Προτίμησα να μην το ονομάσω «μέρος δεύτερο» μιας και με απασχολούν ΔΥΟ θέματα : δύο πόλεις και… ας πούμε δύο γυναίκες!!!
Ημέρα Σάββατο, του Αγίου Θεοδώρου κι έχω αποφασίσει να μην βγω καθόλου από το σπίτι… Εσύ είσαι που το λες? Το σόι έχει αποφασίσει ότι θα πάμε για φαγητό για να γιορτάσουμε τον ξάδελφο Θοδωρή και η μοίρα έχει αποφασίσει ότι… «συνάντηση θα έχεις, πρόσωπο γλυκό θα δ(ι)εις και δρόμο θα κά(μ)νεις… ποδαρόδρομο όμως, μακρύ!». Αυτά είπε η Ρωσοπόντια (ή και Ελληνοπόντια, αν θέλετε, μην κολλάτε εκεί) γριά που ήρθε για καφέ σε μια γειτόνισσα.
Το τραπέζι έγινε, ακόμα και αν βαριόμουν, ακόμα και αν ο εορτάζων ξάδελφος ήταν κουρασμένος, ακόμα και αν ο «γαμπρός» ξάδελφος (λεγάμενος της ξαδέλφης) ήπιε πολύ και έγινε «κουραστικός». Πάλι καλά που στο απέναντι γωνιακό τραπέζι είχαμε δυο ξανθιές κυρίες που ομόρφυναν το περιβάλλον (RESPECT).
Επιστροφή στο σπίτι και ένα sms χτυπάει κατά τις 12 στο κινητό μου. Εκείνη είναι, ήρθε βόλτα στη Θεσσαλονίκη και θέλει να με δει… Γιατί όχι? Άλλωστε, ίσως και να της το χρωστάω κιόλας, χάρη σε αυτήν πέρασα τρεις απίστευτους μήνες στην Κομοτηνή (αν και ήμουν φαντάρος στην Ξάνθη, «διανυκτέρευα» στην Κομοτηνή).
Ίσως να το ήθελε η μοίρα, ίσως απλά να το είχα προκαλέσει εγώ, αλλά δεν είχα μηχανάκι (το είχε πάρει ο αδελφός μου). Με πήγε στο «ραντεβού» ο ξάδελφος, βρεθήκαμε με την Κ. , κάναμε βόλτα, περπατήσαμε, ίσως και να κρατηθήκαμε χέρι-χέρι, άθελα μας, ασυναίσθητα, χωρίς να το καταλάβουμε, χωρίς να το σκεφτούμε και χωρίς αυτό να μας ενοχλήσει κιόλας… ίσως με τον ίδιο τρόπο να βρεθήκαμε και αγκαλιά, να ενώνουμε τα χείλη μας, μετά από δυο ποτά…Και μάλλον με τον ίδιο τρόπο, είπαμε «άντε γεια, τα λέμε», αργότερα…
Ο δρόμος της επιστροφής μακρύς, ακριβώς όπως είχε προβλέψει η γριά καφετζού, μιας και λατρεύω να περπατάω στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, αργά το βράδυ. Συνήθως έχω και ακουστικά στα αυτιά μου, απόψε όμως όχι (τα είχα ξεχάσει). Δεν πειράζει, ας ακούσω λίγο τη βαβούρα της Τσιμισκή, το βουητό της Βενιζέλου και μετά την φωνή της λατρεμένης μου Εγνατίας…
Κάπου εκεί, σκέφτομαι πως η Κ. από την Κομοτηνή, με κάνει και νιώθω… παιδί? Τρελός? Νέος? (όχι ότι με πήραν και τα χρόνια, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ). Και κάπου εκεί σκέφτομαι πως… υπάρχεις κι εσύ… Εσύ, από Θεσσαλονίκη, που με κάνεις να νιώθω sexy, άνδρας, γιατρός, σοβαρός όσο και παρανοϊκός μαζί, αλλά… «μια με ανάβεις, μια με σβήνεις» που έλεγε και ένα τραγούδι (Θεέ μου, εγώ το είπα αυτό?).
Κομοτηνή VS Θεσσαλονίκη, λοιπόν. Ποδαρόδρομος VS ταξί. Όχι αντίστοιχα, όχι αντίστροφα, αλλά το ταξί κέρδισε. Για να αποφασίσω αν θα πάρω ταξί, σηκώνω το χέρι και μετράω ως το 100. Μακάρι να μπορούσα να σηκώσω το χέρι, να μετρούσα μέχρι το 100 και να κέρδιζε αυτή που θα μου το έπιανε πρώτη…
Όπως φαίνεται, θα χρειαστεί να μετρήσω μέχρι τα 100… χρόνια για να δω ποια θα κάνει την κίνηση, ποια θα δεχτεί το απαλό και ζεστό μου χέρι, αλλά και πάλι… ίσως να κουραστεί και να πέσει βαρύ και αδειανό… Δεν πειράζει, τουλάχιστον ξέρω πως θα συνεχίσω να περπατάω στην αγαπημένη μου Εγνατία.!!!
Υ.Γ. 1 : Τον τελευταίο καιρό πέφτω για ύπνο αφού δω το ξημέρωμα και απόψε καταχάρηκα που περπατούσα καθώς το πρώτο φως έκανε την παρουσία του…
Υ.Γ. 2 : Τραγουδάκια δυστυχώς, δεν έχει σήμερα… είναι αργά!!!
Υ.Γ. 3 : Μόλις τέλειωσα το κείμενο, το ξαναδιάβασα και θυμήθηκα ένα παλιό Σέρβικο ρητό : «το τραίνο πορεύεται πάνω σε μία γραμμή... αν πάει σε δύο, εκτροχιάζεται»... αν έχεις δίλημμα, άστο, βρες μία τρίτη λύση...
Κυριακή 16 Μαρτίου 2008
Παρασκευή 14 Μαρτίου 2008
Τίτλος
Από χθες το βράδυ που γύρισα σπίτι σκεφτόμουν πως να ονομάσω και πως να ξεκινήσω αυτό το κείμενο. Κατέληξα τελικά πως ό,τι τίτλο και αν του δώσω, ότι και αν πω, θα είναι λίγο και σίγουρα θα «χαθεί» κάτι από τα όσα έγιναν και τα όσα ένιωσα.
Πιστεύω πως ίσως και να είναι καλύτερα να περιγράψω τη χθεσινή απίστευτη μέρα με έναν απλό τρόπο : γράφοντας τις σκέψεις μου, σχεδόν τελεσιγραφικά, ακριβώς έτσι όπως γεννιόντουσαν ή αποθηκευόντουσαν μέσα στο μυαλό μου…
-Άργησα, είχαμε ραντεβού στις 3 και έχει πάει ήδη και τέταρτο…
-Υποδοχή, συγνώμη που άργησα, αγκαλιά, φιλιά (σταυρωτά), λέω «θέλω καφέ», «θα πιεις αλκοόλ» μου λένε, «Heineken, παρακαλώ» καταλήγω μετά από ολιγόλεπτη σκέψη… άλλο που δεν ήθελα!
-Κουβεντούλα, συζητησούλα, κάτι μπερδεμένα μαθηματικά (δεν με πείθεις, λέμε) και πλακίτσα… κάπου εκεί, μία personal thought : «σπάνια γυναίκα…από τις λίγες… δεν φτιάχνονται τέτοιες πια… α, ρε Νίκο, είσαι πολύ τυχερός ,ρε man…».
-Μουσικές τρελές και χαλαρωτικές από την archive, ενώ το χέρι της δεν ξέρει που να σταματήσει και… «μη βάζεις τόσο κρασί στο ποτήρι μου, καλέ» (said Demy).
-Να μια καλή ατάκα - σκέψη: «δεν με νοιάζουν τόσο πολύ τα glamorous, τα κυριλέ και τα στημένα…αυτά τα έχω τσάμπα… εμένα μ’αρέσει αυτό που γίνεται τώρα, το απλό, το ανθρώπινο…» είπε μια ΦΙΛΗ και ας είναι και δημόσιο πρόσωπο, ραδιοφωνικό, τηλεοπτικό, δημοσιογραφικό και ευτυχώς απλό και καθημερινό… προσγειωμένο άτομο, ρε παιδί μου…
-Προβλήματα υγείας, διαγνώσεις, θεραπείες, όλα «στο πόδι» (στο Bliss, για την ακρίβεια) , κουτσομπολιά, ραδιοφωνικά και άλλα νέα… «αλλάξτε τραπέζι» said the boss και εμείς υπακούσαμε…
-Ήρθε και η me:moir, σχεδόν μαζευτήκαμε όλοι και τι κάνουμε τώρα? Πάμε για φαί φυσικά και πού αλλού?
«Στη μαμά και στο μπαμπά σου θα πάμε? Ε, και δεν πάμε? Άντε, σήκω!»
-Ανέβηκες στο μηχανάκι μου και σου είπα «το ήξερα ότι θα κάναμε αυτή τη βόλτα» και είπες «κι εγώ»… όχι, εγώ εννοώ ότι το ΗΞΕΡΑ, το είχα νιώσει καιρό πριν, το είχα «δει» και γι’αυτό είχα και το δεύτερο κράνος μαζί μου… α, ναι, one helmet fits all (women)…
-Μαμά : «αυτή που μιλάει πολύ, ποια είναι?»… Ντινγκ, ντονγκ, Demy, απάντησε στην καμπάνα, για σένα είναι!
-Τρώμε, πίνουμε (λίγο) τα λέμε… πάλι σκέφτομαι : «καιρό είχα να νιώσω έτσι… και ούτε που σας ξέρω… και ούτε που με ξέρετε… αλλά θα σας έδινα άνετα το τελευταίο κομμάτι πίτας για να το φάτε… το αξίζετε…και όχι μόνο αυτό…» … (αν και τελικά έμεινε στο πιάτο, να ακούει τα γέλια μας)…
-Να και μια άλλη καλή ατάκα - σκέψη, από την archive αυτή τη φορά : «Μα καλά, που νομίζει ότι πάει ο χοντρός με αυτή τη φάτσα?» (να σας πω για ποιόν το λέει ή καταλάβατε? Στοιχείο : έχει μεσημεριανή εκπομπή σε ένα από τα ραδιόφωνα της Θεσσαλονίκης…)
-Φάγαμε, ήπιαμε, να και η Έφη, αλλά τα δύο κορίτσια πρέπει να φύγουν… Εμείς το συνεχίζουμε και το «γυρνάμε», αρχίζουμε το κρασάκι, κόκκινο, ταβερνιάρικο… με καλή παρέα, όλα καλά σου φαίνονται…
-«Πρέπει να φύγω, λείπω από τις 3 από το σπίτι»… ναι, όλοι έπρεπε να φύγουμε, αλλά δεν θέλαμε… έπρεπε να ακουστεί το πουλί (αλήθεια, τι είναι? Κούκος πάντως, δεν είναι) για να καταλάβουμε ότι πήγε σχεδόν 12…
-«Σας καταχάρηκα σήμερα», «κι εμείς και κανόνισε να Blissάρουμε κανένα βραδάκι»…
Κάπως έτσι πέρασε η χθεσινή μέρα. Τόσο καλά, που ξέχασα ότι είχα sex date - θα το (ανα)πληρώσω απόψε όμως! Πολύ γέλιο, πολύ κουβεντούλα, αρκετά νέα, ίσως και λίγα κουτσομπολιά (μα, καλά, όλοι gay είναι?), λίγο αλκοόλ (παραπάνω δεν χρειαζόταν νομίζω… όχι χθες, άλλη φορά θα τα πιούμε) και μια διαπίστωση : « ήταν ο ραδιοφωνικός σταθμός που μας ένωσε όλους? Ήταν το blogging? Δεν ξέρω τι, πάντως είμαστε εδώ, μαζί, ενωμένοι, έτσι απλά, από το πουθενά…»
Τα φιλιά μου, συγκινημένα και ανυπόμονα… Ποτέ θα σας ξαναδώ, ρε τρελοκόριτσα?
Φεύγω τώρα και αφήνω μία καληνύχτα βιαστική… it’s sex time, baby!!!
Πιστεύω πως ίσως και να είναι καλύτερα να περιγράψω τη χθεσινή απίστευτη μέρα με έναν απλό τρόπο : γράφοντας τις σκέψεις μου, σχεδόν τελεσιγραφικά, ακριβώς έτσι όπως γεννιόντουσαν ή αποθηκευόντουσαν μέσα στο μυαλό μου…
-Άργησα, είχαμε ραντεβού στις 3 και έχει πάει ήδη και τέταρτο…
-Υποδοχή, συγνώμη που άργησα, αγκαλιά, φιλιά (σταυρωτά), λέω «θέλω καφέ», «θα πιεις αλκοόλ» μου λένε, «Heineken, παρακαλώ» καταλήγω μετά από ολιγόλεπτη σκέψη… άλλο που δεν ήθελα!
-Κουβεντούλα, συζητησούλα, κάτι μπερδεμένα μαθηματικά (δεν με πείθεις, λέμε) και πλακίτσα… κάπου εκεί, μία personal thought : «σπάνια γυναίκα…από τις λίγες… δεν φτιάχνονται τέτοιες πια… α, ρε Νίκο, είσαι πολύ τυχερός ,ρε man…».
-Μουσικές τρελές και χαλαρωτικές από την archive, ενώ το χέρι της δεν ξέρει που να σταματήσει και… «μη βάζεις τόσο κρασί στο ποτήρι μου, καλέ» (said Demy).
-Να μια καλή ατάκα - σκέψη: «δεν με νοιάζουν τόσο πολύ τα glamorous, τα κυριλέ και τα στημένα…αυτά τα έχω τσάμπα… εμένα μ’αρέσει αυτό που γίνεται τώρα, το απλό, το ανθρώπινο…» είπε μια ΦΙΛΗ και ας είναι και δημόσιο πρόσωπο, ραδιοφωνικό, τηλεοπτικό, δημοσιογραφικό και ευτυχώς απλό και καθημερινό… προσγειωμένο άτομο, ρε παιδί μου…
-Προβλήματα υγείας, διαγνώσεις, θεραπείες, όλα «στο πόδι» (στο Bliss, για την ακρίβεια) , κουτσομπολιά, ραδιοφωνικά και άλλα νέα… «αλλάξτε τραπέζι» said the boss και εμείς υπακούσαμε…
-Ήρθε και η me:moir, σχεδόν μαζευτήκαμε όλοι και τι κάνουμε τώρα? Πάμε για φαί φυσικά και πού αλλού?
