις σχέσεις αντρών και γυναικών (ε, ναι, λοιπόν, είμαι ένας «πόρνος») και στο πώς και πόσο έχουν αλλάξει οι άντρες και οι γυναίκες. Από «τότε» μέχρι σήμερα… από πότε, απορείτε?
Η φίλη κάποια στιγμή έπρεπε να φύγει και με χαιρετάει. Σχεδόν συγχρόνως, αρχίζει στην TV… ε, ακόμα δεν καταλάβατε? Η ελληνική ταινία «Επιχείρησις Απόλλων», του 1968, μία ελληνο-σουηδική συμπαραγωγή, με πρωταγωνιστές τον Thomas Fritsch και την αξέχαστη, ανεπανάληπτη και πανέμορφη Έλενα Ναθαναήλ. Τώρα θα μου πείτε… και πού κολλάει η φίλη με την ταινία? Κολλάει… και παρακολλάει!!!
Η κουβεντούλα με την φίλη, μας οδήγησε λίγο πολύ στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Όχι τόσο παλιό, όσο η ταινία που είδα, αλλά στις βιντεοκασέτες της δεκαετίας του 80. Στις γνωστές «ρόδα, τσάντα και κοπάνα», «έλα να αγαπηθούμε, darling», «βασικά, καλησπέρα σας» και άλλες πολλές. Σε εκείνες τις ταινίες που παρουσίαζαν τους γνήσιους άντρες, να κάνουν καμάκι σε αληθινές γυναίκες. Άντρες με @ρχίδια, όπως λέει η φίλη μου. Γυναίκες που ξέρουν ότι τα @ρχίδια ανήκουν στους άντρες και μόνο, όπως λέω εγώ…
Μία τέτοια γυναίκα με τράβηξε να δω την ταινία. Η Έλενα Ναθαναήλ. Μία από τις «απόλυτες» Ελληνίδες γυναίκες, με απίστευτο ταλέντο, ωραίο πρόσωπο και άδοξο τέλος. «Χτυπημένη» από καρκίνο του πνεύμονα, έφυγε από κοντά μας στις 4 Μαρτίου του 2008. Ας είναι καλά, εκεί ψηλά…
Στην ταινία «Επιχείρησις Απόλλων», αναδεικνύεται η ελληνική φύση, η ελληνική ιστορία και τα αρχαία μας, αλλά και η γνησιότητα των ανθρώπων. Πρωταγωνιστικό ρόλο σε έναν ξένο που κάνει επίμονο καμάκι, κυνηγάει και τελικά «ρίχνει» την πρωταγωνίστρια, μία γυναίκα με καλή καρδιά, συγκρατημένο χαρακτήρα και θηλυκότητα που ξεχειλίζει από τα καταπληκτικά της μάτια. Ένας γνήσιος άντρας και μια αληθινή γυναίκα, δηλαδή. Τουλάχιστον, έτσι όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι.
Πού πήγαν όλα αυτά σήμερα? Όλα, όμως! Τι απέγινε η ιστορία μας? Πού είναι τα αρχαία μας? Γιατί καμία ταινία δεν τα εξυμνεί πλέον? Γιατί κανένας κρατικός οργανισμός δεν ασχολείται με αυτό ή τουλάχιστον με την συντήρησή τους? Πριν προλάβετε να μου πείτε «μα, όχι, δεν τα λες σωστά, υπάρχει το ΤΑΔΕ τμήμα του ΤΑΔΕ υπουργείου», να σας πω κάτι που με έκανε και ντράπηκα πολύ που είμαι Έλληνας.
Πέρυσι το καλοκαίρι, κάποιοι Σέρβοι συμφοιτητές μου, σκέφτηκαν να συνδυάσουν τις διακοπές τους με μια επίσκεψη «σταθμό» για την αρχή της καριέρας τους, όπως μου είπαν. Γιατροί γαρ, «φρέσκοι» κιόλας, τί καλύτερο από το να δώσουν τον όρκο του Ιπποκράτη στη γενέτειρά του, την Κω, ακριβώς πριν αρχίσουν την σταδιοδρομία τους. Το ταξίδι τους κανονίστηκε, πήγαν στην Κω (δυστυχώς, εγώ δεν μπόρεσα να πάω μαζί τους), ανέβηκαν σε ένα λόφο, στον αρχαιολογικό χώρο όπου υποτίθεται ότι ζούσε και δίδασκε ο Ιπποκράτης και… τί να δούνε? Πριν καλά καλά φτάσουν, τους γέμισαν απορία οι πινακίδες στο δρόμο «NO FOOD AND WATER FOR 20 KM». Όταν έφτασαν εκεί, αντίκρισαν… «κάτι πέτρες πεταμένες εδώ και εκεί, μέσα σε χόρτα ύψους μέχρι και ενός μέτρου και το μοναδικό που είχε φροντίσει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση ήταν να βάλει ταμπελίτσες που έγραφαν «BEWARE OF THE SNAKES». Ντροπή!» όπως χαρακτηριστικά μου είπε ένας από τους συμφοιτητές… Ούτε ένας αρμόδιος άνθρωπος εκεί, να τους πει δυο κουβέντες και να προσέχει μπας και κάποιος αρχαιοκάπηλος κλέψει αυτές τις «πέτρες». Ούτε ένα κυλικείο, μια καντίνα, να πουλάει ένα μπουκαλάκι νερό ή ένα αναψυκτικό σε όποιον άμοιρο τουρίστα έκανε το λάθος να επισκεφτεί τον αρχαιολογικό αυτό χώρο (σαν δεν ντρέπεται λίγο… :P). Και συνεχίζω…
Τί έγινε με τις γυναίκες? Τί έγινε με εμάς, τους άντρες? Τώρα τελευταία, έχουν σφηνωθεί στο μυαλό μου τα λόγια ενός καθηγητή Νευρολογίας. Σεμινάριο για την υγεία και την προληπτική Ιατρική, αμφιθέατρο με 300 άτομα, όπου οι άντρες ήμασταν μόνο πέντε. Ο καθηγητής ρωτάει τις γυναίκες, αν ήθελαν την ισότητα και εκείνες φυσικά απαντούν ομόφωνα «ΝΑΙ». Ο καθηγητής ίσως να ξέχασε λίγο το καθηγητηλίκι του και να θυμήθηκε ότι είναι άνθρωπος και μάλιστα άντρας και φώναξε δυνατά «Ε, σκατά τα κάνατε… σκατά να φάτε τότε»!!!
Εξηγώ : ίσως να μην είναι στην ανθρώπινη φύση να κρατήσει την όποια ισορροπία. Η φύση το κάνει αυτό, ο άνθρωπος μάλλον όχι. Οπότε, όσο πιο πολύ «κέρδιζαν» οι γυναίκες, τόσο πιο πολύ «έχαναν» οι άντρες. Δεν είμαι κατά της ισότητας αντρών και γυναικών, μη με παρεξηγήσετε. Είμαστε όλοι άνθρωποι και για εμένα αυτό έχει σημασία. Το θέμα όμως, είναι ότι οι άντρες σιγά σιγά «χαλαρώσαμε», γιατί βλέπαμε ότι οι γυναίκες σιγά σιγά «έσφιγγαν», γίνονταν πιο δυνατές και πιο σκληρές… και εμείς πιο μαλακοί και πιο μ@λάκες...
Και τώρα? Πρέπει να καθίσουμε και να ξαναδούμε ταινίες όπως «τα καμάκια» για να θυμηθούμε πώς ο άντρας έριχνε μια γυναίκα? Μήπως όμως, μαζί μας πρέπει να δείτε και εσείς οι γυναίκες αυτές τις ταινίες? Μήπως πρέπει να τα ξανασκεφτούμε όλοι και όλα μαζί και να αναθεωρήσουμε? Απλά και μόνο, γιατί, μικρή μου, όταν μου στέλνεις σφηνάκι και μου κλείνεις το μάτι, με χάνεις. Είσαι το θηλυκό κι εγώ το αρσενικό. Εγώ θα κάνω την κίνησή μου. Εσύ θα κάνεις τα νάζια σου. Κι εγώ με τη σειρά μου θα ξανακάνω κίνηση. Και θα σε κυνηγήσω και θα σε αρπάξω με τα χέρια του θύτη και θα σε δαγκώσω με τα δόντια του αρπακτικού… Αν κάνεις εσύ την πρώτη κίνηση, είναι σαν να μου στέλνεις τα @ρχίδια μου μέσα στο σφηνάκι… Ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω!!!
Καλή εβδομάδα σε όλους και σας αφήνω με ένα τραγουδάκι, απόσπασμα από την ταινία
(στο youtube θα βρείτε αποσπάσματα από την ταινία και ως ""A Wonderful Tour Guide and The Prince")
Υ.Γ. : Σε κανένα σημείο, δεν εννοώ ούτε υπονοώ τους gay, άντρες ή γυναίκες. Μιλάω για όλους εμάς, τους υπόλοιπους, που «καμωνόμαστε» πως είμαστε «καθαροί» άντρες ή γυναίκες, αλλά στην ουσία είμαστε πιο «ακάθαρτοι» από τους «βρώμικους» κατά τα άλλα, ομοφυλόφιλους…
Ας θυμηθούμε πώς είναι να ΞΕΡΕΙΣ τι είσαι, να ξέρεις ότι έχεις @ρχίδια ή να γνωρίζεις ότι ΔΕΝ πρέπει να έχεις και μετά… ας ευχηθούμε ΚΑΛΑ ΣΤΕΦΑΝΑ, σε straight και μη!!!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες του έρωτα.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες του έρωτα.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 29 Ιουνίου 2008
Πέμπτη 26 Ιουνίου 2008
Οι «πόρνες»
Το βράδυ της Τρίτης αναγκάστηκα να παρακολουθήσω ένα μέρος του διαγωνισμού Playmate 2008 ( ε, «αναγκάστηκα») , καθώς δούλευα στο σουβλατζίδικο και κάποιοι πελάτες προτίμησαν τον διαγωνισμό «ομορφιάς» από το ποδόσφαιρο ή οποιαδήποτε άλλη τηλεοπτική εκπομπή (thank, God) .
Για τον διαγωνισμό και τις υποψήφιες δεν θα πω τίποτε άλλο παρά μόνο αυτό: «πολύ πλαστικό». Βλέποντας τις κοπέλες, έλεγα στους πελάτες (και υποθέτω πως τους εκνεύριζα) : «με 8000 ευρώ, μπορώ να σε κάνω κι εσένα έτσι»! Λες και είμαι ο Nip Tuck ο ίδιος! Οι λέξεις και οι σκέψεις μου, μου θύμισαν μια παλιά «φίλη» και ένα σημειωματάριο…
Μόλις επέστρεψα σπίτι, πήρα στα χέρια μου το σημειωματάριο που μου είχε χαρίσει εκείνη η «φίλη» μου για να γράφω ό,τι με απασχολεί (και όχι μόνο). Σελίδες κενές, χωρίς γραμμές, γεμάτες με μολυβένια γράμματα (δεν ξέρω γιατί, αλλά σπάνια έγραφα με στυλό σε αυτό το σημειωματάριο). Φυσικά, με τέτοιο εξώφυλλο, εύκολα καταλαβαίνει κανείς το περιεχόμενο του σημειωματάριου…
Κάπου εκεί μέσα, βρήκα και αυτές τις σκέψεις – αποφάσεις για τις «πόρνες» :
«Παίξε, ασχολήσου και πέρνα καλά μαζί τους, αλλά μην τις ερωτεύεσαι και κυρίως, ΜΗΝ ΤΙΣ ΑΓΑΠΑΣ». Και πόσο δίκαιο είχα τότε… και πόσο πολύ με χαροποίησε αυτή η συμπτωματική υπενθύμιση…
Τώρα τελευταία λες και κάτι συμβαίνει και γνωρίζω τη μια «πόρνη» μετά την άλλη. Όπα, διευκρίνιση : δεν εννοώ τις πόρνες που «πουλάνε» έρωτα, αλλά τις άλλες, αυτές που ζουν ανάμεσα μας, τις «κοπέλες της διπλανής πόρτας», αυτές που γνωρίζεις κάπου τυχαία και για τις οποίες ακούς και δυο – τρεις καλές κουβέντες από κοινούς γνωστούς. Αυτές που συχνά τις αναφέρω σαν «φίλες». Αυτές με τις οποίες αν είσαι τυχερός, ζεις μια περιπετειούλα μόνο… αν είσαι άτυχος, τις αγαπάς σφοδρά!!!