«Στη μαμά και στο μπαμπά σου θα πάμε? Ε, και δεν πάμε? Άντε, σήκω!»
-Ανέβηκες στο μηχανάκι μου και σου είπα «το ήξερα ότι θα κάναμε αυτή τη βόλτα» και είπες «κι εγώ»… όχι, εγώ εννοώ ότι το ΗΞΕΡΑ, το είχα νιώσει καιρό πριν, το είχα «δει» και γι’αυτό είχα και το δεύτερο κράνος μαζί μου… α, ναι, one helmet fits all (women)…
-Μαμά : «αυτή που μιλάει πολύ, ποια είναι?»… Ντινγκ, ντονγκ, Demy, απάντησε στην καμπάνα, για σένα είναι!
-Τρώμε, πίνουμε (λίγο) τα λέμε… πάλι σκέφτομαι : «καιρό είχα να νιώσω έτσι… και ούτε που σας ξέρω… και ούτε που με ξέρετε… αλλά θα σας έδινα άνετα το τελευταίο κομμάτι πίτας για να το φάτε… το αξίζετε…και όχι μόνο αυτό…» … (αν και τελικά έμεινε στο πιάτο, να ακούει τα γέλια μας)…
-Να και μια άλλη καλή ατάκα - σκέψη, από την archive αυτή τη φορά : «Μα καλά, που νομίζει ότι πάει ο χοντρός με αυτή τη φάτσα?» (να σας πω για ποιόν το λέει ή καταλάβατε? Στοιχείο : έχει μεσημεριανή εκπομπή σε ένα από τα ραδιόφωνα της Θεσσαλονίκης…)
-Φάγαμε, ήπιαμε, να και η Έφη, αλλά τα δύο κορίτσια πρέπει να φύγουν… Εμείς το συνεχίζουμε και το «γυρνάμε», αρχίζουμε το κρασάκι, κόκκινο, ταβερνιάρικο… με καλή παρέα, όλα καλά σου φαίνονται…
-«Πρέπει να φύγω, λείπω από τις 3 από το σπίτι»… ναι, όλοι έπρεπε να φύγουμε, αλλά δεν θέλαμε… έπρεπε να ακουστεί το πουλί (αλήθεια, τι είναι? Κούκος πάντως, δεν είναι) για να καταλάβουμε ότι πήγε σχεδόν 12…
-«Σας καταχάρηκα σήμερα», «κι εμείς και κανόνισε να Blissάρουμε κανένα βραδάκι»…
Κάπως έτσι πέρασε η χθεσινή μέρα. Τόσο καλά, που ξέχασα ότι είχα sex date - θα το (ανα)πληρώσω απόψε όμως! Πολύ γέλιο, πολύ κουβεντούλα, αρκετά νέα, ίσως και λίγα κουτσομπολιά (μα, καλά, όλοι gay είναι?), λίγο αλκοόλ (παραπάνω δεν χρειαζόταν νομίζω… όχι χθες, άλλη φορά θα τα πιούμε) και μια διαπίστωση : « ήταν ο ραδιοφωνικός σταθμός που μας ένωσε όλους? Ήταν το blogging? Δεν ξέρω τι, πάντως είμαστε εδώ, μαζί, ενωμένοι, έτσι απλά, από το πουθενά…»
Τα φιλιά μου, συγκινημένα και ανυπόμονα… Ποτέ θα σας ξαναδώ, ρε τρελοκόριτσα?
Φεύγω τώρα και αφήνω μία καληνύχτα βιαστική… it’s sex time, baby!!!
Υ.Γ. : Τα τραγούδια της ημέρας ήταν πολλά. Μιλήσαμε πολύ για μουσική, ακούσαμε αρκετή, καλή, ποιοτική μουσική (RESPECT στην Archive) και γιαυτό είπα να «πετάξω» εδώ κανά δυο – τρία κομματάκια μόνο, για να συνεχιστεί η «μουσική θεραπεία» που είπε και μια φίλη πρόσφατα.
Αυτό είναι αφιερωμένο στην… μα τι λέω? Αυτό είναι αφιερωμένο σε όλες τους, γιατί κάθε μια είναι super girl με τον τρόπο της!
Αυτό επειδή αναφέρθηκε, μιας και ήταν κάτι που ένωσε έστω και στιγμιαία, μία εκφωνήτρια και έναν ακροατή (εμένα, χιχι) και δημιούργησε μία ανάμνηση…
Αυτό… απλά και μόνο επειδή τα σπάει και το άκουσα χθες το βράδυ, όταν γύρισα σπίτι… ανυπομονώ να τα ξανασπάσουμε ραδιοφωνικά! Μην αργείτε! Φιλάρες!!!
Ερωτικό παιχνίδι
Αν και έχω πει τόόόόόόσες φορές ότι δεν παίζω σε παιχνίδια των ιστολογίων, η καλή μου φίλη και αγύριστο κεφάλι DEMON, μου πέταξε ένα… ερωτικό μπαλάκι.
Από τη μία, με έχουν ζαλίσει η DEMON και η MENEΞΕΔΙΑ για να παίξω ( το μπλουζάκι της φωτογραφίας, ποιανής σας είναι?). Από την άλλη, σε μια εποχή που εμείς οι άντρες τείνουμε να γίνουμε είδος προς εξαφάνιση, δεν γίνεται να δεχόμαστε ερωτική πρόσκληση από γυναίκα και να αρνούμαστε (πάει μετά… το χάσαμε το κάστρο…)
Να, λοιπόν, που αποφάσισα να παίξω και αφού τελείωσα με τον πρόλογο, να τι έχω να πω :
e) Αγαπημένη στάση
Κουταλωτό. Για περισσότερες λεπτομέρειες και πληροφορίες, παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα κατ’ οίκον (σε κυρίες και δεσποινίδες ΜΟΝΟ).
r) Όργιο;
Όχι. Ποτέ. Προσπάθησα αρκετές φορές, κάποτε έφτασα και πολύ κοντά, αλλά… στο δρόμο τρακάραμε!
o) Επικίνδυνο/κουλό/αγαπημένο μέρος εκτός σπιτιού
Μπορεί να κάνω κακό στο μαγαζί με αυτό που θα πω (και είναι και οικογενειακή επιχείρηση, γαμώτο) αλλά εδώ και λίγο καιρό ο… καταψύκτης του μαγαζιού με «εμπνέει»! (αφού δεν έχει πρόβλημα και η «φίλη»…)
t) Μονογαμία ή πολυγαμία;
Και τα δύο. Μονογαμία όταν έχω σχέση, πολυγαμία όταν είμαι…ελεύθερο πουλί! (μεταφορικά και… κυριολεκτικά!)
i) Σημείο σώματος που σ’ανάβει (στην άλλη)
Βυζιάάά!!!
c) Φαντασίωση
Τι να πρωτοπώ τώρα? Άντε, για να τελειώνουμε και για να αλλάξω λίγο τους ρόλους… «αν γίνω ο ασθενής, θα γίνεις η γιατρός?»…
a) Τι σου αρέσει περισσότερο να σου κάνουν πάνω στο sex
Να με γλείφουν, ΦΥΣΙΚΑ! (αυτή την απάντηση της DEMON λέω να μην την πειράξω καθόλου…)
Ελπίζω να μην σόκαρα και να μην προσέβαλα κανέναν. Αν έγινε κάτι τέτοιο, έγινα άθελα μου και… μπορείτε να πάτε να γαμηθ… (sorry, αλλά κολλούσε εδώ).
Πέρα από την πλάκα, εύχομαι να μην θίχτηκε κανείς και για να μην θιχτώ εγώ (ποτέ ξανά), βάλτε καλά στο μυαλό σας : δεν παίζω σε blogogames!!!
Υ.Γ. : Τα τραγούδια είναι όλα από το cd Amadas Estrellas από Achillea και το θεωρώ το απόλυτο ερωτικό soundtrack ( για φέτος, έστω…).(αν το κατεβάσετε έχει unzip code : secretmusicbox ).
Από τη μία, με έχουν ζαλίσει η DEMON και η MENEΞΕΔΙΑ για να παίξω ( το μπλουζάκι της φωτογραφίας, ποιανής σας είναι?). Από την άλλη, σε μια εποχή που εμείς οι άντρες τείνουμε να γίνουμε είδος προς εξαφάνιση, δεν γίνεται να δεχόμαστε ερωτική πρόσκληση από γυναίκα και να αρνούμαστε (πάει μετά… το χάσαμε το κάστρο…)
Να, λοιπόν, που αποφάσισα να παίξω και αφού τελείωσα με τον πρόλογο, να τι έχω να πω :
e) Αγαπημένη στάση
Κουταλωτό. Για περισσότερες λεπτομέρειες και πληροφορίες, παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα κατ’ οίκον (σε κυρίες και δεσποινίδες ΜΟΝΟ).
r) Όργιο;
Όχι. Ποτέ. Προσπάθησα αρκετές φορές, κάποτε έφτασα και πολύ κοντά, αλλά… στο δρόμο τρακάραμε!
o) Επικίνδυνο/κουλό/αγαπημένο μέρος εκτός σπιτιού
Μπορεί να κάνω κακό στο μαγαζί με αυτό που θα πω (και είναι και οικογενειακή επιχείρηση, γαμώτο) αλλά εδώ και λίγο καιρό ο… καταψύκτης του μαγαζιού με «εμπνέει»! (αφού δεν έχει πρόβλημα και η «φίλη»…)
t) Μονογαμία ή πολυγαμία;
Και τα δύο. Μονογαμία όταν έχω σχέση, πολυγαμία όταν είμαι…ελεύθερο πουλί! (μεταφορικά και… κυριολεκτικά!)
i) Σημείο σώματος που σ’ανάβει (στην άλλη)
Βυζιάάά!!!
c) Φαντασίωση
Τι να πρωτοπώ τώρα? Άντε, για να τελειώνουμε και για να αλλάξω λίγο τους ρόλους… «αν γίνω ο ασθενής, θα γίνεις η γιατρός?»…
a) Τι σου αρέσει περισσότερο να σου κάνουν πάνω στο sex
Να με γλείφουν, ΦΥΣΙΚΑ! (αυτή την απάντηση της DEMON λέω να μην την πειράξω καθόλου…)
Ελπίζω να μην σόκαρα και να μην προσέβαλα κανέναν. Αν έγινε κάτι τέτοιο, έγινα άθελα μου και… μπορείτε να πάτε να γαμηθ… (sorry, αλλά κολλούσε εδώ).
Πέρα από την πλάκα, εύχομαι να μην θίχτηκε κανείς και για να μην θιχτώ εγώ (ποτέ ξανά), βάλτε καλά στο μυαλό σας : δεν παίζω σε blogogames!!!
Υ.Γ. : Τα τραγούδια είναι όλα από το cd Amadas Estrellas από Achillea και το θεωρώ το απόλυτο ερωτικό soundtrack ( για φέτος, έστω…).(αν το κατεβάσετε έχει unzip code : secretmusicbox ).
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008
Γα***ένα λεφτά
Στην Ελλάδα του 2008 νομίζω πως δεν υπάρχει κανένας που δεν θα «κλαφτεί» για την έλλειψη χρημάτων! Έτσι κι εγώ, ως σωστός Ελληνάρας… αλλά ας ξεκαθαρίσουμε κάτι πρώτα :
- σπούδασα Ιατρική στη Σερβία, πράγμα που σημαίνει ότι για να δουλέψω στην Ελλάδα ως γιατρός πρέπει να περάσω εξετάσεις αναγνώρισης πτυχίου ( ΔΙΚΑΤΣΑ - ΔΟΑΤΑΠ όπως έχω πει και παλιότερα) . Ως τότε, έχω δουλειά στο… σουβλατζίδικο (ίσως να αρχίσω κι ένα τέτοιο κεφαλαιάκι).
- Αν νομίζετε πως όλοι οι γιατροί γεννήθηκαν ΠΛΟΥΣΙΟΙ, κάνετε μεγάλο λάθος! Αρκετοί από εμάς έπρεπε να δουλεύουμε όσο σπουδάζαμε, δεν είχαμε την ευκαιρία να ταξιδέψουμε σε όλο τον κόσμο κατά τα φοιτητικά μας χρόνια, ούτε καν στην Ευρώπη, και τα φοιτητικά μας χρόνια ήταν πολύ… «στενά». (η αναφορά στα ταξίδια έγινε γιατί μια γνωστή μου έκανε ένα τέτοιο σχόλιο…)
Αυτές τις μέρες, τα λεφτά έγιναν η αιτία να αναβάλω ένα πολυπόθητο ταξίδι στη Σερβία, κάτι που εδώ και δυο χρόνια περίμενα! Αν και, για να το βγάλω από μέσα μου, πρέπει να σας πω ότι τα λεφτά είναι ο λόγος που :
-από τη μέρα που κάποιος μου τράκαρε το μηχανάκι, δεν μπόρεσα να αγοράσω άλλο και ακόμα κυκλοφορώ με το δανεικό μηχανάκι της νύφης μου
-δεν έχω δικό μου αυτοκίνητο (εννοείται) και δε νομίζω να πάρω στο κοντινό μέλλον
-τα τελευταία χρόνια κυκλοφορώ με τα ίδια ρούχα, τα φοιτητικά, σχεδόν εφηβικά ρούχα, που «κρύβουν» τα 29 μου χρόνια και τις ιατρικές μου γνώσεις (και όταν κάποτε, χρειάστηκε γιατρός… δεν με πίστευαν!)
-πολλά ταξίδια δεν έγιναν, πολλά βράδια δεν ποτίστηκαν με αλκοόλ, μουσική και γυναίκες, σε κάποιο bar, αλλά με παρέα στο σπίτι (καλό κι αυτό, δε λέω)
-ο υπολογιστής μου είναι παλιός, σέρνεται και για δουλειά μισής ώρας κάνω… 2 ώρες!!!
-το κινητό μου είναι «νέας τεχνολογίας» : έχει έγχρωμη οθόνη!!!
-ένας μπαμπάς μάλωνε με τον γιο του στο μαγαζί μας για το αν ο «μικρός» θα φάει μια ακόμη πατατόπιτα (για να μη νομίζετε ότι κλαίγομαι μόνο για μένα)… εννοείται πως έφαγε πατατόπιτα, ήπιε και χυμό… κερασμένα!
-χθες βράδυ ήπιαμε ΕΝΑ ποτάκι με τον κολλητό, και ας ήταν το τελευταίο βράδυ της άδειας του… περάσαμε αρκετές ώρες περπατώντας και κάνοντας κουβεντούλα…
-να συνεχίσω ή το πιάσατε το νόημα?
Κάποτε μια φίλη μου είχε πει κάτι για το οποίο τότε μαλώσαμε. Τώρα, αναθεωρώ τον εαυτό μου και πιστεύω πως έχει δίκαιο : “Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία… η φτώχεια όμως, φέρνει τη δυστυχία”.
Καλώς η κακώς, έτσι είναι. Και καλώς η κακώς, η ελληνική κοινή λογική, απαιτεί να συμβιβαζόμαστε με την σκέψη - παρηγοριά «δεν πειράζει… υπάρχουν και χειρότερα»…
Πού να έβρεχε κιόλας δηλαδή… ή μήπως έρχεται μπόρα?
Τρίτη 11 Μαρτίου 2008
Πέμπτη με Δευτέρα...
Ίσως να σας κουράζω με αυτές τις εγγραφές μου και υπόσχομαι πως στο μέλλον θα τις «κόψω». Προς το παρόν, ελπίζω απλά να κάνετε υπομονή, να καταλαβαίνετε ότι δεν έχω πολύ χρόνο (μεσοβδόμαδα εννοώ) και προτιμώ έστω και έτσι, να γράφω κάτι…
Πέμπτη : Λίγες ώρες δουλειάς, μια σακούλα με πιτόγυρα, ένα «μίνι» μπουκάλι Vodka, δυο μισόλιτρα μπουκάλια λεμονάδας και… πολλές ώρες κουβεντούλας με τον κολλητό!
Αυτά θα θυμόμαστε, Ζiggy, κι ας ήμασταν μόνοι, στο σπίτι και άφραγκοι! Το γέλιο πολύ, όπως και η μουσική, οι σκέψεις ακόμα περισσότερες, τα άγχη τεράστια και τα όνειρα τρελά! Κουράγιο, απολύεσαι σύντομα! (μετά να σε δω… να πω «καλούς γάμους» από τώρα?)…
Τα τραγούδια της βραδιάς, ένα και αυτό (είναι το γνήσιο και για εμένα είναι κρίμα που η Πρωτοψάλτη κάνει επιτυχία με την διασκευή της!)
Παρασκευή : Δουλειά, δουλειά, δουλειά! Γύρισα σπίτι κουρασμένος, έκανα μπανάκι και μετά έλιωσα στο διαδίκτυο! Το μοναδικό καλό, πολύ αργά το βράδυ ( για να μην πω νωρίς το πρωί) είναι ότι άρχισα να μιλάω στο msn με μια φίλη από Αθήνα, μια καταπληκτική, τρελή γυναίκα, που αν και την ξέρω από «εδώ» μόνο, τη νιώθω ήδη πολύ φίλη! Άντε, σύντομα θα τα πούμε και από κοντά!
Τα τραγούδια της βραδιάς…δεν τα θυμάμαι!!!
Σάββατο : Η ημέρα της γυναίκας!
Μια γυναίκα είναι ένας ενήλικος θηλυκός άνθρωπος, σε αντίθεση με τον άνδρα (που είναι ο ενήλικος αρσενικός). (Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)
Τι να πω για τα καταπληκτικότερα πλάσματα της γης, για τις χαρές της ζωής κάθε σωστού άντρα, για το άλλο μας μισό, για τα πιο ευτυχή «προβλήματα» μας!? Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε… Αλλά κατά βάθος, σας αγαπάμε!!!
Τα οχτώ τραγούδια αυτής της μέρας, «έρχονται» από ένα cd που είχα γράψει για μια γυναίκα κάποτε, που θεωρούσα την απόλυτη γυναίκα (της ζωής μου, ίσως). Πόσο λάθος έκανα τότε… και πόσο χαίρομαι τώρα, που με έπεισε για το αντίθετο εκείνη…
Υ.Γ. : Demon, πως σου φαίνονται τα δυο τελευταία κομμάτια, σαν απάντηση στο παιχνίδι σου? Δεν παίζω παιχνίδια των ιστολογίων, λέμε!!!
Σάββατο βράδυ : Αφού ο κολλητός μου είχε την υπομονή να μου κάνει κι άλλα μαθήματα περί HTML και λοιπά στοιχεία των υπολογιστών, βγήκαμε για τα ποτάκια μας. Το μαγαζί γνωστό, αν και εδώ και λίγο καιρό το χαρακτηρίζω «τον τόπο του εγκλήματος», τα ποτά ποιοτικά και άφθονα, όπως και οι γυναίκες εκεί, και οι μουσικές ποικίλες. Να, πάρτε μια γεύση...
H ατάκα της βραδιάς: "No target, αδερφέ... No target at all!!!" .
Κυριακή : Όσοι με ξέρετε λίγο καλύτερα, θα έχετε ήδη καταλάβει πως… δεν κοιμήθηκα καθόλου το Σαββατόβραδο! Γύρισα σπίτι ξημερώματα, ήπια έναν καφέ και έφυγα με τον ξάδελφο μου για το χωριό μας.
Καρναβάλι, λοιπόν, στις Σέρρες! Το Καρναβάλι γελοίο, προχειροδουλειά, τσάμπα κόπος και γλέντι-πανηγύρι. Κλασσικά, η παρέα που αποτελείται από «Ελληνάρες» (όπως κι εγώ, εννοείται) αφήσαμε στα μισά το καρναβάλι, για να πάμε για… φαί και κρασί! Τι καλύτερο? Άντε, και του χρόνου!
Το μοναδικό τραγούδι που μου «έμεινε» από όλη την ημέρα, το ακούσαμε στο αυτοκίνητο, κατά την επιστροφή…και είναι αλήθεια…
Δευτέρα : Κούλουμα? Τι? Τι είναι αυτό? Ξύπνησα τόσο αργά (αφού αναπλήρωσα τον χαμένο ύπνο του Σαββάτου) που ξέχασα ότι είναι… Καθαρά Δευτέρα! Άντε, καλή Σαρακοστή σε όλους! Λες να νηστέψω φέτος? Μπα… Άσε που σε λίγες μέρες θα ανέβω στη Σερβία, οπότε αποκλείεται να νηστέψω εκεί!!!
Δευτέρα βράδυ : To msn δουλεύει καλά, η τηλεόραση δείχνει ένα SHOW SEXY, το χέρι μου έχει πιαστεί από το copy paste (έτοιμο το «αγγλικό» ιστολόγιο, σας είπα?) και ξαφνικά γίνονται δυο μπαμ!
Μπαμ ένα : Χωρισμός? Όχι, δεν είναι. Τέλος? Ούτε. Διάλειμμα? Μήδε. Κάτι "κακό" είναι, κάτι που έστω και για λίγο, μου χάλασε τη διάθεση, αλλά δεν πειράζει… πάνω από όλα υγεία, γέλια και κατανόηση (κατάλαβες, «τρελοζούζουνο»? Όλα καλά…τραγουδάκι για σένα...)
Mπαμ δύο : Ο κολλητός από Αθήνα, με ενημέρωσε (αφού αποφάσισε για μένα και καλά έκανε) πως για τους επόμενους τρεις μήνες έχω… σπίτι στην Αθήνα! Υποθέτω πως η πρώτη μου «επίσκεψη» θα είναι δεκαήμερη και μετά… ας πούμε πως θα περάσω περισσότερα ΣΚ στην Αθήνα, παρά στη Θεσσαλονίκη!
Η νύχτα «μεγαλώνει», μια φίλη κάνει την διαδικτυακή της εμφάνιση και αφού με αναστατώνει λέγοντας μου ότι ήρθε Θεσσαλονίκη (από Αθήνα) και δεν την είδα καθόλου, μετά με ηρεμεί, δίνοντας μου αυτές τις απίστευτες μουσικές…(σύνολο τραγουδιών τέσσερα...να είσαι καλά, "Siujinkou Bijio Kasikoi" )
Κάπως έτσι τελειώνει αυτό το κείμενο, αφού έχει ξημερώσει σχεδόν και εγώ σκέφτομαι πάλι, αν θα κοιμηθώ η όχι… Καταραμένη INSOMNIA!!!
Φιλάρες σε όλους, άυπνους ή/και όχι!!!
Πέμπτη : Λίγες ώρες δουλειάς, μια σακούλα με πιτόγυρα, ένα «μίνι» μπουκάλι Vodka, δυο μισόλιτρα μπουκάλια λεμονάδας και… πολλές ώρες κουβεντούλας με τον κολλητό!
Αυτά θα θυμόμαστε, Ζiggy, κι ας ήμασταν μόνοι, στο σπίτι και άφραγκοι! Το γέλιο πολύ, όπως και η μουσική, οι σκέψεις ακόμα περισσότερες, τα άγχη τεράστια και τα όνειρα τρελά! Κουράγιο, απολύεσαι σύντομα! (μετά να σε δω… να πω «καλούς γάμους» από τώρα?)…
Τα τραγούδια της βραδιάς, ένα και αυτό (είναι το γνήσιο και για εμένα είναι κρίμα που η Πρωτοψάλτη κάνει επιτυχία με την διασκευή της!)
Παρασκευή : Δουλειά, δουλειά, δουλειά! Γύρισα σπίτι κουρασμένος, έκανα μπανάκι και μετά έλιωσα στο διαδίκτυο! Το μοναδικό καλό, πολύ αργά το βράδυ ( για να μην πω νωρίς το πρωί) είναι ότι άρχισα να μιλάω στο msn με μια φίλη από Αθήνα, μια καταπληκτική, τρελή γυναίκα, που αν και την ξέρω από «εδώ» μόνο, τη νιώθω ήδη πολύ φίλη! Άντε, σύντομα θα τα πούμε και από κοντά!
Τα τραγούδια της βραδιάς…δεν τα θυμάμαι!!!
Σάββατο : Η ημέρα της γυναίκας!
Μια γυναίκα είναι ένας ενήλικος θηλυκός άνθρωπος, σε αντίθεση με τον άνδρα (που είναι ο ενήλικος αρσενικός). (Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)
Τι να πω για τα καταπληκτικότερα πλάσματα της γης, για τις χαρές της ζωής κάθε σωστού άντρα, για το άλλο μας μισό, για τα πιο ευτυχή «προβλήματα» μας!? Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε… Αλλά κατά βάθος, σας αγαπάμε!!!
Τα οχτώ τραγούδια αυτής της μέρας, «έρχονται» από ένα cd που είχα γράψει για μια γυναίκα κάποτε, που θεωρούσα την απόλυτη γυναίκα (της ζωής μου, ίσως). Πόσο λάθος έκανα τότε… και πόσο χαίρομαι τώρα, που με έπεισε για το αντίθετο εκείνη…
Υ.Γ. : Demon, πως σου φαίνονται τα δυο τελευταία κομμάτια, σαν απάντηση στο παιχνίδι σου? Δεν παίζω παιχνίδια των ιστολογίων, λέμε!!!
Σάββατο βράδυ : Αφού ο κολλητός μου είχε την υπομονή να μου κάνει κι άλλα μαθήματα περί HTML και λοιπά στοιχεία των υπολογιστών, βγήκαμε για τα ποτάκια μας. Το μαγαζί γνωστό, αν και εδώ και λίγο καιρό το χαρακτηρίζω «τον τόπο του εγκλήματος», τα ποτά ποιοτικά και άφθονα, όπως και οι γυναίκες εκεί, και οι μουσικές ποικίλες. Να, πάρτε μια γεύση...
H ατάκα της βραδιάς: "No target, αδερφέ... No target at all!!!" .
Κυριακή : Όσοι με ξέρετε λίγο καλύτερα, θα έχετε ήδη καταλάβει πως… δεν κοιμήθηκα καθόλου το Σαββατόβραδο! Γύρισα σπίτι ξημερώματα, ήπια έναν καφέ και έφυγα με τον ξάδελφο μου για το χωριό μας.
Καρναβάλι, λοιπόν, στις Σέρρες! Το Καρναβάλι γελοίο, προχειροδουλειά, τσάμπα κόπος και γλέντι-πανηγύρι. Κλασσικά, η παρέα που αποτελείται από «Ελληνάρες» (όπως κι εγώ, εννοείται) αφήσαμε στα μισά το καρναβάλι, για να πάμε για… φαί και κρασί! Τι καλύτερο? Άντε, και του χρόνου!
Το μοναδικό τραγούδι που μου «έμεινε» από όλη την ημέρα, το ακούσαμε στο αυτοκίνητο, κατά την επιστροφή…και είναι αλήθεια…
Δευτέρα : Κούλουμα? Τι? Τι είναι αυτό? Ξύπνησα τόσο αργά (αφού αναπλήρωσα τον χαμένο ύπνο του Σαββάτου) που ξέχασα ότι είναι… Καθαρά Δευτέρα! Άντε, καλή Σαρακοστή σε όλους! Λες να νηστέψω φέτος? Μπα… Άσε που σε λίγες μέρες θα ανέβω στη Σερβία, οπότε αποκλείεται να νηστέψω εκεί!!!
Δευτέρα βράδυ : To msn δουλεύει καλά, η τηλεόραση δείχνει ένα SHOW SEXY, το χέρι μου έχει πιαστεί από το copy paste (έτοιμο το «αγγλικό» ιστολόγιο, σας είπα?) και ξαφνικά γίνονται δυο μπαμ!
Μπαμ ένα : Χωρισμός? Όχι, δεν είναι. Τέλος? Ούτε. Διάλειμμα? Μήδε. Κάτι "κακό" είναι, κάτι που έστω και για λίγο, μου χάλασε τη διάθεση, αλλά δεν πειράζει… πάνω από όλα υγεία, γέλια και κατανόηση (κατάλαβες, «τρελοζούζουνο»? Όλα καλά…τραγουδάκι για σένα...)
Mπαμ δύο : Ο κολλητός από Αθήνα, με ενημέρωσε (αφού αποφάσισε για μένα και καλά έκανε) πως για τους επόμενους τρεις μήνες έχω… σπίτι στην Αθήνα! Υποθέτω πως η πρώτη μου «επίσκεψη» θα είναι δεκαήμερη και μετά… ας πούμε πως θα περάσω περισσότερα ΣΚ στην Αθήνα, παρά στη Θεσσαλονίκη!