Χρόνια τώρα, οι «πόρνες», οι «φίλες» είναι κάτι σαν ένα αναγκαίο κακό ή μια κακή συνήθεια για μένα. Όχι ότι ποτέ έψαχνα να βρω κανένα «παλιομοδίτικο», «αναχρονιστικό» θηλυκό. Συνήθως όμως, «έπεφτα» σε τέτοιες γυναίκες, «πόρνες», που εύκολα γινόντουσαν «φίλες» μου…
Ίσως να ταίριαζα καλύτερα με αυτές τις «φίλες». Ίσως να νόμιζα πως είναι έτσι, αν και ήξερα πως είμαστε σαν την πεντάμορφη και το τέρας . Ίσως και γι’ αυτό, τις περισσότερες φορές, να έβαζα εγώ το τέλος. Ακόμα και αν πονούσα, ακόμα και αν έμενα μόνος με έναν τεράστιο όγκο λύπης να σκέφτομαι πόσο τους πήγαιναν τα ροζ εσώρουχα… Προφανώς, αυτά τα «εσώρουχα» ήταν ο λόγος που πάντα χαιρόμουν όταν μετά από καιρό ξαναμιλούσαμε και απαντούσα με ένα βιαστικό «ΝΑΙ, ΠΟΛΥ» στην ερώτησή τους «σου έλειψα καθόλου?». Ίσως απλά να ήταν η απορία μου που με οδηγούσε πάλι στις ίδιες περιπέτειες : «το sex με έναν άνθρωπο, αλλάζει, αν ξανά έχεις επαφή μαζί του(της) μετά από καιρό?».
Το άσχημο σε αυτές τις ιστορίες, είναι ότι συνήθως κατέληγα να κάθομαι με τα ποτά μου και τους αλκοολικούς μου φίλους και να τραγουδάμε, ενώ στο μυαλό μου ήταν κολλημένος εκείνος ο πρώτος οργασμός που είχα χαρίσει σε κάποια από αυτές τις «φίλες».
Μετά από αρκετές τέτοιες «φίλες» και περιπετειώδεις ιστορίες, νομίζω πως ήρθε τελικά η ώρα μου. Τώρα πια, δεν επιτρέπω σε καμία «φίλη» να με χρησιμοποιεί σαν δονητή που λειτουργεί με κέρματα. Τώρα, αναζητώ τον αληθινό έρωτα και ποιος ξέρει? Ίσως να τον έχω βρει ήδη!!!
Για τον διαγωνισμό και τις υποψήφιες δεν θα πω τίποτε άλλο παρά μόνο αυτό: «πολύ πλαστικό». Βλέποντας τις κοπέλες, έλεγα στους πελάτες (και υποθέτω πως τους εκνεύριζα) : «με 8000 ευρώ, μπορώ να σε κάνω κι εσένα έτσι»! Λες και είμαι ο Nip Tuck ο ίδιος! Οι λέξεις και οι σκέψεις μου, μου θύμισαν μια παλιά «φίλη» και ένα σημειωματάριο…
Μόλις επέστρεψα σπίτι, πήρα στα χέρια μου το σημειωματάριο που μου είχε χαρίσει εκείνη η «φίλη» μου για να γράφω ό,τι με απασχολεί (και όχι μόνο). Σελίδες κενές, χωρίς γραμμές, γεμάτες με μολυβένια γράμματα (δεν ξέρω γιατί, αλλά σπάνια έγραφα με στυλό σε αυτό το σημειωματάριο). Φυσικά, με τέτοιο εξώφυλλο, εύκολα καταλαβαίνει κανείς το περιεχόμενο του σημειωματάριου…
Κάπου εκεί μέσα, βρήκα και αυτές τις σκέψεις – αποφάσεις για τις «πόρνες» :
Τώρα τελευταία λες και κάτι συμβαίνει και γνωρίζω τη μια «πόρνη» μετά την άλλη. Όπα, διευκρίνιση : δεν εννοώ τις πόρνες που «πουλάνε» έρωτα, αλλά τις άλλες, αυτές που ζουν ανάμεσα μας, τις «κοπέλες της διπλανής πόρτας», αυτές που γνωρίζεις κάπου τυχαία και για τις οποίες ακούς και δυο – τρεις καλές κουβέντες από κοινούς γνωστούς. Αυτές που συχνά τις αναφέρω σαν «φίλες». Αυτές με τις οποίες αν είσαι τυχερός, ζεις μια περιπετειούλα μόνο… αν είσαι άτυχος, τις αγαπάς σφοδρά!!!
Χρόνια τώρα, οι «πόρνες», οι «φίλες» είναι κάτι σαν ένα αναγκαίο κακό ή μια κακή συνήθεια για μένα. Όχι ότι ποτέ έψαχνα να βρω κανένα «παλιομοδίτικο», «αναχρονιστικό» θηλυκό. Συνήθως όμως, «έπεφτα» σε τέτοιες γυναίκες, «πόρνες», που εύκολα γινόντουσαν «φίλες» μου…
Ίσως να ταίριαζα καλύτερα με αυτές τις «φίλες». Ίσως να νόμιζα πως είναι έτσι, αν και ήξερα πως είμαστε σαν την πεντάμορφη και το τέρας . Ίσως και γι’ αυτό, τις περισσότερες φορές, να έβαζα εγώ το τέλος. Ακόμα και αν πονούσα, ακόμα και αν έμενα μόνος με έναν τεράστιο όγκο λύπης να σκέφτομαι πόσο τους πήγαιναν τα ροζ εσώρουχα… Προφανώς, αυτά τα «εσώρουχα» ήταν ο λόγος που πάντα χαιρόμουν όταν μετά από καιρό ξαναμιλούσαμε και απαντούσα με ένα βιαστικό «ΝΑΙ, ΠΟΛΥ» στην ερώτησή τους «σου έλειψα καθόλου?». Ίσως απλά να ήταν η απορία μου που με οδηγούσε πάλι στις ίδιες περιπέτειες : «το sex με έναν άνθρωπο, αλλάζει, αν ξανά έχεις επαφή μαζί του(της) μετά από καιρό?».
Το άσχημο σε αυτές τις ιστορίες, είναι ότι συνήθως κατέληγα να κάθομαι με τα ποτά μου και τους αλκοολικούς μου φίλους και να τραγουδάμε, ενώ στο μυαλό μου ήταν κολλημένος εκείνος ο πρώτος οργασμός που είχα χαρίσει σε κάποια από αυτές τις «φίλες».
Μετά από αρκετές τέτοιες «φίλες» και περιπετειώδεις ιστορίες, νομίζω πως ήρθε τελικά η ώρα μου. Τώρα πια, δεν επιτρέπω σε καμία «φίλη» να με χρησιμοποιεί σαν δονητή που λειτουργεί με κέρματα. Τώρα, αναζητώ τον αληθινό έρωτα και ποιος ξέρει? Ίσως να τον έχω βρει ήδη!!!
Υ.Γ. : Το «ροζ» αυτό κείμενο (καλά, δεν είναι και η ιστορία της Ο) είναι ψεύτικο στο μεγαλύτερο ποσοστό του και εμπνευσμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου από την δισκογραφία των Dresden Dolls, που πριν λίγες μέρες έπεσε στα χέρια μου.
Όπως λένε τα μέλη του συγκροτήματος, η μουσική τους είναι επηρεασμένη από τη μουσική των γερμανικών καμπαρέ του μεσοπολέμου… οπότε φαντάζομαι πως δεν θα έχουν πρόβλημα να επενδύσουν μουσικά το κειμενάκι μου για τις «πόρνες»!
Ακούστε τα 17 κομμάτια (χα… 17… κι άλλη σύμπτωση, από άλλο σημειωματάριο), enjoy και καλή σας μέρα!!!
Τρίτη 8 Απριλίου 2008
Ήρθες και «έφυγες»
Εναλλακτικός τίτλος «Ψέματα λέω… μέσα μου κλαίω!»
Σε κάποιο κείμενό μου σχετικά πρόσφατα, είχα κάνει μία αναφορά σε μία κοπέλα, από τη Κομοτηνή. Ας την πούμε Τζέλλα, όπως αυτοαποκαλέστηκε στο σχόλιο που άφησε εκεί.
Το κείμενο τότε μιλούσε με τον δικό του ( ή/και δικό μου) τρόπο για τα αισθήματά μου προς την Τζέλλα. Έστω και αν δεν ήταν εξ’ ολοκλήρου αληθινό...
Το κείμενο σήμερα, δυστυχώς, δεν έχει την ίδια αγαπησιάρικη χροιά. Δεν μιλάει για τα ζεστά αισθήματα που είχα τότε, αλλά περιγράφει το πόσο ψυχρά είναι τώρα.
Το σημερινό κείμενο δυστυχώς, έρχεται να με διαψεύσει, να γκρεμίσει τα έστω και λίγα όνειρα που είχα κάνει κάποτε για εμάς (ε, λίγα έκανα, μην υπερβάλουμε κιόλας) .
Βλέπεις, Τζέλλα μου, έκανες δύο απλά πραγματάκια που σιχαίνομαι. Το πρώτο είναι να με προσβάλλεις. Επανειλημμένα. Συνεχόμενα. Να υπονοείς πως είμαι ο υπέρτατος βλάκας, ο ανεγκέφαλος που λίγες ώρες αφού σου έδωσε την ηλεκτρονική του διεύθυνση, τη διεύθυνση για αυτό εδώ το ιστολόγιο, θα πήγαινε και θα έγραφε ότι έχει δύο γυναίκες στη ζωή του και ότι βρίσκεται σε ένα δύσκολο δίλημμα. Σαν να σου λέω ότι σε «κερατώνω» μπροστά στα μάτια σου!
Βλέπεις, Τζέλλα μου, δε φταίω εγώ αν εσύ είσαι newbie–άκι που λέει και ο κολλητός μου. Δηλαδή, δε φταίω εγώ αν εσύ είσαι «νέα στο διαδίκτυο» και έμαθες μόλις πριν δύο μήνες να πιάνεις το mouse και το πληκτρολόγιο και να surfάρεις (πάλι καλά, γιατί άλλα πράγματα… δε ξέρεις να τα πιάνεις, ούτε να τα κάνεις). Αυτή η άγνοια ή η ημιμάθεια σου σε έκανε να πέσεις σε μια παγίδα, που η ίδια έστησες στον εαυτό σου.