Η νύχτα «μεγαλώνει», μια φίλη κάνει την διαδικτυακή της εμφάνιση και αφού με αναστατώνει λέγοντας μου ότι ήρθε Θεσσαλονίκη (από Αθήνα) και δεν την είδα καθόλου, μετά με ηρεμεί, δίνοντας μου αυτές τις απίστευτες μουσικές…(σύνολο τραγουδιών τέσσερα...να είσαι καλά, "Siujinkou Bijio Kasikoi" )
Κάπως έτσι τελειώνει αυτό το κείμενο, αφού έχει ξημερώσει σχεδόν και εγώ σκέφτομαι πάλι, αν θα κοιμηθώ η όχι… Καταραμένη INSOMNIA!!!
Φιλάρες σε όλους, άυπνους ή/και όχι!!!
Σάββατο 1 Μαρτίου 2008
Βασιλιάς για μια "......" !!!
Παρασκευή βράδυ: Είχαν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που βγήκα με τους φίλους μου από τα σχολικά μου έτη και απόψε είχαμε μια μικρή "συγκέντρωση". Έξι από μας (δύο από τους οποίους είναι δύο από τους καλύτερους φίλους μου) βρεθήκαμε, ήπιαμε ένα ποτό, συζητήσαμε για το σύντομα ερχόμενο γάμο ενός από μας και ρίξαμε αρκετό γέλιο.
Μια στιγμή κάθισα, ακούμπησα πίσω, πήρα μια βαθιά αναπνοή και μια εικόνα ήρθε στο μυαλό μου: μια από τις τελευταίες σκηνές της ταινίας "The Sleepers".
Όπως μπορείτε να δείτε, ολόκληρη η "συμμορία" ήταν μαζί, γελώντας, όντας αθώοι και πάλι ( ή ίσως, όχι τόσο αθώοι). Ακριβώς έτσι, ήταν "η συμμορία μας" απόψε. Ήταν τότε που αισθάνθηκα ... σαν ένας ΒΑΣΙΛΙΆΣ για μια στιγμή!!!
Πέμπτη βράδυ: Αυτή η ημέρα ήταν η "Τσίκνο" Πέμπτη στην Ελλάδα. Το έθιμο, η παλιά ελληνική συνήθεια είναι να "καπνιστούμε" όλοι με το ψήσιμο (ή τουλάχιστον με την κατανάλωση) του κρέατος. Την ίδια ημέρα, το καρναβάλι αρχίζει, οπότε οι άνθρωποι ντύνονται... ο,τι να ’ναι!!!
Μετά από 12 ώρες δουλειάς "ντύθηκα" και βγήκα με έναν από τους καλύτερους φίλους μου! Διασκεδάσαμε, ήπιαμε πολλά ποτά, γελάσαμε και οι άνθρωποι γελούσαν με ή ακόμα και σε μας! Σας λέω... ήμουν ΒΑΣΙΛΙΆΣ για μια νύχτα!!!
"Can you dig it?I know you couuuld!!!"(ναι,ήμουν ντυμένος σαν...τον ΒΑΣΙΛΙΆ!!!) :)
Μια στιγμή κάθισα, ακούμπησα πίσω, πήρα μια βαθιά αναπνοή και μια εικόνα ήρθε στο μυαλό μου: μια από τις τελευταίες σκηνές της ταινίας "The Sleepers".
Όπως μπορείτε να δείτε, ολόκληρη η "συμμορία" ήταν μαζί, γελώντας, όντας αθώοι και πάλι ( ή ίσως, όχι τόσο αθώοι). Ακριβώς έτσι, ήταν "η συμμορία μας" απόψε. Ήταν τότε που αισθάνθηκα ... σαν ένας ΒΑΣΙΛΙΆΣ για μια στιγμή!!!
Πέμπτη βράδυ: Αυτή η ημέρα ήταν η "Τσίκνο" Πέμπτη στην Ελλάδα. Το έθιμο, η παλιά ελληνική συνήθεια είναι να "καπνιστούμε" όλοι με το ψήσιμο (ή τουλάχιστον με την κατανάλωση) του κρέατος. Την ίδια ημέρα, το καρναβάλι αρχίζει, οπότε οι άνθρωποι ντύνονται... ο,τι να ’ναι!!!
Μετά από 12 ώρες δουλειάς "ντύθηκα" και βγήκα με έναν από τους καλύτερους φίλους μου! Διασκεδάσαμε, ήπιαμε πολλά ποτά, γελάσαμε και οι άνθρωποι γελούσαν με ή ακόμα και σε μας! Σας λέω... ήμουν ΒΑΣΙΛΙΆΣ για μια νύχτα!!!
"Can you dig it?I know you couuuld!!!"(ναι,ήμουν ντυμένος σαν...τον ΒΑΣΙΛΙΆ!!!) :)
όση ώρα έγραφα, άκουγα τα τρία αυτά τραγούδια...καλή διασκέδαση!!!
Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2008
Κόσσοβο και περιφέρεια
Kosovo and Metohija
Косово и Метохија
(or "Kasno,Marko,na Kosovo stize...")
Η διαβίωση για επτά χρόνια σε μια χώρα όπως η Σερβία, με έκανε να αλλάξω τον τρόπο που σκέφτομαι και "βλέπω" πολλά πράγματα. Μεταξύ άλλων, όσο ήμουν εκεί, συνειδητοποίησα λίγα περισσότερα πράγματα για τις μειονότητες– τους μικρούς πληθυσμούς, τις χώρες- τα έθνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σε μια «φοιτητική» πόλη όπως το Νις, ήταν αναμενόμενο ότι θα είχα συμφοιτητές από τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τα Σκόπια, ή/και Χριστιανούς και μουσουλμάνους. Αυτό που δεν ήταν αναμενόμενο είναι ότι θα υπήρχαν εκεί μερικοί Σέρβοι φοιτητές, μετανάστες μέσα στην ίδια τους τη χώρα, οι οποίοι ήταν από το Κόσσοβο αλλά έπρεπε να μετακομίσουν και να αφήσουν τα σπίτια τους πίσω...
Πριν από οτιδήποτε άλλο, ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Αρχικά, που είναι το Κόσσοβο:
Τώρα, κάποιες πληροφορίες για την ιστορία του Κοσσόβου :
"Οι Οθωμανοί εισέβαλαν και συνάντησαν το σερβικό στρατό υπό τον πρίγκιπα Λάζαρ την Τρίτη, 23 Ιουνίου 1389 (στο γρηγοριανό ημερολόγιο: Τρίτη 15 Ιουνίου 1389 - ημέρα του ST Vitus στο ιουλιανό ημερολόγιο), κοντά στην Πρίστινα, στο Gazi Mestan. Ο σερβικός στρατός βοηθήθηκε από διάφορους συμμάχους. Η επική μάχη του Κοσσόβου ακολούθησε, στην οποία ο ίδιος ο πρίγκιπας Λάζαρ έχασε τη ζωή του. Ο πρίγκιπας Λάζαρ συγκέντρωσε 12.000-30.000 άτομα στο πεδίο μάχης και οι Οθωμανοί είχαν 27,000-40,000. Κάτω από την πρόφαση της παράδοσης, ο Milos Obilic κατάφερε να δολοφονήσει το σουλτάνο Murad, και ο νέος σουλτάνος Beyazid έπρεπε, παρά τη νίκη της μάχης, να υποχωρήσει για να παγιώσει τη δύναμή του. Ο οθωμανικός σουλτάνος θάφτηκε με έναν από τους γιους του στο Gazi Mestan. O πρίγκιπας Λάζαρ και ο πρίγκιπας Milos Obilic αγιοποιήθηκαν από τη σερβική ορθόδοξη εκκλησία για τις προσπάθειές τους στη μάχη. Το τοπικό “σπίτι” (σόι) των Brankovic διακρίθηκε ως οι τοπικοί άρχοντες του Κοσσόβου, υπό τον Vuk Brankovic, με την προσωρινή πτώση του σερβικού δεσποτάτου το 1439...
(Πηγή και το υπόλοιπο κείμενο εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Kosovo#History)."
Όπως μπορείτε να διαβάσετε στην αρχή του κειμένου, οι Σέρβοι ήταν ήδη στο Κόσσοβο, όταν όλοι οι άλλοι έφτασαν εκεί...:)
Από την άλλη πλευρά, η σερβική κυβέρνηση δηλώνει ότι:
"η μελλοντική κατάσταση στο Κόσσοβο πρέπει να παρέχει το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μελών των εθνικών κοινοτήτων ανεξάρτητα από το εάν αποτελούν μια πλειοψηφία ή μια μειονότητα του πληθυσμού στην επαρχία, και πρέπει ειδικά να παρέχει το δικαίωμα στις ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης και την προσωπική ασφάλεια και ασφάλεια ιδιοκτησίας, δικαιοσύνη και αποδοτική δικαστική δράση, ανενόχλητα δικαιώματα ιδιοκτησιών, ελεύθερη έκφραση των πολιτικών, θρησκευτικών, πολιτιστικών και άλλων προσωπικών πεποιθήσεων, δικαίωμα επιστροφής και εκτέλεση δημόσιων λειτουργιών, καθώς επίσης και όλων των άλλων δικαιωμάτων που απαριθμούνται στους χάρτες του Συμβουλίου της Ευρώπης που η Δημοκρατία της Σερβίας υπέγραψε και επικύρωσε."
(Πηγή και το υπόλοιπο κείμενο εδώ: http://www.srbija.sr.gov.yu/kosovo-metohija/index.php?id=8841).
Το βρίσκω λίγο δύσκολο ότι οι Αλβανοί "θα παρέχουν το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων"... Αυτή είναι η δική μου, ταπεινή άποψή μου...
Τώρα επιτρέψτε μου να σας πω ένα μεγάλο "μυστικό", κάτι που πολλοί από σας μπορεί να μην έχουν ακούσει ποτέ πριν και να μην ξέρουν: οι Αλβανοί (ίσως και όλοι οι μουσουλμάνοι) έχουν ένα όνειρο. Το όνειρό τους είναι να "κτίσουν" ένα μεγάλο έθνος, να δημιουργήσουν μια "παγκόσμια" χώρα που θα επεκταθεί από την Αλβανία... ως το Τόκιο (και σε δύο κατευθύνσεις, βασικά). Ναι, θα ήθελαν να έχουν ολόκληρο τον κόσμο υπό τον έλεγχό τους, να πιστεύει στο θεό τους και να ζει με τους κανόνες και τους νόμους τους!
Αναλογιστείτε για μια στιγμή αυτό: η Σερβία είναι μια αρχαία χώρα, έχει μια μεγάλη ιστορία στο Κόσσοβο, ένα μεγάλο μέρος της παράδοσης της Σερβίας αφορά στο Κόσσοβο και πολλοί Σέρβοι που ζούσαν στο Κόσσοβο έπρεπε να μετακινηθούν λόγω των Αλβανών... Ίσως τώρα, μπορείτε να συνειδητοποιήσετε πόσο πόνο αισθάνονται με το να πρέπει να ανεχτούν την "ανεξαρτησία" για κάτι που είναι... πραγματικά σέρβικο!!! Δυστυχώς, είχα τη "κακή" τύχη, τη φοβερή και λυπηρή ευκαιρία να μοιραστώ αυτόν τον πόνο με ανθρώπους που είχαν κάποια φρικτή εμπειρία για να ζήσουν και να εξιστορούν για το υπόλοιπο της ζωής τους...
(Η ακόλουθη συνομιλία είναι πραγματική, όπως την άκουσα από έναν από τους σπιτονοικοκύρηδες μου ...)
Αλβανός :-"Γείτονα, καλέ μου φίλε, άκουσε με. Πάρε τη σύζυγο και τα παιδιά σας και φύγετε από το Κόσσοβο απόψε! Είναι για το καλό σας ..."
Σέρβος :-"Όχι, γείτονα ,δεν φεύγω! Θα στείλω τη σύζυγο και τα παιδιά μου κάπου ασφαλή, αλλά δεν αφήνω αυτό το σπίτι. Είναι το σπίτι του παππού μου και ελπίζω ότι μια μέρα θα δω τα εγγόνια μου να παίζουν σε αυτή την αυλή!"
Αλβανός :-"Καλά, καλέ μου φίλε και γείτονα. Θα επιστρέψω αύριο. Δεν θα σας κάνω κανένα κακό, αλλά δεν μπορώ να υποσχεθώ τίποτα για άλλους... "(Αλβανός του Κoσσόβου- γνωστός ως Σίπταρ).
Για να κάνω τη μακριά ιστορία σύντομη, αυτό συνεχίστηκε να συμβαίνει κάθε ημέρα για μερικούς μήνες. Τελικά, η σέρβικη οικογένεια αισθάνθηκε τον κίνδυνο και έπρεπε να μετακινηθεί. Όταν συνάντησα εκείνη την οικογένεια, ο Σέρβος, πατέρας δύο γιων, ήταν σε βαθιά κατάθλιψη, και μερικούς μήνες αργότερα, αυτοκτόνησε. Η μητέρα έκλαιγε τις περισσότερες ώρες, για μια μεγάλη περίοδο μετά από το θάνατό του. Οι γιοι, ήταν αρκετά υπερήφανοι για να συνεχίσουν τη ζωή τους, αρκετά ισχυροί για να επισκευάσουν το αυτοκίνητο του πατέρα τους (που είχε μερικές τρύπες από σφαίρες, που έγιναν από τον "καλό φίλο και γείτονα" Αλβανό) και πατριώτες αρκετά για να αγαπούν τη χώρα τους, τη Σερβία και το Κόσσοβο, μέχρι την ημέρα αυτή. Αυτό το λυπηρό γεγονός ήταν απλώς ένα μικρό παράδειγμα αυτού που οι "εγκληματίες" Αλβανοί του Κοσσόβου έκαναν στους Σέρβους-πολίτες του Κοσσόβου. Δεν θέλω να σας αηδιάσω με τις δολοφονίες, τους βιασμούς ή τις σφαγές Σέρβων από Αλβανούς...
Όταν αυτά τα εγκλήματα συνέβησαν, ήμουν στο Νις. Το ΝΑΤΟ αποφάσισε να βομβαρδίσει τη Σερβία, οπότε η ελληνική πρεσβεία μετέφερε όλους τους Έλληνες, πίσω στη χώρα μας, ακριβώς πριν αρχίσει ο βομβαρδισμός. Αυτή τη φορά είμαι στην Ελλάδα, "ασφαλής". Είμαι 9 χρόνια μεγαλύτερος, σκέφτομαι ότι είμαι λίγο ωριμότερος και "σοφός" (εάν μπορώ να μιλήσω έτσι για τον εαυτό μου), αλλά πιστεύω ότι είμαι έτοιμος να αγοράσω ένα εισιτήριο, να καθίσω σε ένα τραίνο ή λεωφορείο και να επιστρέψω στη Σερβία και να διαμαρτυρηθώ με το αδελφικό-γειτονικό-ορθόδοξο χριστιανικό έθνος, ενάντια στην ανεξαρτησία του Κοσσόβου!!!