Το ιστολόγιο, μανάρι μου, είναι ένας διαδικτυακός χώρος, όπου άλλοι γράφουν το ημερολόγιό τους, άλλοι γράφουν φανταστικές ιστορίες, άλλοι γράφουν για τέχνη ή γράφουν τέχνη, άλλοι γράφουν για την πολιτική και κάνουν το δικό τους αγώνα και άλλοι και άλλοι και άλλοι και άλλοι…
Το ιστολόγιο, μανάρι μου, για εμένα είναι… ένας παιδότοπος! Ναι, είναι ένα διαδικτυακό ημερολόγιο και με αυτό το σκοπό έγινε ( γι’αυτό στις αρχές ήταν γραμμένο μόνο στα αγγλικά), αλλά δεν παύει να είναι και ένας χώρος όπου μπορώ να γράψω ό,τι μου κατέβει, ό,τι θέλω και ό,τι φαντάζομαι, απλά και μόνο… επειδή έτσι γουστάρω! Δε τηρώ κανένα κανόνα (ή τουλάχιστον έτσι νομίζω) και δεν έθεσα κανέναν άλλο παρά μόνο αυτόν : σε όποιον δεν αρέσει το ιστολόγιο μου, ας την «κάνει» ήσυχα!
Εδώ, ήρθες να με ξαναπροσβάλεις και να μου πεις πως πέφτω ακόμα πιο χαμηλά στα μάτια σου, απλά και μόνο επειδή λέω ψέματα στους φίλους μου και τους «καταναλώνω», βάζοντας τους σε σκέψεις και αφήνοντας τους να με βοηθήσουν και να με συμβουλέψουν (ίσως ακόμα και σε κάποιο φανταστικό θέμα).
Καλή μου, ο καθένας είναι ελεύθερος να (μου) μιλήσει ή όχι, να (με) πιστέψει ή όχι, να (με) συμβουλεύσει και να (με) βοηθήσει ή όχι. Άσε που οι πραγματικοί μου φίλοι ξέρουν πως αρκετές φορές αυτά που γράφω δεν είναι η αλήθεια ή όλη η αλήθεια ή μόνο η αλήθεια… Και συνήθως, κρύβω την αλήθεια μέσα σε «ιστοριούλες»!
Εδώ, ήρθες να κάνεις το δεύτερο λάθος σου, κάτι άλλο που σιχαίνομαι απίστευτα : δε μου έδωσες μία ευκαιρία! Δε πιστεύω στις «δεύτερες» ευκαιρίες των σχέσεων. Όχι! Αν ράγισε (ή ακόμα χειρότερα, αν έσπασε) το γυαλί, τότε δεν ξανακολλάει με τίποτα! Σε αυτό, συμφωνώ! Τώρα πια, το λέω αυτό και το κάνω και πράξη! Παλιότερα, πονούσα δίνοντας ή/και παίρνοντας άπειρες ευκαιρίες!
Εσύ όμως, δεν μου έδωσες μία ευκαιρία να σου μιλήσω, να σου εξηγήσω. Μερικές αναπάντητες κλήσεις στο κινητό σου, φαντάζομαι πως σου έδωσαν να καταλάβεις πως ήθελα να σου μιλήσω, να σου τα πω ακόμα και αν είχα λάβει το μήνυμα σου : «...να περνάς καλά...».
Η ευκαιρία αυτή, το απλό ανθρώπινο δικαίωμα του λόγου, είναι κάτι που το θεωρώ αναφαίρετο! Άσε τον άλλο να μιλήσει, ακόμα και αν έχεις πάρει τις αποφάσεις σου, ακόμα και αν στο τέλος του πεις «διαφωνώ και επιμένω στην απόφαση μου». Δώσε το δικαίωμα στον άλλο να φύγει «κύριος»… προφανώς δεν είσαι ΚΚΚυρία (όπως έλεγε η καλή σου φίλη) για να το καταλάβεις.
Η ευκαιρία αυτή, είναι κάτι που ήθελα να μου δώσεις (και ίσως και να ΣΟΥ δώσω) και γι’αυτό δεν είχα κανονίσει τίποτα για όλο το Σαββατοκύριακο! Μάλιστα, είχα πει και σε κάποιους γνωστούς μου, ότι έχω ανάγκη από ξεκούραση και ηρεμία, και γι’αυτό θα καθίσω στο σπίτι! (όχι σε φίλους, αλλά σε γνωστούς είπα ψέματα!)
Μετά από δύο μέρες στην απομόνωση, κάνοντας ταβανοθεραπεία, ακούγοντας μουσικές και μιλώντας με διαδικτυακές «φίλες», μπορώ να σου πω ότι… έπαιξες και έχασες! Νομίζω πως με ξέρεις τόσο, ώστε να ξέρεις πως μ’αρέσει να κυνηγάω. Όπως είπα σε μία από τις «φίλες» όμως, δεν μ’αρέσει να σέρνομαι! Και αν συνεχίσω να ελπίζω και να ασχολούμαι μαζί σου, αυτό ακριβώς θα κάνω : θα σέρνομαι!
Όπως είπα σε μία από αυτές, τις διαδικτυακές φίλες, «είμαι κατά της ηττοπάθειας… των άλλων!». Ας είναι καλά η κοπέλα, που μου άνοιξε τα μάτια και πλέον μπορώ να δω ότι κι εμένα τον ίδιο, με χαρακτηρίζει μια ηττοπάθεια... στις σχέσεις μου! Γι’αυτό και τώρα λέω τέλος και σε αυτό το «ταξίδι»! Δεν έχω άλλο «ναι» να σου πω, δεν έχω άλλη γλύκα να σου δώσω, δεν έχω άλλα τραγούδια να σου χαρίσω! Πώς να είχα άλλωστε, αφού όπως είπες
Όπως είπα σε μία από αυτές, τις διαδικτυακές φίλες, ίσως να μην έχεις αγαπήσει ή έστω να μην έχεις ερωτευθεί παράφορα ποτέ! Ειλικρινά, σου το εύχομαι ολόψυχα! Εγώ «ξέρω» ότι θα το ξανακάνω, αργά ή γρήγορα, έστω και αν η «επόμενη» δεν είναι super model και ας «χάνει πάντα σε σύγκριση με εσένα»… ψωνάκι!!!
Ήρθε η ώρα να σου πω «αντίο» και να σε βάλω στο «συρτάρι» μαζί με τις άλλες… για να πάψεις να υπάρχεις στο μυαλό μου, ούτε σαν δίλημμα, ούτε σαν σκέψη (όπως είχες πει τότε). Βλέπεις, είσαι κι εσύ άλλο ένα «τραγουδάκι»… απλά!!!
Για να βάλω κι εσένα σε ένα δίλημμα τώρα : είναι αληθινό αυτό το κείμενο ή όχι? «Εδώ» σε θέλω… και εδώ! Φιλιά στην Κιουμουρτζίνα!!!
Υ.Γ.: Πρόσεξες ότι επαναλαμβάνω (λίγο) την αρχή κάθε παραγράφου, δύο φορές…? Όλο το κείμενο είναι… ένα «δίλημμα»! ;)
Σε κάποιο κείμενό μου σχετικά πρόσφατα, είχα κάνει μία αναφορά σε μία κοπέλα, από τη Κομοτηνή. Ας την πούμε Τζέλλα, όπως αυτοαποκαλέστηκε στο σχόλιο που άφησε εκεί.
Το κείμενο τότε μιλούσε με τον δικό του ( ή/και δικό μου) τρόπο για τα αισθήματά μου προς την Τζέλλα. Έστω και αν δεν ήταν εξ’ ολοκλήρου αληθινό...
Το κείμενο σήμερα, δυστυχώς, δεν έχει την ίδια αγαπησιάρικη χροιά. Δεν μιλάει για τα ζεστά αισθήματα που είχα τότε, αλλά περιγράφει το πόσο ψυχρά είναι τώρα.
Το σημερινό κείμενο δυστυχώς, έρχεται να με διαψεύσει, να γκρεμίσει τα έστω και λίγα όνειρα που είχα κάνει κάποτε για εμάς (ε, λίγα έκανα, μην υπερβάλουμε κιόλας) .
Βλέπεις, Τζέλλα μου, έκανες δύο απλά πραγματάκια που σιχαίνομαι. Το πρώτο είναι να με προσβάλλεις. Επανειλημμένα. Συνεχόμενα. Να υπονοείς πως είμαι ο υπέρτατος βλάκας, ο ανεγκέφαλος που λίγες ώρες αφού σου έδωσε την ηλεκτρονική του διεύθυνση, τη διεύθυνση για αυτό εδώ το ιστολόγιο, θα πήγαινε και θα έγραφε ότι έχει δύο γυναίκες στη ζωή του και ότι βρίσκεται σε ένα δύσκολο δίλημμα. Σαν να σου λέω ότι σε «κερατώνω» μπροστά στα μάτια σου!
Βλέπεις, Τζέλλα μου, δε φταίω εγώ αν εσύ είσαι newbie–άκι που λέει και ο κολλητός μου. Δηλαδή, δε φταίω εγώ αν εσύ είσαι «νέα στο διαδίκτυο» και έμαθες μόλις πριν δύο μήνες να πιάνεις το mouse και το πληκτρολόγιο και να surfάρεις (πάλι καλά, γιατί άλλα πράγματα… δε ξέρεις να τα πιάνεις, ούτε να τα κάνεις). Αυτή η άγνοια ή η ημιμάθεια σου σε έκανε να πέσεις σε μια παγίδα, που η ίδια έστησες στον εαυτό σου.
Το ιστολόγιο, μανάρι μου, είναι ένας διαδικτυακός χώρος, όπου άλλοι γράφουν το ημερολόγιό τους, άλλοι γράφουν φανταστικές ιστορίες, άλλοι γράφουν για τέχνη ή γράφουν τέχνη, άλλοι γράφουν για την πολιτική και κάνουν το δικό τους αγώνα και άλλοι και άλλοι και άλλοι και άλλοι…
Το ιστολόγιο, μανάρι μου, για εμένα είναι… ένας παιδότοπος! Ναι, είναι ένα διαδικτυακό ημερολόγιο και με αυτό το σκοπό έγινε ( γι’αυτό στις αρχές ήταν γραμμένο μόνο στα αγγλικά), αλλά δεν παύει να είναι και ένας χώρος όπου μπορώ να γράψω ό,τι μου κατέβει, ό,τι θέλω και ό,τι φαντάζομαι, απλά και μόνο… επειδή έτσι γουστάρω! Δε τηρώ κανένα κανόνα (ή τουλάχιστον έτσι νομίζω) και δεν έθεσα κανέναν άλλο παρά μόνο αυτόν : σε όποιον δεν αρέσει το ιστολόγιο μου, ας την «κάνει» ήσυχα!
Εδώ, ήρθες να με ξαναπροσβάλεις και να μου πεις πως πέφτω ακόμα πιο χαμηλά στα μάτια σου, απλά και μόνο επειδή λέω ψέματα στους φίλους μου και τους «καταναλώνω», βάζοντας τους σε σκέψεις και αφήνοντας τους να με βοηθήσουν και να με συμβουλέψουν (ίσως ακόμα και σε κάποιο φανταστικό θέμα).
Καλή μου, ο καθένας είναι ελεύθερος να (μου) μιλήσει ή όχι, να (με) πιστέψει ή όχι, να (με) συμβουλεύσει και να (με) βοηθήσει ή όχι. Άσε που οι πραγματικοί μου φίλοι ξέρουν πως αρκετές φορές αυτά που γράφω δεν είναι η αλήθεια ή όλη η αλήθεια ή μόνο η αλήθεια… Και συνήθως, κρύβω την αλήθεια μέσα σε «ιστοριούλες»!
Εδώ, ήρθες να κάνεις το δεύτερο λάθος σου, κάτι άλλο που σιχαίνομαι απίστευτα : δε μου έδωσες μία ευκαιρία! Δε πιστεύω στις «δεύτερες» ευκαιρίες των σχέσεων. Όχι! Αν ράγισε (ή ακόμα χειρότερα, αν έσπασε) το γυαλί, τότε δεν ξανακολλάει με τίποτα! Σε αυτό, συμφωνώ! Τώρα πια, το λέω αυτό και το κάνω και πράξη! Παλιότερα, πονούσα δίνοντας ή/και παίρνοντας άπειρες ευκαιρίες!
Εσύ όμως, δεν μου έδωσες μία ευκαιρία να σου μιλήσω, να σου εξηγήσω. Μερικές αναπάντητες κλήσεις στο κινητό σου, φαντάζομαι πως σου έδωσαν να καταλάβεις πως ήθελα να σου μιλήσω, να σου τα πω ακόμα και αν είχα λάβει το μήνυμα σου : «...να περνάς καλά...».
Η ευκαιρία αυτή, το απλό ανθρώπινο δικαίωμα του λόγου, είναι κάτι που το θεωρώ αναφαίρετο! Άσε τον άλλο να μιλήσει, ακόμα και αν έχεις πάρει τις αποφάσεις σου, ακόμα και αν στο τέλος του πεις «διαφωνώ και επιμένω στην απόφαση μου». Δώσε το δικαίωμα στον άλλο να φύγει «κύριος»… προφανώς δεν είσαι ΚΚΚυρία (όπως έλεγε η καλή σου φίλη) για να το καταλάβεις.
Η ευκαιρία αυτή, είναι κάτι που ήθελα να μου δώσεις (και ίσως και να ΣΟΥ δώσω) και γι’αυτό δεν είχα κανονίσει τίποτα για όλο το Σαββατοκύριακο! Μάλιστα, είχα πει και σε κάποιους γνωστούς μου, ότι έχω ανάγκη από ξεκούραση και ηρεμία, και γι’αυτό θα καθίσω στο σπίτι! (όχι σε φίλους, αλλά σε γνωστούς είπα ψέματα!)
Μετά από δύο μέρες στην απομόνωση, κάνοντας ταβανοθεραπεία, ακούγοντας μουσικές και μιλώντας με διαδικτυακές «φίλες», μπορώ να σου πω ότι… έπαιξες και έχασες! Νομίζω πως με ξέρεις τόσο, ώστε να ξέρεις πως μ’αρέσει να κυνηγάω. Όπως είπα σε μία από τις «φίλες» όμως, δεν μ’αρέσει να σέρνομαι! Και αν συνεχίσω να ελπίζω και να ασχολούμαι μαζί σου, αυτό ακριβώς θα κάνω : θα σέρνομαι!
Όπως είπα σε μία από αυτές, τις διαδικτυακές φίλες, «είμαι κατά της ηττοπάθειας… των άλλων!». Ας είναι καλά η κοπέλα, που μου άνοιξε τα μάτια και πλέον μπορώ να δω ότι κι εμένα τον ίδιο, με χαρακτηρίζει μια ηττοπάθεια... στις σχέσεις μου! Γι’αυτό και τώρα λέω τέλος και σε αυτό το «ταξίδι»! Δεν έχω άλλο «ναι» να σου πω, δεν έχω άλλη γλύκα να σου δώσω, δεν έχω άλλα τραγούδια να σου χαρίσω! Πώς να είχα άλλωστε, αφού όπως είπες
«εσύ μπορεί να με θυμάσαι από αυτό, ενώ εγώ σε θυμάμαι από αυτό.»Τότε χάρηκα… τώρα απορώ αν ήταν το νόημα του τραγουδιού που σε έκανε να με θυμάσαι και όχι ο ρυθμός του!
Όπως είπα σε μία από αυτές, τις διαδικτυακές φίλες, ίσως να μην έχεις αγαπήσει ή έστω να μην έχεις ερωτευθεί παράφορα ποτέ! Ειλικρινά, σου το εύχομαι ολόψυχα! Εγώ «ξέρω» ότι θα το ξανακάνω, αργά ή γρήγορα, έστω και αν η «επόμενη» δεν είναι super model και ας «χάνει πάντα σε σύγκριση με εσένα»… ψωνάκι!!!
Ήρθε η ώρα να σου πω «αντίο» και να σε βάλω στο «συρτάρι» μαζί με τις άλλες… για να πάψεις να υπάρχεις στο μυαλό μου, ούτε σαν δίλημμα, ούτε σαν σκέψη (όπως είχες πει τότε). Βλέπεις, είσαι κι εσύ άλλο ένα «τραγουδάκι»… απλά!!!
Για να βάλω κι εσένα σε ένα δίλημμα τώρα : είναι αληθινό αυτό το κείμενο ή όχι? «Εδώ» σε θέλω… και εδώ! Φιλιά στην Κιουμουρτζίνα!!!
Υ.Γ.: Πρόσεξες ότι επαναλαμβάνω (λίγο) την αρχή κάθε παραγράφου, δύο φορές…? Όλο το κείμενο είναι… ένα «δίλημμα»! ;)
Κυριακή 16 Μαρτίου 2008
Οδός Εγνατία Μέρος Δύο
Προτίμησα να μην το ονομάσω «μέρος δεύτερο» μιας και με απασχολούν ΔΥΟ θέματα : δύο πόλεις και… ας πούμε δύο γυναίκες!!!
Ημέρα Σάββατο, του Αγίου Θεοδώρου κι έχω αποφασίσει να μην βγω καθόλου από το σπίτι… Εσύ είσαι που το λες? Το σόι έχει αποφασίσει ότι θα πάμε για φαγητό για να γιορτάσουμε τον ξάδελφο Θοδωρή και η μοίρα έχει αποφασίσει ότι… «συνάντηση θα έχεις, πρόσωπο γλυκό θα δ(ι)εις και δρόμο θα κά(μ)νεις… ποδαρόδρομο όμως, μακρύ!». Αυτά είπε η Ρωσοπόντια (ή και Ελληνοπόντια, αν θέλετε, μην κολλάτε εκεί) γριά που ήρθε για καφέ σε μια γειτόνισσα.
Το τραπέζι έγινε, ακόμα και αν βαριόμουν, ακόμα και αν ο εορτάζων ξάδελφος ήταν κουρασμένος, ακόμα και αν ο «γαμπρός» ξάδελφος (λεγάμενος της ξαδέλφης) ήπιε πολύ και έγινε «κουραστικός». Πάλι καλά που στο απέναντι γωνιακό τραπέζι είχαμε δυο ξανθιές κυρίες που ομόρφυναν το περιβάλλον (RESPECT).
Επιστροφή στο σπίτι και ένα sms χτυπάει κατά τις 12 στο κινητό μου. Εκείνη είναι, ήρθε βόλτα στη Θεσσαλονίκη και θέλει να με δει… Γιατί όχι? Άλλωστε, ίσως και να της το χρωστάω κιόλας, χάρη σε αυτήν πέρασα τρεις απίστευτους μήνες στην Κομοτηνή (αν και ήμουν φαντάρος στην Ξάνθη, «διανυκτέρευα» στην Κομοτηνή).
Ίσως να το ήθελε η μοίρα, ίσως απλά να το είχα προκαλέσει εγώ, αλλά δεν είχα μηχανάκι (το είχε πάρει ο αδελφός μου). Με πήγε στο «ραντεβού» ο ξάδελφος, βρεθήκαμε με την Κ. , κάναμε βόλτα, περπατήσαμε, ίσως και να κρατηθήκαμε χέρι-χέρι, άθελα μας, ασυναίσθητα, χωρίς να το καταλάβουμε, χωρίς να το σκεφτούμε και χωρίς αυτό να μας ενοχλήσει κιόλας… ίσως με τον ίδιο τρόπο να βρεθήκαμε και αγκαλιά, να ενώνουμε τα χείλη μας, μετά από δυο ποτά…Και μάλλον με τον ίδιο τρόπο, είπαμε «άντε γεια, τα λέμε», αργότερα…
Ο δρόμος της επιστροφής μακρύς, ακριβώς όπως είχε προβλέψει η γριά καφετζού, μιας και λατρεύω να περπατάω στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, αργά το βράδυ. Συνήθως έχω και ακουστικά στα αυτιά μου, απόψε όμως όχι (τα είχα ξεχάσει). Δεν πειράζει, ας ακούσω λίγο τη βαβούρα της Τσιμισκή, το βουητό της Βενιζέλου και μετά την φωνή της λατρεμένης μου Εγνατίας…
Κάπου εκεί, σκέφτομαι πως η Κ. από την Κομοτηνή, με κάνει και νιώθω… παιδί? Τρελός? Νέος? (όχι ότι με πήραν και τα χρόνια, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ). Και κάπου εκεί σκέφτομαι πως… υπάρχεις κι εσύ… Εσύ, από Θεσσαλονίκη, που με κάνεις να νιώθω sexy, άνδρας, γιατρός, σοβαρός όσο και παρανοϊκός μαζί, αλλά… «μια με ανάβεις, μια με σβήνεις» που έλεγε και ένα τραγούδι (Θεέ μου, εγώ το είπα αυτό?).
Κομοτηνή VS Θεσσαλονίκη, λοιπόν. Ποδαρόδρομος VS ταξί. Όχι αντίστοιχα, όχι αντίστροφα, αλλά το ταξί κέρδισε. Για να αποφασίσω αν θα πάρω ταξί, σηκώνω το χέρι και μετράω ως το 100. Μακάρι να μπορούσα να σηκώσω το χέρι, να μετρούσα μέχρι το 100 και να κέρδιζε αυτή που θα μου το έπιανε πρώτη…
Όπως φαίνεται, θα χρειαστεί να μετρήσω μέχρι τα 100… χρόνια για να δω ποια θα κάνει την κίνηση, ποια θα δεχτεί το απαλό και ζεστό μου χέρι, αλλά και πάλι… ίσως να κουραστεί και να πέσει βαρύ και αδειανό… Δεν πειράζει, τουλάχιστον ξέρω πως θα συνεχίσω να περπατάω στην αγαπημένη μου Εγνατία.!!!
Υ.Γ. 1 : Τον τελευταίο καιρό πέφτω για ύπνο αφού δω το ξημέρωμα και απόψε καταχάρηκα που περπατούσα καθώς το πρώτο φως έκανε την παρουσία του…
Υ.Γ. 2 : Τραγουδάκια δυστυχώς, δεν έχει σήμερα… είναι αργά!!!
Υ.Γ. 3 : Μόλις τέλειωσα το κείμενο, το ξαναδιάβασα και θυμήθηκα ένα παλιό Σέρβικο ρητό : «το τραίνο πορεύεται πάνω σε μία γραμμή... αν πάει σε δύο, εκτροχιάζεται»... αν έχεις δίλημμα, άστο, βρες μία τρίτη λύση...