Οι περισσότεροι από τους συμπατριώτες μου, άντρες και γυναίκες, δεν νοιάζονται τόσο πολύ για αυτό που θα συμβεί στη βαλκανική γειτονιά μας. Θα ήθελα να πάρω το ρίσκο και να προβλέψω το "μακρινό" μέλλον, μετά από την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου:
- οι Αλβανοί θα είναι "ισχυρότεροι" και θα έχουν ολοκληρώσει ένα μικρό μέρος του ονείρου τους. Το επόμενο βήμα τους μπορεί να είναι η δυτική πλευρά μας, όπου είναι τα Ιωάννινα (εάν θυμάστε, μερικά χρόνια πριν, μερικοί Αλβανοί διαμαρτύρονταν και απαιτούσαν "το κομμάτι της γης τους" πίσω... εννοούσαν τα Ιωάννινα
!).
- Μουσουλμάνοι και Τούρκοι (που έχουν αναγγείλει ήδη την υποστήριξή τους στο "ανεξάρτητο" Κόσσοβο) θα έχουν πετύχει μια μεγάλη νίκη! Μερικά χρόνια αργότερα, ίσως και έναν αιώνα από τώρα, μια άλλη "νίκη" μπορεί να τους κάνει ευτυχισμένους: η "ανεξαρτησία" της Θράκης, η ανατολική πλευρά μας, κοντά στην Τουρκία! Άλλωστε, πολλοί άνθρωποι που ζουν εκεί, είναι μουσουλμάνοι (και σύμφωνα με τους Αλβανούς: "είμαστε η πλειοψηφία εδώ, άρα είναι η χώρα μας!").
- Δεν θέλω να πω τίποτα περισσότερο για αυτό το ζήτημα τώρα, αλλά οι Έλληνες φίλοι μου δεν πρέπει να ξεχάσουν ότι υπάρχει κάτι που συνεχίζεται μεταξύ της Ελλάδας και των Σκοπίων για το όνομα της γειτονικής μας χώρας... και δεν θέλω ούτε καν να αναφέρω την Κύπρο!!!
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πρέπει να ενεργήσουμε τώρα!
Έλληνες, Σέρβοι, Ευρωπαίοι, ο καθένας μας, κάθε πολίτης του "παγκόσμιου χωριού μας" πρέπει να κάνει κάτι. Ολόκληρος ο κόσμος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η "διαίρεση και κατάκτηση" δεν είναι κάτι το "υγιές" για την παγκόσμια ειρήνη, για την παγκόσμια οικονομία, για το ανθρώπινο καλό!!!
Δεν έχω άλλα λόγια για τώρα. Είμαι απλώς ένα "μικρό" άτομο, ένας κάτοικος Θεσσαλονίκης, ένας πολίτης της Ελλάδας, ένας κοινός θνητός... τελικά, δεν είμαστε εμείς όλοι, ΚΟΙΝΟΙ ΘΝΗΤΟΙ? Ακόμα και οι "μεγάλοι" και "έξυπνοι" πολιτικοί που αποφασίζουν ποια χώρα ανήκει σε ποιο έθνος, είναι απλά κοινοί θνητοί. Ίσως κάποιος πρέπει να τους το υπενθυμίσει.
Μέχρι τότε, «κρατηθείτε», αγαπητοί μου Σέρβοι. Είμαστε όλοι Χριστιανοί και ο Θεός μας είναι ισχυρός και θα σας φροντίσει!!!
Όση ώρα έγραφα αυτό το κείμενο άκουγα αυτά τα τραγούδια :
Daleko-daleko(το μόνο σέρβικο τραγούδι που είχα ακούσει πριν ακόμη πάω στη Σερβία...χα),
Djurdjevdan(ήταν 6 π.μ. ..."evo zore,evo zore,Bogu da se pomolim"),
Mesecina(μια ολική έκλειψη του φεγγαριού συνέβη γύρω σε εκείνη την ώρα ),
Tamo daleko(γεμάτο νόημα για το πώς νιώθω τώρα),
Prokleta je Amerika(κανένα σχόλιο για αυτό ),
Kalashnikov(που θα ήθελα να έχω στα χέρια μου τώρα...χεχε),
Mali mrav(απλώς επειδή μου υπενθύμισε το πόσο μικρή είναι η Αλβανία... όπως ένα άχρηστο μικρό μυρμήγκι στη βαλκανική γειτονιά μας) και
It is the end of the world as we know it(που ελπίζω να μην αποδειχθεί «προφητικό»)!!!
P.S.1:Θα είμαι πάντα ευγνώμων στη Σερβία, επειδή έγινα ωριμότερος εκεί... βασικά έγινα γιατρός εκεί!!!
P.S.2:Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι να αφήσετε το σχόλιό σας εδώ, αλλά, παρακαλώ, αυτή τη φορά θα ήθελα να είναι στα αγγλικά μόνο! Σας ευχαριστώ!!!
Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2008
chat… blOg+ -αρισμένο!
(Αντιγραφή από το ιστολόγιο της Demon)
"Περάστε… γδυθείτε… πληκτρολογήστε!
Ας κάνουμε ένα chat τελείως διαφορετικό. Το κείμενο δε θα το γράψω εγώ μονάχα, ούτε και θα το διαβάσετε έτσι, με τη μορφή κειμένου.
Μπείτε στα comments αυτού του post και μιλήστε μεταξύ σας.
Chat blog+ -αρισμένο ΤΕΛΕΙΩΣ!
Όχι στη λαδόκολλα… στο διαδίκτυο.
Απόψε τα μεσάνυχτα… Χύμα Ερωτόσφαιρα
χωρίς λογοκρισία."
Προειδοποίηση : Tα σχόλια,το ύφος,το κλίμα και η διάθεση (θα) είναι άκρως ερωτική και ακατάλληλη για ανηλίκους!Γι'αυτό,αν είσαι κάτω απο 18,τα κουβαδάκια σου και...σε άλλη παραλία!!!(ξαναλέω :δεν θα βρεθούμε στα σχόλια του δικού μου ιστολόγιου,αλλά της Demon!!!).
Τα φιλιά μου...μεταμεσονύχτια!!!
Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008
Seven in one!!!
This is how my blog should and would look,if i had the time and mood to post in time.Hope you won't get tired by reading this post(s).Enjoy!!!
Sunday, February 17, 2008 (Noon)
G. Spot
Last night(better early in the morning,today) i decided to re-open the chapter "sex stories".If nothing less(or is it "if nothing more"? ),she is definitely worth it!!!
It's been years since i felt this way.So "small",yet so "huge",full of passion,heat and "friendship" and i found it all in one woman!
"-Relax,will you?
-I can't...you are too young for me..."
Age...does it really matter?I say that,as for me,she is a couple of years older.She says that it's almost a decade.So what?If someone makes you laugh when you are down,or takes you higher when you are "up",if someone can understand you when you have something in your mind,if someone doesn't break your "balls" or doesn't make you angry(or make you feel anything "bad"),if someone treats you as you deserve (or even better...),if someone satisfies you in bed,can't you relax and enjoy it?
"-Do you listen to what i am saying?
-No.
-Hey...can you hear me for just a moment?.
-No.
-You are my "bug".
-Am i?
-Oh,now you ARE listening!
-No,i am not...
-You are my little "bug".
-Maybe.
-You are my little crazy "bug".
-That's for sure!!!"
The whole night was so hot(although in a cold room) with the taste of vodka-lemonade,so funny,full of laughs,so wet of sweat and body liquids,so "kama sutra",with no borders and no limits...
Well,this is something i want to share with my friends,the male ones : "Guys,life after all,can be like a movie...In the end,it was the good guy who "took" the girl...".Be nice,be kind,be lovable...it's worth it!!!
P.S.: It looks like Twetty IS right!!!
Friday, February 15, 2008 (Late in the night)
Dr Positive Energy
Many times in my life,i found my self in this shitty position,when someone made me feel so stupid,useless and meaningless,as last night.
A couple of years ago,i would be "crying" for a month or two,falling in depression,loosing my time,even my "religion".Now...i am laughing again and i am laughing loud!
As two of my good friends said "shit happen" and "we are only "borrowing" things".Exactly!There is no human on earth that will take his belongings with him,in the after death life (if there is any).So,why bother?Life is too short to waste it by feeling sorry about lost things.The hell with it!!!
Having this in my mind,i end up helping someone with one of his problems,not a big one,but something that made him "uncomfortable".It made me forget my problems and in the end,it put a smile in my face.That's why i thought i should ask you:can i change my nickname in "Dr Positive Energy"?Should i?Am i worth it?
Friday, February 15, 2008 (Really early in the morning)
Unhappy f*cking Valentine's night!!!
(Scroll down the page and you will find the original text).
Thursday, February 14, 2008 (Noon)
Valentine's day...
Today people around the world will celebrate their love with the person that "completes" them.Ok,i am not against showing how much love exists between two people,i just can't accept that it has to be only today.
Maybe you agree with me,maybe not,but i think that love has to be told,shown and "proved" every single day,if not every single moment.And i am not talking about "sex-love".I mean any kind of love:mother love,family love,good Samaritan love,human love,animal love,priceless and not-self-interested love...Love in any way you can think about!
As for today,i believe that one of myspace friends,described what i feel about this "celebration",in the best words.So,i quote :
"F*ck this day, sure I love to be loved and love to love. But this day is just shit.
Sure lets all go and buy more shit to just hang around and take up space.
This day is like shoving crap down my neck saying, YOU MUST BE WITH SOMEONE!!
I am not in a happy mood right now, I hate the shit I am going through.
Well enough ranting for one day.
Wednesday, February 13, 2008 (Late in the night)
Army days left : 0
Today i got off the army,i am "retired" and back to the freedom of living as a citizen!I don't want to write anything more right now,cause it's so "fresh" in my mind.
I promise you that some time,a few days later,i will post my feelings,some of my experiences and other stuff about the army.As for now..beware,CITIZEN PAKO lives among you!(i am only kidding,you have nothing to worry about...)
Tuesday, February 12, 2008 (Late in the night)
Childhood memories
A good friend who lives in London some months now,sent me a mail with a youtube link.I usually don't open every link that gets in my hands,but knowing Ad. i was sure that something interesting was there to watch.
A few moments later,i was pressing the "replay" button on the youtube video screen and i believe that you should do the same.Watch it and you will understand what i mean!
Warning : Only the ones who were born before 198X will "get it".Get ready,watch and weep...
Tuesday, February 12, 2008 (In the morning)
Birth-(her)-day
Today is one of my x-friends birthday.I am not talking about a(n) x-girlfriend.She was just a friend.Just...?
We met in high school and ever since that day,our lives were almost...one and the same!Almost the same problems,similar excitements and joy,same feelings and even habits were filling our lives,day by day.
One day,she got lost.With no words,no explanation.Just a dilemma-question : "It will be either she or me,in your life.I don't like her.".My heart acted more upon my brain,so i kept the girlfriend,and lost the friend.At that time,i didn't think that i could lose her,I thought that it's something temporary and it was only after the break up with the girlfriend(two years later),when i realized what had happened (and among other thoughts,there was the one that when i had to decide,i didn't listen to my heart but to my...).
My good blog friend Meneksedia,wrote something very wise in a similar post (what happened,girl?Do you "feel" me?).I quote:
"Reasonably when two bodies run with vertiginous speed there is the danger of collision or ignition."
For a little bit more then ten years there was no collision nor ignition.The vertiginous speed just took us to a "pitch-fork",where each of us took a different way.
Even though we haven't spoken for three years,i hope she is doing great and i wish her the best.Happy birthday,P.,i still love you...
Sunday, February 17, 2008 (Noon)
G. Spot
Last night(better early in the morning,today) i decided to re-open the chapter "sex stories".If nothing less(or is it "if nothing more"? ),she is definitely worth it!!!
It's been years since i felt this way.So "small",yet so "huge",full of passion,heat and "friendship" and i found it all in one woman!
"-Relax,will you?
-I can't...you are too young for me..."
Age...does it really matter?I say that,as for me,she is a couple of years older.She says that it's almost a decade.So what?If someone makes you laugh when you are down,or takes you higher when you are "up",if someone can understand you when you have something in your mind,if someone doesn't break your "balls" or doesn't make you angry(or make you feel anything "bad"),if someone treats you as you deserve (or even better...),if someone satisfies you in bed,can't you relax and enjoy it?
"-Do you listen to what i am saying?
-No.
-Hey...can you hear me for just a moment?.
-No.
-You are my "bug".
-Am i?
-Oh,now you ARE listening!
-No,i am not...
-You are my little "bug".
-Maybe.
-You are my little crazy "bug".
-That's for sure!!!"
The whole night was so hot(although in a cold room) with the taste of vodka-lemonade,so funny,full of laughs,so wet of sweat and body liquids,so "kama sutra",with no borders and no limits...
Well,this is something i want to share with my friends,the male ones : "Guys,life after all,can be like a movie...In the end,it was the good guy who "took" the girl...".Be nice,be kind,be lovable...it's worth it!!!
P.S.: It looks like Twetty IS right!!!
When i was driving to get "there",i was singing this song.
One of her favorites is this one and she was listening to it,earlier that evening.
While we were lying in the bed,naked,quite,with no breath left,sweaty and exhausted,this song was on...and we enjoyed it,holding tight each other...
Friday, February 15, 2008 (Late in the night)
Dr Positive Energy
Many times in my life,i found my self in this shitty position,when someone made me feel so stupid,useless and meaningless,as last night.
A couple of years ago,i would be "crying" for a month or two,falling in depression,loosing my time,even my "religion".Now...i am laughing again and i am laughing loud!
As two of my good friends said "shit happen" and "we are only "borrowing" things".Exactly!There is no human on earth that will take his belongings with him,in the after death life (if there is any).So,why bother?Life is too short to waste it by feeling sorry about lost things.The hell with it!!!
Having this in my mind,i end up helping someone with one of his problems,not a big one,but something that made him "uncomfortable".It made me forget my problems and in the end,it put a smile in my face.That's why i thought i should ask you:can i change my nickname in "Dr Positive Energy"?Should i?Am i worth it?
The whole day,i had this song in my mind,and while posting,i was listening to this one,again and again.Enjoy!!!
Friday, February 15, 2008 (Really early in the morning)
Unhappy f*cking Valentine's night!!!
(Scroll down the page and you will find the original text).
Thursday, February 14, 2008 (Noon)
Valentine's day...
Today people around the world will celebrate their love with the person that "completes" them.Ok,i am not against showing how much love exists between two people,i just can't accept that it has to be only today.
Maybe you agree with me,maybe not,but i think that love has to be told,shown and "proved" every single day,if not every single moment.And i am not talking about "sex-love".I mean any kind of love:mother love,family love,good Samaritan love,human love,animal love,priceless and not-self-interested love...Love in any way you can think about!
As for today,i believe that one of myspace friends,described what i feel about this "celebration",in the best words.So,i quote :
"F*ck this day, sure I love to be loved and love to love. But this day is just shit.
Sure lets all go and buy more shit to just hang around and take up space.
This day is like shoving crap down my neck saying, YOU MUST BE WITH SOMEONE!!
I am not in a happy mood right now, I hate the shit I am going through.
Well enough ranting for one day.
Wednesday, February 13, 2008 (Late in the night)
Army days left : 0
Today i got off the army,i am "retired" and back to the freedom of living as a citizen!I don't want to write anything more right now,cause it's so "fresh" in my mind.
I promise you that some time,a few days later,i will post my feelings,some of my experiences and other stuff about the army.As for now..beware,CITIZEN PAKO lives among you!(i am only kidding,you have nothing to worry about...)
Tuesday, February 12, 2008 (Late in the night)
Childhood memories
A good friend who lives in London some months now,sent me a mail with a youtube link.I usually don't open every link that gets in my hands,but knowing Ad. i was sure that something interesting was there to watch.
A few moments later,i was pressing the "replay" button on the youtube video screen and i believe that you should do the same.Watch it and you will understand what i mean!
Warning : Only the ones who were born before 198X will "get it".Get ready,watch and weep...
Tuesday, February 12, 2008 (In the morning)
Birth-(her)-day
Today is one of my x-friends birthday.I am not talking about a(n) x-girlfriend.She was just a friend.Just...?
We met in high school and ever since that day,our lives were almost...one and the same!Almost the same problems,similar excitements and joy,same feelings and even habits were filling our lives,day by day.
One day,she got lost.With no words,no explanation.Just a dilemma-question : "It will be either she or me,in your life.I don't like her.".My heart acted more upon my brain,so i kept the girlfriend,and lost the friend.At that time,i didn't think that i could lose her,I thought that it's something temporary and it was only after the break up with the girlfriend(two years later),when i realized what had happened (and among other thoughts,there was the one that when i had to decide,i didn't listen to my heart but to my...).
My good blog friend Meneksedia,wrote something very wise in a similar post (what happened,girl?Do you "feel" me?).I quote:
"Reasonably when two bodies run with vertiginous speed there is the danger of collision or ignition."
For a little bit more then ten years there was no collision nor ignition.The vertiginous speed just took us to a "pitch-fork",where each of us took a different way.
Even though we haven't spoken for three years,i hope she is doing great and i wish her the best.Happy birthday,P.,i still love you...
Back then we used to dance like crazy,with this song that i once dedicated her.It's the same song now,i am not dancing any more,but i am dedicating it once again...For you,P...
Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2008
Unhappy f*cking Valentine's night!!!
The past few days i had several posts in my head,stuff i wanted to share with all of you (and i promise i will,the next days) but something happened tonight and changed everything!
I consider my self to be a good man,a "nice fellow",a kind human being(and as a human i have my "bad" moments),so i can't explain this:why every time i am in my "best",why every time i feel happy,productive,almost "needed",why every f*cking time that i don't see my self as a useless piece of sh*t something bad happens to me?
I thought that the best way to let you know is to include the "wake-me-up" note,i left for my parents(with some extra details for you written in the [] ).Read and...well,you won't cry,but you won't enjoy it for sure:
"Good morning (as good as it can be),
as you know,last night i went for a drink with my good friend V.[We went to Diatiriteo bar,where Jon Kennedi was on the decks and we enjoyed every minute of his dj-ing skills!The first drink was followed by a second one,since the music was great and the women were...interesting.]We were standing a few steps from the wardrobe,so we could "blink" our jackets.Around 4 pm,we decided to leave.
Unfortunately,something bad had happened in the meanwhile.Someone had opened the inside pocket of my jacket and stole my old cell phone,my driving license(both for car and motorbike) and my identity card.My friend V.,people from the bar and i believe that it all happened in a second or two,maybe when V. or i went to the WC.Still,i feel very stupid!!!
As i already told you,the cell phone was the old red one.It makes me sad,but not that much.[shit,i just remembered:in that phone i had a couple of messages from one assh*le,sms-es from a man who maybe caused the loss of my favorite radio station!].What worries me the most is that i have to get a new ID card and driving license(s).That's why i really HAVE to wake up early tomorrow!
I am going to bed now but i want to ask you a favor.I know this is not the first time something like this happened to me.I know that lost time and money is not something that we can afford,especially "now".I know that i am a citizen now and i have to be more responsible.I know...i know that there are so many things that i should know and consider,but now i can think of one thing only:i am very sad and angry(mostly with myself)!So,please,do me a favor:be kind enough to support me in this,don't fight me!
Thank you and i will see you in a couple of hours,to tell you everything while drinking coffee..."
[P.S.:I hate violence.I really do.I use violence very rarely,only if someone-dangerously and intensive-threats me or my friends's health,body integrity and/or life.Since i want to be honest i have to share with you this:i can ensure you that if i catch one bloody thief in my hands,if i ever see someone stealing (not only mine,but even a stranger's property),if i find out that someone is having his hand streched and tries to reach someone else's laborious belongings i will bit the hell out of him!I have sworn to my self that i will not stop hitting,not until my hands start bleeding!]
I consider my self to be a good man,a "nice fellow",a kind human being(and as a human i have my "bad" moments),so i can't explain this:why every time i am in my "best",why every time i feel happy,productive,almost "needed",why every f*cking time that i don't see my self as a useless piece of sh*t something bad happens to me?
I thought that the best way to let you know is to include the "wake-me-up" note,i left for my parents(with some extra details for you written in the [] ).Read and...well,you won't cry,but you won't enjoy it for sure:
"Good morning (as good as it can be),
as you know,last night i went for a drink with my good friend V.[We went to Diatiriteo bar,where Jon Kennedi was on the decks and we enjoyed every minute of his dj-ing skills!The first drink was followed by a second one,since the music was great and the women were...interesting.]We were standing a few steps from the wardrobe,so we could "blink" our jackets.Around 4 pm,we decided to leave.
Unfortunately,something bad had happened in the meanwhile.Someone had opened the inside pocket of my jacket and stole my old cell phone,my driving license(both for car and motorbike) and my identity card.My friend V.,people from the bar and i believe that it all happened in a second or two,maybe when V. or i went to the WC.Still,i feel very stupid!!!
As i already told you,the cell phone was the old red one.It makes me sad,but not that much.[shit,i just remembered:in that phone i had a couple of messages from one assh*le,sms-es from a man who maybe caused the loss of my favorite radio station!].What worries me the most is that i have to get a new ID card and driving license(s).That's why i really HAVE to wake up early tomorrow!
I am going to bed now but i want to ask you a favor.I know this is not the first time something like this happened to me.I know that lost time and money is not something that we can afford,especially "now".I know that i am a citizen now and i have to be more responsible.I know...i know that there are so many things that i should know and consider,but now i can think of one thing only:i am very sad and angry(mostly with myself)!So,please,do me a favor:be kind enough to support me in this,don't fight me!
Thank you and i will see you in a couple of hours,to tell you everything while drinking coffee..."
[P.S.:I hate violence.I really do.I use violence very rarely,only if someone-dangerously and intensive-threats me or my friends's health,body integrity and/or life.Since i want to be honest i have to share with you this:i can ensure you that if i catch one bloody thief in my hands,if i ever see someone stealing (not only mine,but even a stranger's property),if i find out that someone is having his hand streched and tries to reach someone else's laborious belongings i will bit the hell out of him!I have sworn to my self that i will not stop hitting,not until my hands start bleeding!]
While posting,i was listening to these songs,which relax and "travel" me(and somehow got connected in my mind with this post),and this one,which every time i listen to,gives me hope for "a better tomorrow" and a better world,where life is like movies..."the good wins in the end"...Kisses to all!!
Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2008
A tribute to Former (x) Republic Radio!!!
Some days ago,it was Wednesday i think,i decided to get up really early in the morning.A plan for coffee with a good friend didn't go well (sorry Ef.) so i stayed home.The ritual is well known : wash up,make a coffee,listen to some music.It was then when it hit me!!!
Almost two months now,or maybe more,my radio was off,since the Republic radio station "disaster".Now,almost mechanically,my hand pressed the button,the radio was on and Republic was on air...But no,this is not Republic,our Republic,our beloved Republic!For one moment i felt almost as one of those people who had created this unbelievable radio station,this never seen(heard) before music radiolution!I was angry,disappointed,sad,"ruined",nauseous!A few seconds later the radio was off again and this post had been born in my mind.
Most of us who live in Thessaloniki and were listening to Republic Radio every day,the whole day until late in night,would agree that it wasn't only a radio station,some radio producers and their music cd's.It was something more than that.
Starting from the morning,Eleni Triferi was there to make our day better.News,comments,games were some of the many things Eleni's everyday show could "offer" us!After her,Stelios Vrettos would put a smile in our face,making us forget how tired we are getting in our jobs or by our studies!Later in the day,Mirella Kappa made our noons soft,easy and smooth,while Nikos Markopoulos would get us ready for a great night out or...in,since we knew that after his show it was Demy's Papadopoulou's turn to...travel us with her music and madness!I believe that i don't have to tell anything about Mr Nikos Komninos or Mema Mpinopoulou : they could keep us in our houses or couldn't let us sleep,with their great music choices!
Still,it wasn't only this!People,the listeners,the audience,WE had something in our heads,in our minds,in our souls!We had to be there,to listen to Republic,to find out who else is listening!It had started,it was becoming OUR music nation,we were part of it and we wanted more and more everyday!I was happy enough to get to know some people,either "live" (Ploutwnios,Me:moir,Efoudi,Xrysopsaraki,Miss Tati,Archive,Mata,Stereotype person,Stelios,Vag) or through internet and emails,mostly myspace (Maria,Yvonne,Renia,The Thelo,|z|,Eba Nicole,Denyo,Natasa,Brainless,Alexandra,Gioulitsa,Rita,Aussie,Miss Pigeon,Mary,Theti,Sevi,Anestis,Kerasoula,Efi,Krystallenia,Eve,Voula,Miss Stellastar,Dimitra,Elenitsa...forgive me if i didn't mention you...).This was Republic and this was a great achievement:it brought people close to each other,it made us feel like we were part of a big "family"!!!And then...
One day something bad happened.I could go on writing for days about the good things and feelings Republic gave us and i could do the same about what happened and who was responsible,why,when,etc...Instead,i wanted this post to be a "nice" tribute to Former Republic Radio and what better way to do it than...music?It is just a reminder but i am sure that it will take all of us back to those days,those shows,with this music and these songs :
No Lyrics Night Volume 1
Craig Armstrong - the ball
Orbital & Angelo Bandalamenti – beached
Stereo Nova - nea zoi 705
Jean Luc Ponty – mirage
Barry White - Love's theme
Fluke – reeferendrum
Mylo – musclecars
Alan Parsons Project – mammagamma
Gato Barbieri - last tango in paris
Tilt – crescendo
Tic tac toe – varum
Stoa – luvah
Roger williams - autumn leaves
Air - la femme d'argent
kool and the gang - summer madness
peter green - slabo day
Wim Mertens - belly of an architect
Smiths - oscillate wildly
Durutti Column - sketch for summer
Sebastian Schuller - le dernier jour
Yann Tiersen - summer 78
Lisa Gerrard & Pieter Bourke-sacrifice
Clan Of Xymox - theme 1
Gustavo Santaolalla – Iguazu
Tristeza – balabaristas
Moby – everloving
Max Richter – Sarajevo
Michelle Legrand - summer of 42
Here you can find a zip file with the whole list : No Lyrics Night Vol.1 .Don't forget:this list was made by Mr. Nikos Komninos,so don't thank me,but him!!!
Hopefully,we will be able to listen to those lovely voices once again on our radios!As for now,i can only thank them for two wonderful music years!I hope you are all doing great :Eleni Triferi,Stelios Vrettos,Mirella Kappa,Nikos Markopoulos,Demy Papadopoulou,Nikos Komninos,Mema Mpinopoulou!Kisses to all,producers and listeners!!!
Until then : MUTE OFF!!!
P.S.:I have to thank my good friend me:moir for helping me completing this list.Of course,i can't forget Mr Europat,from Quebec,Canada,who's help was more than a divine gift!Thank both of you!!!
Almost two months now,or maybe more,my radio was off,since the Republic radio station "disaster".Now,almost mechanically,my hand pressed the button,the radio was on and Republic was on air...But no,this is not Republic,our Republic,our beloved Republic!For one moment i felt almost as one of those people who had created this unbelievable radio station,this never seen(heard) before music radiolution!I was angry,disappointed,sad,"ruined",nauseous!A few seconds later the radio was off again and this post had been born in my mind.
Most of us who live in Thessaloniki and were listening to Republic Radio every day,the whole day until late in night,would agree that it wasn't only a radio station,some radio producers and their music cd's.It was something more than that.
Starting from the morning,Eleni Triferi was there to make our day better.News,comments,games were some of the many things Eleni's everyday show could "offer" us!After her,Stelios Vrettos would put a smile in our face,making us forget how tired we are getting in our jobs or by our studies!Later in the day,Mirella Kappa made our noons soft,easy and smooth,while Nikos Markopoulos would get us ready for a great night out or...in,since we knew that after his show it was Demy's Papadopoulou's turn to...travel us with her music and madness!I believe that i don't have to tell anything about Mr Nikos Komninos or Mema Mpinopoulou : they could keep us in our houses or couldn't let us sleep,with their great music choices!