Ημέρα Σάββατο, του Αγίου Θεοδώρου κι έχω αποφασίσει να μην βγω καθόλου από το σπίτι… Εσύ είσαι που το λες? Το σόι έχει αποφασίσει ότι θα πάμε για φαγητό για να γιορτάσουμε τον ξάδελφο Θοδωρή και η μοίρα έχει αποφασίσει ότι… «συνάντηση θα έχεις, πρόσωπο γλυκό θα δ(ι)εις και δρόμο θα κά(μ)νεις… ποδαρόδρομο όμως, μακρύ!». Αυτά είπε η Ρωσοπόντια (ή και Ελληνοπόντια, αν θέλετε, μην κολλάτε εκεί) γριά που ήρθε για καφέ σε μια γειτόνισσα.
Το τραπέζι έγινε, ακόμα και αν βαριόμουν, ακόμα και αν ο εορτάζων ξάδελφος ήταν κουρασμένος, ακόμα και αν ο «γαμπρός» ξάδελφος (λεγάμενος της ξαδέλφης) ήπιε πολύ και έγινε «κουραστικός». Πάλι καλά που στο απέναντι γωνιακό τραπέζι είχαμε δυο ξανθιές κυρίες που ομόρφυναν το περιβάλλον (RESPECT).
Επιστροφή στο σπίτι και ένα sms χτυπάει κατά τις 12 στο κινητό μου. Εκείνη είναι, ήρθε βόλτα στη Θεσσαλονίκη και θέλει να με δει… Γιατί όχι? Άλλωστε, ίσως και να της το χρωστάω κιόλας, χάρη σε αυτήν πέρασα τρεις απίστευτους μήνες στην Κομοτηνή (αν και ήμουν φαντάρος στην Ξάνθη, «διανυκτέρευα» στην Κομοτηνή).
Ίσως να το ήθελε η μοίρα, ίσως απλά να το είχα προκαλέσει εγώ, αλλά δεν είχα μηχανάκι (το είχε πάρει ο αδελφός μου). Με πήγε στο «ραντεβού» ο ξάδελφος, βρεθήκαμε με την Κ. , κάναμε βόλτα, περπατήσαμε, ίσως και να κρατηθήκαμε χέρι-χέρι, άθελα μας, ασυναίσθητα, χωρίς να το καταλάβουμε, χωρίς να το σκεφτούμε και χωρίς αυτό να μας ενοχλήσει κιόλας… ίσως με τον ίδιο τρόπο να βρεθήκαμε και αγκαλιά, να ενώνουμε τα χείλη μας, μετά από δυο ποτά…Και μάλλον με τον ίδιο τρόπο, είπαμε «άντε γεια, τα λέμε», αργότερα…
Ο δρόμος της επιστροφής μακρύς, ακριβώς όπως είχε προβλέψει η γριά καφετζού, μιας και λατρεύω να περπατάω στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, αργά το βράδυ. Συνήθως έχω και ακουστικά στα αυτιά μου, απόψε όμως όχι (τα είχα ξεχάσει). Δεν πειράζει, ας ακούσω λίγο τη βαβούρα της Τσιμισκή, το βουητό της Βενιζέλου και μετά την φωνή της λατρεμένης μου Εγνατίας…
Κάπου εκεί, σκέφτομαι πως η Κ. από την Κομοτηνή, με κάνει και νιώθω… παιδί? Τρελός? Νέος? (όχι ότι με πήραν και τα χρόνια, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ). Και κάπου εκεί σκέφτομαι πως… υπάρχεις κι εσύ… Εσύ, από Θεσσαλονίκη, που με κάνεις να νιώθω sexy, άνδρας, γιατρός, σοβαρός όσο και παρανοϊκός μαζί, αλλά… «μια με ανάβεις, μια με σβήνεις» που έλεγε και ένα τραγούδι (Θεέ μου, εγώ το είπα αυτό?).
Κομοτηνή VS Θεσσαλονίκη, λοιπόν. Ποδαρόδρομος VS ταξί. Όχι αντίστοιχα, όχι αντίστροφα, αλλά το ταξί κέρδισε. Για να αποφασίσω αν θα πάρω ταξί, σηκώνω το χέρι και μετράω ως το 100. Μακάρι να μπορούσα να σηκώσω το χέρι, να μετρούσα μέχρι το 100 και να κέρδιζε αυτή που θα μου το έπιανε πρώτη…
Όπως φαίνεται, θα χρειαστεί να μετρήσω μέχρι τα 100… χρόνια για να δω ποια θα κάνει την κίνηση, ποια θα δεχτεί το απαλό και ζεστό μου χέρι, αλλά και πάλι… ίσως να κουραστεί και να πέσει βαρύ και αδειανό… Δεν πειράζει, τουλάχιστον ξέρω πως θα συνεχίσω να περπατάω στην αγαπημένη μου Εγνατία.!!!
Υ.Γ. 1 : Τον τελευταίο καιρό πέφτω για ύπνο αφού δω το ξημέρωμα και απόψε καταχάρηκα που περπατούσα καθώς το πρώτο φως έκανε την παρουσία του…
Υ.Γ. 2 : Τραγουδάκια δυστυχώς, δεν έχει σήμερα… είναι αργά!!!
Υ.Γ. 3 : Μόλις τέλειωσα το κείμενο, το ξαναδιάβασα και θυμήθηκα ένα παλιό Σέρβικο ρητό : «το τραίνο πορεύεται πάνω σε μία γραμμή... αν πάει σε δύο, εκτροχιάζεται»... αν έχεις δίλημμα, άστο, βρες μία τρίτη λύση...
Παρασκευή 14 Μαρτίου 2008
Ερωτικό παιχνίδι
Αν και έχω πει τόόόόόόσες φορές ότι δεν παίζω σε παιχνίδια των ιστολογίων, η καλή μου φίλη και αγύριστο κεφάλι DEMON, μου πέταξε ένα… ερωτικό μπαλάκι.
Από τη μία, με έχουν ζαλίσει η DEMON και η MENEΞΕΔΙΑ για να παίξω ( το μπλουζάκι της φωτογραφίας, ποιανής σας είναι?). Από την άλλη, σε μια εποχή που εμείς οι άντρες τείνουμε να γίνουμε είδος προς εξαφάνιση, δεν γίνεται να δεχόμαστε ερωτική πρόσκληση από γυναίκα και να αρνούμαστε (πάει μετά… το χάσαμε το κάστρο…)
Να, λοιπόν, που αποφάσισα να παίξω και αφού τελείωσα με τον πρόλογο, να τι έχω να πω :
e) Αγαπημένη στάση
Κουταλωτό. Για περισσότερες λεπτομέρειες και πληροφορίες, παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα κατ’ οίκον (σε κυρίες και δεσποινίδες ΜΟΝΟ).
r) Όργιο;
Όχι. Ποτέ. Προσπάθησα αρκετές φορές, κάποτε έφτασα και πολύ κοντά, αλλά… στο δρόμο τρακάραμε!
o) Επικίνδυνο/κουλό/αγαπημένο μέρος εκτός σπιτιού
Μπορεί να κάνω κακό στο μαγαζί με αυτό που θα πω (και είναι και οικογενειακή επιχείρηση, γαμώτο) αλλά εδώ και λίγο καιρό ο… καταψύκτης του μαγαζιού με «εμπνέει»! (αφού δεν έχει πρόβλημα και η «φίλη»…)
t) Μονογαμία ή πολυγαμία;
Και τα δύο. Μονογαμία όταν έχω σχέση, πολυγαμία όταν είμαι…ελεύθερο πουλί! (μεταφορικά και… κυριολεκτικά!)
i) Σημείο σώματος που σ’ανάβει (στην άλλη)
Βυζιάάά!!!
c) Φαντασίωση
Τι να πρωτοπώ τώρα? Άντε, για να τελειώνουμε και για να αλλάξω λίγο τους ρόλους… «αν γίνω ο ασθενής, θα γίνεις η γιατρός?»…
a) Τι σου αρέσει περισσότερο να σου κάνουν πάνω στο sex
Να με γλείφουν, ΦΥΣΙΚΑ! (αυτή την απάντηση της DEMON λέω να μην την πειράξω καθόλου…)
Ελπίζω να μην σόκαρα και να μην προσέβαλα κανέναν. Αν έγινε κάτι τέτοιο, έγινα άθελα μου και… μπορείτε να πάτε να γαμηθ… (sorry, αλλά κολλούσε εδώ).
Πέρα από την πλάκα, εύχομαι να μην θίχτηκε κανείς και για να μην θιχτώ εγώ (ποτέ ξανά), βάλτε καλά στο μυαλό σας : δεν παίζω σε blogogames!!!
Υ.Γ. : Τα τραγούδια είναι όλα από το cd Amadas Estrellas από Achillea και το θεωρώ το απόλυτο ερωτικό soundtrack ( για φέτος, έστω…).(αν το κατεβάσετε έχει unzip code : secretmusicbox ).
Από τη μία, με έχουν ζαλίσει η DEMON και η MENEΞΕΔΙΑ για να παίξω ( το μπλουζάκι της φωτογραφίας, ποιανής σας είναι?). Από την άλλη, σε μια εποχή που εμείς οι άντρες τείνουμε να γίνουμε είδος προς εξαφάνιση, δεν γίνεται να δεχόμαστε ερωτική πρόσκληση από γυναίκα και να αρνούμαστε (πάει μετά… το χάσαμε το κάστρο…)
Να, λοιπόν, που αποφάσισα να παίξω και αφού τελείωσα με τον πρόλογο, να τι έχω να πω :
e) Αγαπημένη στάση
Κουταλωτό. Για περισσότερες λεπτομέρειες και πληροφορίες, παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα κατ’ οίκον (σε κυρίες και δεσποινίδες ΜΟΝΟ).
r) Όργιο;
Όχι. Ποτέ. Προσπάθησα αρκετές φορές, κάποτε έφτασα και πολύ κοντά, αλλά… στο δρόμο τρακάραμε!
o) Επικίνδυνο/κουλό/αγαπημένο μέρος εκτός σπιτιού
Μπορεί να κάνω κακό στο μαγαζί με αυτό που θα πω (και είναι και οικογενειακή επιχείρηση, γαμώτο) αλλά εδώ και λίγο καιρό ο… καταψύκτης του μαγαζιού με «εμπνέει»! (αφού δεν έχει πρόβλημα και η «φίλη»…)
t) Μονογαμία ή πολυγαμία;
Και τα δύο. Μονογαμία όταν έχω σχέση, πολυγαμία όταν είμαι…ελεύθερο πουλί! (μεταφορικά και… κυριολεκτικά!)
i) Σημείο σώματος που σ’ανάβει (στην άλλη)
Βυζιάάά!!!
c) Φαντασίωση
Τι να πρωτοπώ τώρα? Άντε, για να τελειώνουμε και για να αλλάξω λίγο τους ρόλους… «αν γίνω ο ασθενής, θα γίνεις η γιατρός?»…
a) Τι σου αρέσει περισσότερο να σου κάνουν πάνω στο sex
Να με γλείφουν, ΦΥΣΙΚΑ! (αυτή την απάντηση της DEMON λέω να μην την πειράξω καθόλου…)
Ελπίζω να μην σόκαρα και να μην προσέβαλα κανέναν. Αν έγινε κάτι τέτοιο, έγινα άθελα μου και… μπορείτε να πάτε να γαμηθ… (sorry, αλλά κολλούσε εδώ).