Still,it wasn't only this!People,the listeners,the audience,WE had something in our heads,in our minds,in our souls!We had to be there,to listen to Republic,to find out who else is listening!It had started,it was becoming OUR music nation,we were part of it and we wanted more and more everyday!I was happy enough to get to know some people,either "live" (Ploutwnios,Me:moir,Efoudi,Xrysopsaraki,Miss Tati,Archive,Mata,Stereotype person,Stelios,Vag) or through internet and emails,mostly myspace (Maria,Yvonne,Renia,The Thelo,|z|,Eba Nicole,Denyo,Natasa,Brainless,Alexandra,Gioulitsa,Rita,Aussie,Miss Pigeon,Mary,Theti,Sevi,Anestis,Kerasoula,Efi,Krystallenia,Eve,Voula,Miss Stellastar,Dimitra,Elenitsa...forgive me if i didn't mention you...).This was Republic and this was a great achievement:it brought people close to each other,it made us feel like we were part of a big "family"!!!And then...
One day something bad happened.I could go on writing for days about the good things and feelings Republic gave us and i could do the same about what happened and who was responsible,why,when,etc...Instead,i wanted this post to be a "nice" tribute to Former Republic Radio and what better way to do it than...music?It is just a reminder but i am sure that it will take all of us back to those days,those shows,with this music and these songs :
No Lyrics Night Volume 1
Craig Armstrong - the ball
Orbital & Angelo Bandalamenti – beached
Stereo Nova - nea zoi 705
Jean Luc Ponty – mirage
Barry White - Love's theme
Fluke – reeferendrum
Mylo – musclecars
Alan Parsons Project – mammagamma
Gato Barbieri - last tango in paris
Tilt – crescendo
Tic tac toe – varum
Stoa – luvah
Roger williams - autumn leaves
Air - la femme d'argent
kool and the gang - summer madness
peter green - slabo day
Wim Mertens - belly of an architect
Smiths - oscillate wildly
Durutti Column - sketch for summer
Sebastian Schuller - le dernier jour
Yann Tiersen - summer 78
Lisa Gerrard & Pieter Bourke-sacrifice
Clan Of Xymox - theme 1
Gustavo Santaolalla – Iguazu
Tristeza – balabaristas
Moby – everloving
Max Richter – Sarajevo
Michelle Legrand - summer of 42
Here you can find a zip file with the whole list : No Lyrics Night Vol.1 .Don't forget:this list was made by Mr. Nikos Komninos,so don't thank me,but him!!!
Hopefully,we will be able to listen to those lovely voices once again on our radios!As for now,i can only thank them for two wonderful music years!I hope you are all doing great :Eleni Triferi,Stelios Vrettos,Mirella Kappa,Nikos Markopoulos,Demy Papadopoulou,Nikos Komninos,Mema Mpinopoulou!Kisses to all,producers and listeners!!!
Until then : MUTE OFF!!!
P.S.:I have to thank my good friend me:moir for helping me completing this list.Of course,i can't forget Mr Europat,from Quebec,Canada,who's help was more than a divine gift!Thank both of you!!!
Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2008
Thirty something women...
This post would-should-could have the title "Geometry lessons".It's just that it's too late and i am too drunk.So...
This is a square :(the black one in the middle,M.!!!).
This is a cube (a RUBIX one,for Archive) :
This is a rhomb :
And this is a CUBOCTAHEDRON-RHOMBICDODECAHEDRON (i just wanted to play with your brain):
This night couldn't end better if there wasn't my good friend G.!Thank you for giving me a great time,with lots of laughs!!!
Maybe it's not clear to you how this title matches this post but maybe i can give you a clue :my whole Saturday night was full of "30-something" women...and i loved it!I actually loved them! ;) :)
Goodnight now...or good morning!!Kisses to all!!!
P.S.:The song of the night,which i called by mistake "Den ksanavosko alles vouvales" is here!!!
This is a square :(the black one in the middle,M.!!!).
This is a cube (a RUBIX one,for Archive) :
This is a rhomb :
And this is a CUBOCTAHEDRON-RHOMBICDODECAHEDRON (i just wanted to play with your brain):
This night couldn't end better if there wasn't my good friend G.!Thank you for giving me a great time,with lots of laughs!!!
Maybe it's not clear to you how this title matches this post but maybe i can give you a clue :my whole Saturday night was full of "30-something" women...and i loved it!I actually loved them! ;) :)
Goodnight now...or good morning!!Kisses to all!!!
P.S.:The song of the night,which i called by mistake "Den ksanavosko alles vouvales" is here!!!
Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2008
Ten years old query...
Many-many years since the last time,i am sitting once again on Thessaloniki's port,in front of the White Tower(and it's around 14:00 pm).
The last time i came here it was back then,when i was a teenager.I used to come here and relax,"hiding" from the people i had always by me,with me every day,my friends who were "too many",as i thought then,the ones who were generating in me the need for some peace and quiet,and that's what i could find here.(Some of them may find it out now,by reading this post).
Almost every time i came here i had something in my mind,one of those problems which seem to be ENORMOUS when you are in your teens,the "life or death" issues which you remember some years later and just laugh.Or maybe it wasn't a problem in my mind,but an excitement, a happy event,a good grade in school,a new girlfriend,a night out with friends,full of laughs,drinks and dance...
Something between,not a problem,neither a happy thought,was my never answered question :
"Where am i going to be ten years from now?Who and what am i going to be?".Sometimes it made me dream on and imagine my self as a successful doctor,some other times it scared me with the thought that i will end up homeless,with no friends,no memory and no "legacy" to leave after me...
Ten years later(maybe twelve) this is where i am again.On the same port,on the same spot and i am maybe sitting on the exact same flat stone (after all,this is Greece,the country that always renovates but you can never see any renovation!).On this port again,being fat again,feeling lonely again,wondering about my brief future once again: should i go or should i stay?
(Oh,shit!Really,shit!I can see it in front of me,coming up in the water...or is it my future?)
It was Greece VS Serbia back then,it is Greece VS Medicine now.If i stay here,in my mother country,i will be with my relatives,my parents,my friends,able to speak in my language,but unable to work and "shine" in medicine,at least not for the next five years!!!
If i go,my life as a doctor begins immediately,the lancet finally "gets in my hand",but i will be far away and with no relatives,no parents,no friends,without our shiny Greek sun and with no chance to come back again!I will be forever lost!!!
The time has passed now,it's late noon and i have to go to work.Goodbye,my love,my port,my Tower,my sea!I will come back soon,i promise!Even if i decide to leave,i will come to let you know,so you won't expect me...
P.S.:While i was writing these last words,the "universe" played a funny game with me :
-a father with his two young children came near me and started yelling...in Serbian!!!
-the song "Where the streets have no name" was on the radio...
(and while i was posting,i was listening to this and this)
The last time i came here it was back then,when i was a teenager.I used to come here and relax,"hiding" from the people i had always by me,with me every day,my friends who were "too many",as i thought then,the ones who were generating in me the need for some peace and quiet,and that's what i could find here.(Some of them may find it out now,by reading this post).
Almost every time i came here i had something in my mind,one of those problems which seem to be ENORMOUS when you are in your teens,the "life or death" issues which you remember some years later and just laugh.Or maybe it wasn't a problem in my mind,but an excitement, a happy event,a good grade in school,a new girlfriend,a night out with friends,full of laughs,drinks and dance...
Something between,not a problem,neither a happy thought,was my never answered question :
"Where am i going to be ten years from now?Who and what am i going to be?".Sometimes it made me dream on and imagine my self as a successful doctor,some other times it scared me with the thought that i will end up homeless,with no friends,no memory and no "legacy" to leave after me...
Ten years later(maybe twelve) this is where i am again.On the same port,on the same spot and i am maybe sitting on the exact same flat stone (after all,this is Greece,the country that always renovates but you can never see any renovation!).On this port again,being fat again,feeling lonely again,wondering about my brief future once again: should i go or should i stay?
(Oh,shit!Really,shit!I can see it in front of me,coming up in the water...or is it my future?)
It was Greece VS Serbia back then,it is Greece VS Medicine now.If i stay here,in my mother country,i will be with my relatives,my parents,my friends,able to speak in my language,but unable to work and "shine" in medicine,at least not for the next five years!!!
If i go,my life as a doctor begins immediately,the lancet finally "gets in my hand",but i will be far away and with no relatives,no parents,no friends,without our shiny Greek sun and with no chance to come back again!I will be forever lost!!!
The time has passed now,it's late noon and i have to go to work.Goodbye,my love,my port,my Tower,my sea!I will come back soon,i promise!Even if i decide to leave,i will come to let you know,so you won't expect me...
P.S.:While i was writing these last words,the "universe" played a funny game with me :
-a father with his two young children came near me and started yelling...in Serbian!!!
-the song "Where the streets have no name" was on the radio...
(and while i was posting,i was listening to this and this)
Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008
Random "daily" thoughts...
Sunday night : I am watching the film "I Am Legend" with Will Smith.There is one moment when the main character is all alone and has no one to say HELLO to.At that point,i was thinking that i couldn't stand it!Or maybe...i do?So,HELLO to all of you...
Later that night,i finished the book "The Hound of the Baskervilles" by Sir Arthur Conan Doyle and i kept in my mind something that Sherlock Holmes' best friend,Dr John H. Watson said : "what a curse for a man to not have a woman to mourn for him".Hopefully,i won't be SO cursed...
Around that time,His Beatitude the Archbishop of Athens and all Greece, Christodoulos died!You can read more here(in Greek,English or Serbian).Fare well!!!
Monday morning : My sister in law gave me her motorbike for a couple of days,so i can move easily in the city!I am driving again and i am very happy!Thank you,Sonia!
While i was driving singing "Getting away with it" by James,i realized that everyone else in Thessaloniki is singing...Greek songs!Hell no,i don't like bouzoukia and i can't stand Greek music!
The rest of the day,i was thinking about friends and friendship,while i was working!And then,Mr T. came!He said it all,so simple,yet so wise:"There are no friends,but you should be a friend with everyone!"Is he right?So different opinions but not even a "friendly" one!!!
That night i tried to watch "Pan's Labyrinth" but couldn't make it!My heavy and tired eyes closed,trying to make my mind forget my loneliness...
Tuesday : Working,the whole day,feeding people who are eating my soul,hour by hour,day by day!Getting in my mind,eating my thoughts,drinking my feelings and sucking my hopes and dreams.Thank God,there is an end,in a year or so!(if you want a piece of me come and get it,the sooner the better...)
That night i spent three hours trying to find a song "the litany of the saint",by Dr Jones(apparently i don't recall the name right,because i had no success in finding it).If anyone has it,please mail it to me(or give it to me somehow).Thanks in advance!!!
Something good happened in the meanwhile!I saw something in my facebook :"Former Republic Fm members are getting ready for their next step...".Yes,yes,yes!!!
Wednesday : A friend from my college years,one of the people i was afraid that i had lost,called me to prove me wrong!People and friends don't forget you from one day to another,even if you think so!Thanks for reminding me that ,L.!!!
Now(03:40 am) : As my good friend L. told me,"life is not in here...life is out there!!!".Now i finally agree with him that my life is not
so starting from Saturday,i am going to spend more time "out there"!!!
Conclusion : Excuse me,but the last ten (maybe more) days i am in a weird mood,working,being and feeling lonely and missing many things and especially people!I guess it's just a period,a phase that i am going through and it will end soon,because...I SAY SO!Just be patient!Kisses to all of you!!!
Later that night,i finished the book "The Hound of the Baskervilles" by Sir Arthur Conan Doyle and i kept in my mind something that Sherlock Holmes' best friend,Dr John H. Watson said : "what a curse for a man to not have a woman to mourn for him".Hopefully,i won't be SO cursed...
Around that time,His Beatitude the Archbishop of Athens and all Greece, Christodoulos died!You can read more here(in Greek,English or Serbian).Fare well!!!
Monday morning : My sister in law gave me her motorbike for a couple of days,so i can move easily in the city!I am driving again and i am very happy!Thank you,Sonia!
While i was driving singing "Getting away with it" by James,i realized that everyone else in Thessaloniki is singing...Greek songs!Hell no,i don't like bouzoukia and i can't stand Greek music!
The rest of the day,i was thinking about friends and friendship,while i was working!And then,Mr T. came!He said it all,so simple,yet so wise:"There are no friends,but you should be a friend with everyone!"Is he right?So different opinions but not even a "friendly" one!!!
That night i tried to watch "Pan's Labyrinth" but couldn't make it!My heavy and tired eyes closed,trying to make my mind forget my loneliness...
Tuesday : Working,the whole day,feeding people who are eating my soul,hour by hour,day by day!Getting in my mind,eating my thoughts,drinking my feelings and sucking my hopes and dreams.Thank God,there is an end,in a year or so!(if you want a piece of me come and get it,the sooner the better...)
That night i spent three hours trying to find a song "the litany of the saint",by Dr Jones(apparently i don't recall the name right,because i had no success in finding it).If anyone has it,please mail it to me(or give it to me somehow).Thanks in advance!!!
Something good happened in the meanwhile!I saw something in my facebook :"Former Republic Fm members are getting ready for their next step...".Yes,yes,yes!!!
Wednesday : A friend from my college years,one of the people i was afraid that i had lost,called me to prove me wrong!People and friends don't forget you from one day to another,even if you think so!Thanks for reminding me that ,L.!!!
Now(03:40 am) : As my good friend L. told me,"life is not in here...life is out there!!!".Now i finally agree with him that my life is not
so starting from Saturday,i am going to spend more time "out there"!!!
Conclusion : Excuse me,but the last ten (maybe more) days i am in a weird mood,working,being and feeling lonely and missing many things and especially people!I guess it's just a period,a phase that i am going through and it will end soon,because...I SAY SO!Just be patient!Kisses to all of you!!!
Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2008
Help...wanted...?
(Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο στη φίλη μου το χρυσοψαράκι για τον μικρό "καυγά" που είχαμε χθες.)
Από χθες το πρωί, είχα πολλές σκέψεις στο κεφάλι μου για τη βοήθεια και τους φίλους. Τώρα το βρίσκω πολύ δύσκολο να τα γράψω όλα, είμαι πολύ κουρασμένος και είναι αργά! Υπάρχουν δύο σκέψεις που πρέπει να μοιραστώ μαζί σας :
A.Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι αυτοί που είναι πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν (φίλους ή ακόμα και ξένους) είναι αυτοί που χρειάζονται τη βοήθεια οι ίδιοι τους! Εγω δεν μπορώ να αποφασίσω εάν συμφωνώ ή όχι!!!
B.Χθες ήταν μια από τις πολλές φορές που βρέθηκα σε μια κακή θέση, μια διαφωνία ή ακόμα και ένα καυγά ακριβώς επειδή θέλησα να βοηθήσω (ή σκέφτηκα ότι πρέπει να βοηθήσω). Είναι τόσο κακό να προσφέρει κάποιος τη βοήθειά του; Πρέπει να περιμένει κάνεις έως ότου του ζητήσουν να βοηθήσει; Είμαι τρελός αν σκέφτομαι ότι εάν ο ένας βοηθούσε τον άλλο, ο κόσμος μας θα ήταν ένας θαυμάσιος κόσμος?Μήπως η βοήθεια... ?( έχω τόσες πολλές ερωτήσεις, αλλά συγνώμη... δεν μπορώ να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά...)
Ο κόσμος θα ήταν καλύτερος σίγουρα και η ζωή θα ήταν ευκολότερη εάν ερωτήσεις όπως αυτές απαντιόντουσαν απλά... Δεν ξέρω γιατί αλλά έχω μια πικρόγλυκη γεύση στο στόμα μου μετά από αυτές τις σκέψεις. Ίσως πρέπει να πάω για μια επίσκεψη στον οδοντίατρό μου και να βγάλω τα δόντια της "φρόνησής μου"... φιλάκια σε όλους, να προσέχετε
Bitter Sweet Symphony Lyrics
Από χθες το πρωί, είχα πολλές σκέψεις στο κεφάλι μου για τη βοήθεια και τους φίλους. Τώρα το βρίσκω πολύ δύσκολο να τα γράψω όλα, είμαι πολύ κουρασμένος και είναι αργά! Υπάρχουν δύο σκέψεις που πρέπει να μοιραστώ μαζί σας :
A.Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι αυτοί που είναι πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν (φίλους ή ακόμα και ξένους) είναι αυτοί που χρειάζονται τη βοήθεια οι ίδιοι τους! Εγω δεν μπορώ να αποφασίσω εάν συμφωνώ ή όχι!!!
B.Χθες ήταν μια από τις πολλές φορές που βρέθηκα σε μια κακή θέση, μια διαφωνία ή ακόμα και ένα καυγά ακριβώς επειδή θέλησα να βοηθήσω (ή σκέφτηκα ότι πρέπει να βοηθήσω). Είναι τόσο κακό να προσφέρει κάποιος τη βοήθειά του; Πρέπει να περιμένει κάνεις έως ότου του ζητήσουν να βοηθήσει; Είμαι τρελός αν σκέφτομαι ότι εάν ο ένας βοηθούσε τον άλλο, ο κόσμος μας θα ήταν ένας θαυμάσιος κόσμος?Μήπως η βοήθεια... ?( έχω τόσες πολλές ερωτήσεις, αλλά συγνώμη... δεν μπορώ να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά...)
Ο κόσμος θα ήταν καλύτερος σίγουρα και η ζωή θα ήταν ευκολότερη εάν ερωτήσεις όπως αυτές απαντιόντουσαν απλά... Δεν ξέρω γιατί αλλά έχω μια πικρόγλυκη γεύση στο στόμα μου μετά από αυτές τις σκέψεις. Ίσως πρέπει να πάω για μια επίσκεψη στον οδοντίατρό μου και να βγάλω τα δόντια της "φρόνησής μου"... φιλάκια σε όλους, να προσέχετε
Bitter Sweet Symphony Lyrics
Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2008
Αχ,πατέρα...πατέρα μου!!!
"Πατέρας":κάτι που κάθε άντρας πρέπει να γίνει τουλάχιστον μιά φορά στη ζωή του εάν θέλει να αισθανθεί πλήρης, αλλά για μένα είναι ένας ρόλος που δεν θέλω να διαδραματίσω στη ζωή μου, ένα "ον" που δεν ανυπομονώ να γίνω, αν και είμαι σχεδόν βέβαιος πως θα γίνω... (αν δεν είμαι ήδη, από "ατύχημα" και χωρίς να το ξέρω καν!!!). ;)
Όσο περισσότερο χρόνο περνάω με τον πατέρα μου, μετά από 9 χρόνια απουσίας μου, τόσο περισσότερο σκέφτομαι ότι είναι ο χαρακτηριστικός Βαλκανικός-Ελληνικός πατέρας. Να πως θα καταλάβετε ότι και ο πατέρας σας είναι ένας τέτοιος:
- Δεν σας είπε ποτέ για τα πουλιά και τις μέλισσες.
- Σας λέει "βλήμα" αν δεν ξέρετε να κάνετε κάτι που δεν μπορεί ούτε εκείνος.
- Έπρεπε να κόψετε ένα κλαδί δέντρου από την πίσω αυλή σας, έτσι ώστε ο πατέρας σας να σας χτυπήσει στον κ**ο με αυτό.
- Σας απειλεί με μια παντόφλα ή μια εφημερίδα και σας λέει "εάν σε πιάσω..." αλλά ποτέ δεν σας πιάνει.
- Πριν το σχολείο (όταν ήταν νέος) κάθε πρωί έπρεπε να φροντίσει τα πρόβατα, να αρμέξει τις αγελάδες, να μαζέψει όλο το σανό, να ταϊσει τα ζώα κ.λ.π......
- Έπρεπε να περπατήσει στο σχολείο χωρίς παπούτσια στο χιόνι, 5 χιλιόμετρα ανηφορικά (πήγαινε έλα ήταν ανηφόρα). Και πάνω από βράχια.
- Περιμένει να μελετήσετε ή "να λιώσετε τα βιβλία" κάθε ώρα "ημέρας" που είναι στο σπίτι, και δεν περιμένει τίποτα λιγότερο από ένα "Α".
- Μιλά σε σας και κάθε δεύτερη λέξη που σας λέει είναι ηλίθιε ή μαλάκα...
-Η zelotape είναι το μόνο εργαλείο του πατέρα σας,ενώ για κατσαβίδι έχει ένα κουζινομάχαιρο.
-He wears black socks to work everyday.
-You work out six days a week, but somehow you dad kicks your ass in like five seconds after he comes home from a thirteen hour day from the bakery/factory/food business.
-You can hear your father snoring from across the street.
-He wears dress socks with tennis shoes.
-He claims not to be a racist but insists that Greeks invented everything.
-He thinks he knows everything about the world today.
-He usually doesn't wear under arm deodorant because it could cause cancer.
-He thinks that the phone is bugged.
-He washes the garage floor with the hose wearing cheap criss-cross brown flip-flops.
-He carries around enough money to buy a car.
-When you need something your father asks right away "Why do you need that?" and then tells you "This is the shit you spend all your money on!".And then he buys it for you.
-Every time your family needs to buy a household item, your father asks the salesperson "how much for cash" and continues to bargain down for at least half an hour.
-When you go on vacation your father spends all his time playing tavli at the hotel.
-He does a running commentary through a movie and he thinks he knows everything that's going to happen even though he has never seen the movie.
-He thinks everyone from China has a black belt in karate.
-In some occasions he tells you not to drink so much, but he drinks non stop.
-He looks at an old photo album and sees himself young and says "wow,i used to be so handsome" and your mom tells "please,stop laying".
-He tells you "when i was your age..." and then forgets what was his point...
My point is that i love my father...and you should too!
As for this post,i am only jogging!I found this text here and is about my friends Serbians!Take a look,enjoy and don't forget...love your parents!!!
Όσο περισσότερο χρόνο περνάω με τον πατέρα μου, μετά από 9 χρόνια απουσίας μου, τόσο περισσότερο σκέφτομαι ότι είναι ο χαρακτηριστικός Βαλκανικός-Ελληνικός πατέρας. Να πως θα καταλάβετε ότι και ο πατέρας σας είναι ένας τέτοιος:
- Δεν σας είπε ποτέ για τα πουλιά και τις μέλισσες.
- Σας λέει "βλήμα" αν δεν ξέρετε να κάνετε κάτι που δεν μπορεί ούτε εκείνος.
- Έπρεπε να κόψετε ένα κλαδί δέντρου από την πίσω αυλή σας, έτσι ώστε ο πατέρας σας να σας χτυπήσει στον κ**ο με αυτό.
- Σας απειλεί με μια παντόφλα ή μια εφημερίδα και σας λέει "εάν σε πιάσω..." αλλά ποτέ δεν σας πιάνει.
- Πριν το σχολείο (όταν ήταν νέος) κάθε πρωί έπρεπε να φροντίσει τα πρόβατα, να αρμέξει τις αγελάδες, να μαζέψει όλο το σανό, να ταϊσει τα ζώα κ.λ.π......
- Έπρεπε να περπατήσει στο σχολείο χωρίς παπούτσια στο χιόνι, 5 χιλιόμετρα ανηφορικά (πήγαινε έλα ήταν ανηφόρα). Και πάνω από βράχια.
- Περιμένει να μελετήσετε ή "να λιώσετε τα βιβλία" κάθε ώρα "ημέρας" που είναι στο σπίτι, και δεν περιμένει τίποτα λιγότερο από ένα "Α".
- Μιλά σε σας και κάθε δεύτερη λέξη που σας λέει είναι ηλίθιε ή μαλάκα...
-Η zelotape είναι το μόνο εργαλείο του πατέρα σας,ενώ για κατσαβίδι έχει ένα κουζινομάχαιρο.
-He wears black socks to work everyday.
-You work out six days a week, but somehow you dad kicks your ass in like five seconds after he comes home from a thirteen hour day from the bakery/factory/food business.
-You can hear your father snoring from across the street.
-He wears dress socks with tennis shoes.
-He claims not to be a racist but insists that Greeks invented everything.
-He thinks he knows everything about the world today.
-He usually doesn't wear under arm deodorant because it could cause cancer.
-He thinks that the phone is bugged.
-He washes the garage floor with the hose wearing cheap criss-cross brown flip-flops.
-He carries around enough money to buy a car.
-When you need something your father asks right away "Why do you need that?" and then tells you "This is the shit you spend all your money on!".And then he buys it for you.
-Every time your family needs to buy a household item, your father asks the salesperson "how much for cash" and continues to bargain down for at least half an hour.
-When you go on vacation your father spends all his time playing tavli at the hotel.
-He does a running commentary through a movie and he thinks he knows everything that's going to happen even though he has never seen the movie.
-He thinks everyone from China has a black belt in karate.
-In some occasions he tells you not to drink so much, but he drinks non stop.
-He looks at an old photo album and sees himself young and says "wow,i used to be so handsome" and your mom tells "please,stop laying".
-He tells you "when i was your age..." and then forgets what was his point...
My point is that i love my father...and you should too!
As for this post,i am only jogging!I found this text here and is about my friends Serbians!Take a look,enjoy and don't forget...love your parents!!!
Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2008
Οδός Εγνατία...
Μετά από ένα βράδυ με "ταινία-γεύμα-συμπαθητική συνομιλία" με μία καλή "φίλη", βρέθηκα να περπατάω γύρω στις 3:30 π.μ. στην οδό Εγνατία, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Ψιθύριζα το τραγούδιΧάνομαι όσο περπατούσα και παρατηρούσα γύρω μου... ένα νέο ζευγάρι γελούσε δυνατά ενώ κυνηγούσαν ο ένας τον άλλο στην άλλη πλευρά της οδού, μια μέσης ηλικίας γυναίκα είχε μόλις ανοίξει το περίπτερό της και ξεσκόνιζε μερικές σακούλες πατάτες τσιπς (δεν ήξερα ότι το κάνουν αυτό), ένας ηλικιωμένος περπατούσε δίπλα μου, βρίζοντας την ελληνική κυβέρνηση, τους νέους και τη νέα γενιά, μερικά αυτοκίνητα περνούσαν, πηγαίνοντας τους ανθρώπους στις πρωινές εργασίες τους ή στα σπίτια τους, γεμάτους οινόπνευμα, καπνό και μουσική...
Ήταν εκείνη η στιγμή,όπου συνειδητοποίησα ότι μου έχουν λείψει οι νυχτερινοί περίπατοι, η νυχτερινή ζωή της Θεσσαλονίκης με όλα τα αστεία, άσχημα, αγαπημένα ή ηλίθια δρώμενα - ανθρώπους - πράγματα που κάποιος μπορεί να δει ή να συναντήσει σε αυτήν την πόλη... και τότε...
Ένα ταξί πέρασε. Το πήρα... ήρθα σπίτι, στο κελί μου, στη σπηλιά μου, στη μοναξιά μου... και ήταν πάλι αργά... "Σκατά, πρέπει να κοιμηθώ... έχω τόσα πολλά πράγματα να κάνω αύριο... και πρέπει να αρχίσω διάβασμα πάλι..." σκέφτηκα...
Λοιπόν, δεν έκανα τίποτα από όσα σκεφτόμουν όταν έπεσα για ύπνο... Αλλά το μόνο πράγμα που πρόκειται να κάνω αμέσως είναι... άλλη μία βόλτα στην οδό Εγνατία!!!
Ψιθύριζα το τραγούδιΧάνομαι όσο περπατούσα και παρατηρούσα γύρω μου... ένα νέο ζευγάρι γελούσε δυνατά ενώ κυνηγούσαν ο ένας τον άλλο στην άλλη πλευρά της οδού, μια μέσης ηλικίας γυναίκα είχε μόλις ανοίξει το περίπτερό της και ξεσκόνιζε μερικές σακούλες πατάτες τσιπς (δεν ήξερα ότι το κάνουν αυτό), ένας ηλικιωμένος περπατούσε δίπλα μου, βρίζοντας την ελληνική κυβέρνηση, τους νέους και τη νέα γενιά, μερικά αυτοκίνητα περνούσαν, πηγαίνοντας τους ανθρώπους στις πρωινές εργασίες τους ή στα σπίτια τους, γεμάτους οινόπνευμα, καπνό και μουσική...
Ήταν εκείνη η στιγμή,όπου συνειδητοποίησα ότι μου έχουν λείψει οι νυχτερινοί περίπατοι, η νυχτερινή ζωή της Θεσσαλονίκης με όλα τα αστεία, άσχημα, αγαπημένα ή ηλίθια δρώμενα - ανθρώπους - πράγματα που κάποιος μπορεί να δει ή να συναντήσει σε αυτήν την πόλη... και τότε...
Ένα ταξί πέρασε. Το πήρα... ήρθα σπίτι, στο κελί μου, στη σπηλιά μου, στη μοναξιά μου... και ήταν πάλι αργά... "Σκατά, πρέπει να κοιμηθώ... έχω τόσα πολλά πράγματα να κάνω αύριο... και πρέπει να αρχίσω διάβασμα πάλι..." σκέφτηκα...
Λοιπόν, δεν έκανα τίποτα από όσα σκεφτόμουν όταν έπεσα για ύπνο... Αλλά το μόνο πράγμα που πρόκειται να κάνω αμέσως είναι... άλλη μία βόλτα στην οδό Εγνατία!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