Πέρα από την πλάκα, εύχομαι να μην θίχτηκε κανείς και για να μην θιχτώ εγώ (ποτέ ξανά), βάλτε καλά στο μυαλό σας : δεν παίζω σε blogogames!!!
Υ.Γ. : Τα τραγούδια είναι όλα από το cd Amadas Estrellas από Achillea και το θεωρώ το απόλυτο ερωτικό soundtrack ( για φέτος, έστω…).(αν το κατεβάσετε έχει unzip code : secretmusicbox ).
Τρίτη 11 Μαρτίου 2008
Πέμπτη με Δευτέρα...
Ίσως να σας κουράζω με αυτές τις εγγραφές μου και υπόσχομαι πως στο μέλλον θα τις «κόψω». Προς το παρόν, ελπίζω απλά να κάνετε υπομονή, να καταλαβαίνετε ότι δεν έχω πολύ χρόνο (μεσοβδόμαδα εννοώ) και προτιμώ έστω και έτσι, να γράφω κάτι…
Πέμπτη : Λίγες ώρες δουλειάς, μια σακούλα με πιτόγυρα, ένα «μίνι» μπουκάλι Vodka, δυο μισόλιτρα μπουκάλια λεμονάδας και… πολλές ώρες κουβεντούλας με τον κολλητό!
Αυτά θα θυμόμαστε, Ζiggy, κι ας ήμασταν μόνοι, στο σπίτι και άφραγκοι! Το γέλιο πολύ, όπως και η μουσική, οι σκέψεις ακόμα περισσότερες, τα άγχη τεράστια και τα όνειρα τρελά! Κουράγιο, απολύεσαι σύντομα! (μετά να σε δω… να πω «καλούς γάμους» από τώρα?)…
Τα τραγούδια της βραδιάς, ένα και αυτό (είναι το γνήσιο και για εμένα είναι κρίμα που η Πρωτοψάλτη κάνει επιτυχία με την διασκευή της!)
Παρασκευή : Δουλειά, δουλειά, δουλειά! Γύρισα σπίτι κουρασμένος, έκανα μπανάκι και μετά έλιωσα στο διαδίκτυο! Το μοναδικό καλό, πολύ αργά το βράδυ ( για να μην πω νωρίς το πρωί) είναι ότι άρχισα να μιλάω στο msn με μια φίλη από Αθήνα, μια καταπληκτική, τρελή γυναίκα, που αν και την ξέρω από «εδώ» μόνο, τη νιώθω ήδη πολύ φίλη! Άντε, σύντομα θα τα πούμε και από κοντά!
Τα τραγούδια της βραδιάς…δεν τα θυμάμαι!!!
Σάββατο : Η ημέρα της γυναίκας!
Μια γυναίκα είναι ένας ενήλικος θηλυκός άνθρωπος, σε αντίθεση με τον άνδρα (που είναι ο ενήλικος αρσενικός). (Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)
Τι να πω για τα καταπληκτικότερα πλάσματα της γης, για τις χαρές της ζωής κάθε σωστού άντρα, για το άλλο μας μισό, για τα πιο ευτυχή «προβλήματα» μας!? Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε… Αλλά κατά βάθος, σας αγαπάμε!!!
Τα οχτώ τραγούδια αυτής της μέρας, «έρχονται» από ένα cd που είχα γράψει για μια γυναίκα κάποτε, που θεωρούσα την απόλυτη γυναίκα (της ζωής μου, ίσως). Πόσο λάθος έκανα τότε… και πόσο χαίρομαι τώρα, που με έπεισε για το αντίθετο εκείνη…
Υ.Γ. : Demon, πως σου φαίνονται τα δυο τελευταία κομμάτια, σαν απάντηση στο παιχνίδι σου? Δεν παίζω παιχνίδια των ιστολογίων, λέμε!!!
Σάββατο βράδυ : Αφού ο κολλητός μου είχε την υπομονή να μου κάνει κι άλλα μαθήματα περί HTML και λοιπά στοιχεία των υπολογιστών, βγήκαμε για τα ποτάκια μας. Το μαγαζί γνωστό, αν και εδώ και λίγο καιρό το χαρακτηρίζω «τον τόπο του εγκλήματος», τα ποτά ποιοτικά και άφθονα, όπως και οι γυναίκες εκεί, και οι μουσικές ποικίλες. Να, πάρτε μια γεύση...
H ατάκα της βραδιάς: "No target, αδερφέ... No target at all!!!" .
Κυριακή : Όσοι με ξέρετε λίγο καλύτερα, θα έχετε ήδη καταλάβει πως… δεν κοιμήθηκα καθόλου το Σαββατόβραδο! Γύρισα σπίτι ξημερώματα, ήπια έναν καφέ και έφυγα με τον ξάδελφο μου για το χωριό μας.
Καρναβάλι, λοιπόν, στις Σέρρες! Το Καρναβάλι γελοίο, προχειροδουλειά, τσάμπα κόπος και γλέντι-πανηγύρι. Κλασσικά, η παρέα που αποτελείται από «Ελληνάρες» (όπως κι εγώ, εννοείται) αφήσαμε στα μισά το καρναβάλι, για να πάμε για… φαί και κρασί! Τι καλύτερο? Άντε, και του χρόνου!
Το μοναδικό τραγούδι που μου «έμεινε» από όλη την ημέρα, το ακούσαμε στο αυτοκίνητο, κατά την επιστροφή…και είναι αλήθεια…
Δευτέρα : Κούλουμα? Τι? Τι είναι αυτό? Ξύπνησα τόσο αργά (αφού αναπλήρωσα τον χαμένο ύπνο του Σαββάτου) που ξέχασα ότι είναι… Καθαρά Δευτέρα! Άντε, καλή Σαρακοστή σε όλους! Λες να νηστέψω φέτος? Μπα… Άσε που σε λίγες μέρες θα ανέβω στη Σερβία, οπότε αποκλείεται να νηστέψω εκεί!!!
Δευτέρα βράδυ : To msn δουλεύει καλά, η τηλεόραση δείχνει ένα SHOW SEXY, το χέρι μου έχει πιαστεί από το copy paste (έτοιμο το «αγγλικό» ιστολόγιο, σας είπα?) και ξαφνικά γίνονται δυο μπαμ!
Μπαμ ένα : Χωρισμός? Όχι, δεν είναι. Τέλος? Ούτε. Διάλειμμα? Μήδε. Κάτι "κακό" είναι, κάτι που έστω και για λίγο, μου χάλασε τη διάθεση, αλλά δεν πειράζει… πάνω από όλα υγεία, γέλια και κατανόηση (κατάλαβες, «τρελοζούζουνο»? Όλα καλά…τραγουδάκι για σένα...)
Mπαμ δύο : Ο κολλητός από Αθήνα, με ενημέρωσε (αφού αποφάσισε για μένα και καλά έκανε) πως για τους επόμενους τρεις μήνες έχω… σπίτι στην Αθήνα! Υποθέτω πως η πρώτη μου «επίσκεψη» θα είναι δεκαήμερη και μετά… ας πούμε πως θα περάσω περισσότερα ΣΚ στην Αθήνα, παρά στη Θεσσαλονίκη!
Η νύχτα «μεγαλώνει», μια φίλη κάνει την διαδικτυακή της εμφάνιση και αφού με αναστατώνει λέγοντας μου ότι ήρθε Θεσσαλονίκη (από Αθήνα) και δεν την είδα καθόλου, μετά με ηρεμεί, δίνοντας μου αυτές τις απίστευτες μουσικές…(σύνολο τραγουδιών τέσσερα...να είσαι καλά, "Siujinkou Bijio Kasikoi" )
Κάπως έτσι τελειώνει αυτό το κείμενο, αφού έχει ξημερώσει σχεδόν και εγώ σκέφτομαι πάλι, αν θα κοιμηθώ η όχι… Καταραμένη INSOMNIA!!!
Φιλάρες σε όλους, άυπνους ή/και όχι!!!
Πέμπτη : Λίγες ώρες δουλειάς, μια σακούλα με πιτόγυρα, ένα «μίνι» μπουκάλι Vodka, δυο μισόλιτρα μπουκάλια λεμονάδας και… πολλές ώρες κουβεντούλας με τον κολλητό!
Αυτά θα θυμόμαστε, Ζiggy, κι ας ήμασταν μόνοι, στο σπίτι και άφραγκοι! Το γέλιο πολύ, όπως και η μουσική, οι σκέψεις ακόμα περισσότερες, τα άγχη τεράστια και τα όνειρα τρελά! Κουράγιο, απολύεσαι σύντομα! (μετά να σε δω… να πω «καλούς γάμους» από τώρα?)…
Τα τραγούδια της βραδιάς, ένα και αυτό (είναι το γνήσιο και για εμένα είναι κρίμα που η Πρωτοψάλτη κάνει επιτυχία με την διασκευή της!)
Παρασκευή : Δουλειά, δουλειά, δουλειά! Γύρισα σπίτι κουρασμένος, έκανα μπανάκι και μετά έλιωσα στο διαδίκτυο! Το μοναδικό καλό, πολύ αργά το βράδυ ( για να μην πω νωρίς το πρωί) είναι ότι άρχισα να μιλάω στο msn με μια φίλη από Αθήνα, μια καταπληκτική, τρελή γυναίκα, που αν και την ξέρω από «εδώ» μόνο, τη νιώθω ήδη πολύ φίλη! Άντε, σύντομα θα τα πούμε και από κοντά!
Τα τραγούδια της βραδιάς…δεν τα θυμάμαι!!!
Σάββατο : Η ημέρα της γυναίκας!
Μια γυναίκα είναι ένας ενήλικος θηλυκός άνθρωπος, σε αντίθεση με τον άνδρα (που είναι ο ενήλικος αρσενικός). (Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)
Τι να πω για τα καταπληκτικότερα πλάσματα της γης, για τις χαρές της ζωής κάθε σωστού άντρα, για το άλλο μας μισό, για τα πιο ευτυχή «προβλήματα» μας!? Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε… Αλλά κατά βάθος, σας αγαπάμε!!!
Τα οχτώ τραγούδια αυτής της μέρας, «έρχονται» από ένα cd που είχα γράψει για μια γυναίκα κάποτε, που θεωρούσα την απόλυτη γυναίκα (της ζωής μου, ίσως). Πόσο λάθος έκανα τότε… και πόσο χαίρομαι τώρα, που με έπεισε για το αντίθετο εκείνη…
Υ.Γ. : Demon, πως σου φαίνονται τα δυο τελευταία κομμάτια, σαν απάντηση στο παιχνίδι σου? Δεν παίζω παιχνίδια των ιστολογίων, λέμε!!!
Σάββατο βράδυ : Αφού ο κολλητός μου είχε την υπομονή να μου κάνει κι άλλα μαθήματα περί HTML και λοιπά στοιχεία των υπολογιστών, βγήκαμε για τα ποτάκια μας. Το μαγαζί γνωστό, αν και εδώ και λίγο καιρό το χαρακτηρίζω «τον τόπο του εγκλήματος», τα ποτά ποιοτικά και άφθονα, όπως και οι γυναίκες εκεί, και οι μουσικές ποικίλες. Να, πάρτε μια γεύση...
H ατάκα της βραδιάς: "No target, αδερφέ... No target at all!!!" .
Κυριακή : Όσοι με ξέρετε λίγο καλύτερα, θα έχετε ήδη καταλάβει πως… δεν κοιμήθηκα καθόλου το Σαββατόβραδο! Γύρισα σπίτι ξημερώματα, ήπια έναν καφέ και έφυγα με τον ξάδελφο μου για το χωριό μας.
Καρναβάλι, λοιπόν, στις Σέρρες! Το Καρναβάλι γελοίο, προχειροδουλειά, τσάμπα κόπος και γλέντι-πανηγύρι. Κλασσικά, η παρέα που αποτελείται από «Ελληνάρες» (όπως κι εγώ, εννοείται) αφήσαμε στα μισά το καρναβάλι, για να πάμε για… φαί και κρασί! Τι καλύτερο? Άντε, και του χρόνου!
Το μοναδικό τραγούδι που μου «έμεινε» από όλη την ημέρα, το ακούσαμε στο αυτοκίνητο, κατά την επιστροφή…και είναι αλήθεια…
Δευτέρα : Κούλουμα? Τι? Τι είναι αυτό? Ξύπνησα τόσο αργά (αφού αναπλήρωσα τον χαμένο ύπνο του Σαββάτου) που ξέχασα ότι είναι… Καθαρά Δευτέρα! Άντε, καλή Σαρακοστή σε όλους! Λες να νηστέψω φέτος? Μπα… Άσε που σε λίγες μέρες θα ανέβω στη Σερβία, οπότε αποκλείεται να νηστέψω εκεί!!!
Δευτέρα βράδυ : To msn δουλεύει καλά, η τηλεόραση δείχνει ένα SHOW SEXY, το χέρι μου έχει πιαστεί από το copy paste (έτοιμο το «αγγλικό» ιστολόγιο, σας είπα?) και ξαφνικά γίνονται δυο μπαμ!
Μπαμ ένα : Χωρισμός? Όχι, δεν είναι. Τέλος? Ούτε. Διάλειμμα? Μήδε. Κάτι "κακό" είναι, κάτι που έστω και για λίγο, μου χάλασε τη διάθεση, αλλά δεν πειράζει… πάνω από όλα υγεία, γέλια και κατανόηση (κατάλαβες, «τρελοζούζουνο»? Όλα καλά…τραγουδάκι για σένα...)
Mπαμ δύο : Ο κολλητός από Αθήνα, με ενημέρωσε (αφού αποφάσισε για μένα και καλά έκανε) πως για τους επόμενους τρεις μήνες έχω… σπίτι στην Αθήνα! Υποθέτω πως η πρώτη μου «επίσκεψη» θα είναι δεκαήμερη και μετά… ας πούμε πως θα περάσω περισσότερα ΣΚ στην Αθήνα, παρά στη Θεσσαλονίκη!
Η νύχτα «μεγαλώνει», μια φίλη κάνει την διαδικτυακή της εμφάνιση και αφού με αναστατώνει λέγοντας μου ότι ήρθε Θεσσαλονίκη (από Αθήνα) και δεν την είδα καθόλου, μετά με ηρεμεί, δίνοντας μου αυτές τις απίστευτες μουσικές…(σύνολο τραγουδιών τέσσερα...να είσαι καλά, "Siujinkou Bijio Kasikoi" )
Κάπως έτσι τελειώνει αυτό το κείμενο, αφού έχει ξημερώσει σχεδόν και εγώ σκέφτομαι πάλι, αν θα κοιμηθώ η όχι… Καταραμένη INSOMNIA!!!
Φιλάρες σε όλους, άυπνους ή/και όχι!!!
Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2008
chat… blOg+ -αρισμένο!
(Αντιγραφή από το ιστολόγιο της Demon)
"Περάστε… γδυθείτε… πληκτρολογήστε!
Ας κάνουμε ένα chat τελείως διαφορετικό. Το κείμενο δε θα το γράψω εγώ μονάχα, ούτε και θα το διαβάσετε έτσι, με τη μορφή κειμένου.
Μπείτε στα comments αυτού του post και μιλήστε μεταξύ σας.
Chat blog+ -αρισμένο ΤΕΛΕΙΩΣ!
Όχι στη λαδόκολλα… στο διαδίκτυο.
Απόψε τα μεσάνυχτα… Χύμα Ερωτόσφαιρα
χωρίς λογοκρισία."
Προειδοποίηση : Tα σχόλια,το ύφος,το κλίμα και η διάθεση (θα) είναι άκρως ερωτική και ακατάλληλη για ανηλίκους!Γι'αυτό,αν είσαι κάτω απο 18,τα κουβαδάκια σου και...σε άλλη παραλία!!!(ξαναλέω :δεν θα βρεθούμε στα σχόλια του δικού μου ιστολόγιου,αλλά της Demon!!!).
Τα φιλιά μου...μεταμεσονύχτια!!!
Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008
Seven in one!!!
This is how my blog should and would look,if i had the time and mood to post in time.Hope you won't get tired by reading this post(s).Enjoy!!!
Sunday, February 17, 2008 (Noon)
G. Spot
Last night(better early in the morning,today) i decided to re-open the chapter "sex stories".If nothing less(or is it "if nothing more"? ),she is definitely worth it!!!
It's been years since i felt this way.So "small",yet so "huge",full of passion,heat and "friendship" and i found it all in one woman!
"-Relax,will you?
-I can't...you are too young for me..."
Age...does it really matter?I say that,as for me,she is a couple of years older.She says that it's almost a decade.So what?If someone makes you laugh when you are down,or takes you higher when you are "up",if someone can understand you when you have something in your mind,if someone doesn't break your "balls" or doesn't make you angry(or make you feel anything "bad"),if someone treats you as you deserve (or even better...),if someone satisfies you in bed,can't you relax and enjoy it?
"-Do you listen to what i am saying?
-No.
-Hey...can you hear me for just a moment?.
-No.
-You are my "bug".
-Am i?
-Oh,now you ARE listening!
-No,i am not...
-You are my little "bug".
-Maybe.
-You are my little crazy "bug".
-That's for sure!!!"
The whole night was so hot(although in a cold room) with the taste of vodka-lemonade,so funny,full of laughs,so wet of sweat and body liquids,so "kama sutra",with no borders and no limits...
Well,this is something i want to share with my friends,the male ones : "Guys,life after all,can be like a movie...In the end,it was the good guy who "took" the girl...".Be nice,be kind,be lovable...it's worth it!!!
P.S.: It looks like Twetty IS right!!!
Friday, February 15, 2008 (Late in the night)
Dr Positive Energy
Many times in my life,i found my self in this shitty position,when someone made me feel so stupid,useless and meaningless,as last night.
A couple of years ago,i would be "crying" for a month or two,falling in depression,loosing my time,even my "religion".Now...i am laughing again and i am laughing loud!
As two of my good friends said "shit happen" and "we are only "borrowing" things".Exactly!There is no human on earth that will take his belongings with him,in the after death life (if there is any).So,why bother?Life is too short to waste it by feeling sorry about lost things.The hell with it!!!
Having this in my mind,i end up helping someone with one of his problems,not a big one,but something that made him "uncomfortable".It made me forget my problems and in the end,it put a smile in my face.That's why i thought i should ask you:can i change my nickname in "Dr Positive Energy"?Should i?Am i worth it?
Friday, February 15, 2008 (Really early in the morning)
Unhappy f*cking Valentine's night!!!
(Scroll down the page and you will find the original text).
Thursday, February 14, 2008 (Noon)
Valentine's day...
Today people around the world will celebrate their love with the person that "completes" them.Ok,i am not against showing how much love exists between two people,i just can't accept that it has to be only today.
Maybe you agree with me,maybe not,but i think that love has to be told,shown and "proved" every single day,if not every single moment.And i am not talking about "sex-love".I mean any kind of love:mother love,family love,good Samaritan love,human love,animal love,priceless and not-self-interested love...Love in any way you can think about!
As for today,i believe that one of myspace friends,described what i feel about this "celebration",in the best words.So,i quote :
"F*ck this day, sure I love to be loved and love to love. But this day is just shit.
Sure lets all go and buy more shit to just hang around and take up space.
This day is like shoving crap down my neck saying, YOU MUST BE WITH SOMEONE!!
I am not in a happy mood right now, I hate the shit I am going through.
Well enough ranting for one day.
Wednesday, February 13, 2008 (Late in the night)
Army days left : 0
Today i got off the army,i am "retired" and back to the freedom of living as a citizen!I don't want to write anything more right now,cause it's so "fresh" in my mind.
I promise you that some time,a few days later,i will post my feelings,some of my experiences and other stuff about the army.As for now..beware,CITIZEN PAKO lives among you!(i am only kidding,you have nothing to worry about...)
Tuesday, February 12, 2008 (Late in the night)
Childhood memories
A good friend who lives in London some months now,sent me a mail with a youtube link.I usually don't open every link that gets in my hands,but knowing Ad. i was sure that something interesting was there to watch.
A few moments later,i was pressing the "replay" button on the youtube video screen and i believe that you should do the same.Watch it and you will understand what i mean!
Warning : Only the ones who were born before 198X will "get it".Get ready,watch and weep...
Tuesday, February 12, 2008 (In the morning)
Birth-(her)-day
Today is one of my x-friends birthday.I am not talking about a(n) x-girlfriend.She was just a friend.Just...?
We met in high school and ever since that day,our lives were almost...one and the same!Almost the same problems,similar excitements and joy,same feelings and even habits were filling our lives,day by day.
One day,she got lost.With no words,no explanation.Just a dilemma-question : "It will be either she or me,in your life.I don't like her.".My heart acted more upon my brain,so i kept the girlfriend,and lost the friend.At that time,i didn't think that i could lose her,I thought that it's something temporary and it was only after the break up with the girlfriend(two years later),when i realized what had happened (and among other thoughts,there was the one that when i had to decide,i didn't listen to my heart but to my...).
My good blog friend Meneksedia,wrote something very wise in a similar post (what happened,girl?Do you "feel" me?).I quote:
"Reasonably when two bodies run with vertiginous speed there is the danger of collision or ignition."
For a little bit more then ten years there was no collision nor ignition.The vertiginous speed just took us to a "pitch-fork",where each of us took a different way.
Even though we haven't spoken for three years,i hope she is doing great and i wish her the best.Happy birthday,P.,i still love you...
Sunday, February 17, 2008 (Noon)
G. Spot
Last night(better early in the morning,today) i decided to re-open the chapter "sex stories".If nothing less(or is it "if nothing more"? ),she is definitely worth it!!!
It's been years since i felt this way.So "small",yet so "huge",full of passion,heat and "friendship" and i found it all in one woman!
"-Relax,will you?
-I can't...you are too young for me..."
Age...does it really matter?I say that,as for me,she is a couple of years older.She says that it's almost a decade.So what?If someone makes you laugh when you are down,or takes you higher when you are "up",if someone can understand you when you have something in your mind,if someone doesn't break your "balls" or doesn't make you angry(or make you feel anything "bad"),if someone treats you as you deserve (or even better...),if someone satisfies you in bed,can't you relax and enjoy it?
"-Do you listen to what i am saying?
-No.
-Hey...can you hear me for just a moment?.
-No.
-You are my "bug".
-Am i?
-Oh,now you ARE listening!
-No,i am not...
-You are my little "bug".
-Maybe.
-You are my little crazy "bug".
-That's for sure!!!"
The whole night was so hot(although in a cold room) with the taste of vodka-lemonade,so funny,full of laughs,so wet of sweat and body liquids,so "kama sutra",with no borders and no limits...
Well,this is something i want to share with my friends,the male ones : "Guys,life after all,can be like a movie...In the end,it was the good guy who "took" the girl...".Be nice,be kind,be lovable...it's worth it!!!
P.S.: It looks like Twetty IS right!!!
When i was driving to get "there",i was singing this song.
One of her favorites is this one and she was listening to it,earlier that evening.
While we were lying in the bed,naked,quite,with no breath left,sweaty and exhausted,this song was on...and we enjoyed it,holding tight each other...
Friday, February 15, 2008 (Late in the night)
Dr Positive Energy
Many times in my life,i found my self in this shitty position,when someone made me feel so stupid,useless and meaningless,as last night.
A couple of years ago,i would be "crying" for a month or two,falling in depression,loosing my time,even my "religion".Now...i am laughing again and i am laughing loud!
As two of my good friends said "shit happen" and "we are only "borrowing" things".Exactly!There is no human on earth that will take his belongings with him,in the after death life (if there is any).So,why bother?Life is too short to waste it by feeling sorry about lost things.The hell with it!!!
Having this in my mind,i end up helping someone with one of his problems,not a big one,but something that made him "uncomfortable".It made me forget my problems and in the end,it put a smile in my face.That's why i thought i should ask you:can i change my nickname in "Dr Positive Energy"?Should i?Am i worth it?
The whole day,i had this song in my mind,and while posting,i was listening to this one,again and again.Enjoy!!!
Friday, February 15, 2008 (Really early in the morning)
Unhappy f*cking Valentine's night!!!
(Scroll down the page and you will find the original text).
Thursday, February 14, 2008 (Noon)
Valentine's day...
Today people around the world will celebrate their love with the person that "completes" them.Ok,i am not against showing how much love exists between two people,i just can't accept that it has to be only today.
Maybe you agree with me,maybe not,but i think that love has to be told,shown and "proved" every single day,if not every single moment.And i am not talking about "sex-love".I mean any kind of love:mother love,family love,good Samaritan love,human love,animal love,priceless and not-self-interested love...Love in any way you can think about!
As for today,i believe that one of myspace friends,described what i feel about this "celebration",in the best words.So,i quote :
"F*ck this day, sure I love to be loved and love to love. But this day is just shit.
Sure lets all go and buy more shit to just hang around and take up space.
This day is like shoving crap down my neck saying, YOU MUST BE WITH SOMEONE!!
I am not in a happy mood right now, I hate the shit I am going through.
Well enough ranting for one day.
Wednesday, February 13, 2008 (Late in the night)
Army days left : 0
Today i got off the army,i am "retired" and back to the freedom of living as a citizen!I don't want to write anything more right now,cause it's so "fresh" in my mind.
I promise you that some time,a few days later,i will post my feelings,some of my experiences and other stuff about the army.As for now..beware,CITIZEN PAKO lives among you!(i am only kidding,you have nothing to worry about...)
Tuesday, February 12, 2008 (Late in the night)
Childhood memories
A good friend who lives in London some months now,sent me a mail with a youtube link.I usually don't open every link that gets in my hands,but knowing Ad. i was sure that something interesting was there to watch.
A few moments later,i was pressing the "replay" button on the youtube video screen and i believe that you should do the same.Watch it and you will understand what i mean!
Warning : Only the ones who were born before 198X will "get it".Get ready,watch and weep...
Tuesday, February 12, 2008 (In the morning)
Birth-(her)-day
Today is one of my x-friends birthday.I am not talking about a(n) x-girlfriend.She was just a friend.Just...?
We met in high school and ever since that day,our lives were almost...one and the same!Almost the same problems,similar excitements and joy,same feelings and even habits were filling our lives,day by day.
One day,she got lost.With no words,no explanation.Just a dilemma-question : "It will be either she or me,in your life.I don't like her.".My heart acted more upon my brain,so i kept the girlfriend,and lost the friend.At that time,i didn't think that i could lose her,I thought that it's something temporary and it was only after the break up with the girlfriend(two years later),when i realized what had happened (and among other thoughts,there was the one that when i had to decide,i didn't listen to my heart but to my...).
My good blog friend Meneksedia,wrote something very wise in a similar post (what happened,girl?Do you "feel" me?).I quote:
"Reasonably when two bodies run with vertiginous speed there is the danger of collision or ignition."
For a little bit more then ten years there was no collision nor ignition.The vertiginous speed just took us to a "pitch-fork",where each of us took a different way.
Even though we haven't spoken for three years,i hope she is doing great and i wish her the best.Happy birthday,P.,i still love you...
Back then we used to dance like crazy,with this song that i once dedicated her.It's the same song now,i am not dancing any more,but i am dedicating it once again...For you,P...
Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2008
Όχι άλλα λόγια για "έρωτα"!!!
Δεν είμαι ο
και αυτό το ιστολόγιο δεν είναι ένα
και επειδή θέλω να αποφύγω τα
από εδώ και στο εξής
γι'αυτό μη με ρωτάτε
και εννοώ,όχι άλλο
Επιτέλους,δεν θα συζητάμε άλλο περί ερωτικών πράξεων...Ήρθε η ώρα για λίγη ΑΓΆΆΆΠΗ!!!
Ετικέτα : Ιστορίες του έρωτα...τέλος!!!
και αυτό το ιστολόγιο δεν είναι ένα
και επειδή θέλω να αποφύγω τα
από εδώ και στο εξής
γι'αυτό μη με ρωτάτε
και εννοώ,όχι άλλο
Επιτέλους,δεν θα συζητάμε άλλο περί ερωτικών πράξεων...Ήρθε η ώρα για λίγη ΑΓΆΆΆΠΗ!!!
Ετικέτα : Ιστορίες του έρωτα...τέλος!!!
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2008
Play with me...(or our last night...)
Here i am ,ready for the new year!I just promised to myself,a couple of days ago that i will get rid of my f. buddies!
Why do i feel like shit then,today?Why did i have to get with her for one more night?Why did i have to refresh the memory of her smell?Why did i have to feel the heat of her body once again?Why...why...why?I could go on for hours just questioning myself but no answer!
Is it because i am just used to it?Is it because it's a part of me that i can't get rid of so easily?Is it because i am afraid of something else?
A friend of mine is minding the gap,another is feeling sorry for a lost kitten (fare well,Lucky) and i am feeling as a game machine,as a joystick,needed as much as useless,empty as much as full (of what?cables?),strong as much as weak,senseless as much as sensitive,mature as much as "raw"...
Maybe this is what i really am!I am a joystick so,please,play with me,get as much joy as you can out of me and then throw me away!At least,i will be sure that i have done something good,that i have given some pleasure to someone,even though i didn't get any back...just as a joystick!!!:
P.S.The following song is more of her type,but i believe that it describes our last night...enjoy...
Why do i feel like shit then,today?Why did i have to get with her for one more night?Why did i have to refresh the memory of her smell?Why did i have to feel the heat of her body once again?Why...why...why?I could go on for hours just questioning myself but no answer!
Is it because i am just used to it?Is it because it's a part of me that i can't get rid of so easily?Is it because i am afraid of something else?
A friend of mine is minding the gap,another is feeling sorry for a lost kitten (fare well,Lucky) and i am feeling as a game machine,as a joystick,needed as much as useless,empty as much as full (of what?cables?),strong as much as weak,senseless as much as sensitive,mature as much as "raw"...
Maybe this is what i really am!I am a joystick so,please,play with me,get as much joy as you can out of me and then throw me away!At least,i will be sure that i have done something good,that i have given some pleasure to someone,even though i didn't get any back...just as a joystick!!!:
P.S.The following song is more of her type,but i believe that it describes our last night...enjoy...
Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2007
Fuck Buddies!!!
As my good friend xrysopsaraki@ said,these are the "fuck buddy" rules:
1.No holding hands.
2.No spending the night. (i would say : Maybe,if you are dead-tired after a looong sex night...).
3.Fifteen minutes of cuddling max. But affection is generally discouraged beyond “Aww, you’re such a great fuck!”
4.Do not enter upon a fuck buddy arrangement or situation while drunk. There’s a difference between a one-night stand and a fuck buddy. Although entering either drunk is not wise.
5.You don’t want to go to bed with Will Smith and wake up with Steve Urkel, do you? Besides, don’t you want to be sober enough to remember all the marvelous sex you had the night before?
6.No toothbrushes. Refer to #2. There should be no ties at all, even if they cost only $2.49 and secretly you let your other fuck buddy use the same one.
7.Don’t discuss anything real. No family history, no favorite colors, no goals, no personal triumphs or tragedies. If you want to keep it real, you have to stay light: movies, bands, and favorite brands of booze. (i don't agree with this one..)
8.He is not obligated to have sex with you while you’re having your period. Most nice boyfriends will, but fuck buddies have the option to pass. If he doesn’t mind, then cool.
9.No sweetie, honey, schmoopie allowed. The only pillow-talk is fuck me harder, ride me bitch, or suck this big cock.
10.No dinners, no movies, no''quality time'' at all. (FOR SURE!!!)
11.Two guys/girls in twenty-four hours is fine, just be discreet. (This reminds me of something...;) )
12.You still need to dress to impress. Just because you know sex is a sure thing doesn’t mean you should answer the door in your pajamas unless they’re really tight and see-thru. Shower, shave, lotion up, smell good, and have some fun with that tight mini-skirt you would never wear on a real date. (The same counts for us,guys!Don't be dirty,smelly,unshaved-unless she wants you to- just because she is your fuck buddy!!!)
13.Break out the sex toys. Play up the freak factor and see how much you can get away with. Part of the fun of a fuck buddy is you don’t care if he respects you or not and so you can let loose and reveal that sadist tendency of yours. (This is not arule ho have to follow...do so,only if you are in to SM...)
14.Hide evidence. Throw out all condom wrappers (although you should no matter what, ew!), put the lube back in your goodie drawer, and for fuckssake don’t get any hickeys, bruises, bites, or scratches if you expect to date/fuck anyone else any time soon. And if you have a collared-shirt job, keep all that shit below the neck line so you don’t give your boss a heart attack. Or any ideas.
15.Pee with the door closed. Just because you’re using each other for sex doesn’t mean you can’t keep some decency.
I had to add that i'm sick and tired of all of you who have never felt the true HEAT of a FUCK BUDDY and you just seat and "decorate" your sexless thoughts with philosophy and mpla,mpla,mpla...Even for this,theories and words?That is:words in the AIR?No,it's better to hve acts even if they are acts for the D**K!!!
I can only agree with my good friend demy_online (whos blog is the cause of all of this) and those who agree with her,that anyone can get off as he likess and wishes!!!
If i want to be honest,i have to say that i have 2 girlfriends-FUCK THEIR BRAINS OUT BUDDIES for several years now and we talk about everything,we share enerything and we feel everything,those hours that we spend together...and then,NOTHING!!!
I mean that we aren't animals,senseless,"bricks","meat",we are just "mature",conscious,if i may say!"I know what i want and this is what i get these hours i spend with you",answered to me one of my FUCK BUDDIES when i asked her if "this" was enough for her!That moment,i'm going to remember it for ever as one of the best moments of my life!And i don't care if you want to call me"DRY",PROSE,EMPTY,SENSELESS...The only thing i know is that...i like and enjoy my way!!!
(To avoid misunderstandings...FUCK BUDDIES get in the..."refrigerator",everytime someone of the "group" has a relation...)...Stay cool,be good,go crazy,enjoy life...FUCK!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
