Random "daily" thoughts...

Sunday night : I am watching the film "I Am Legend" with Will Smith.There is one moment when the main character is all alone and has no one to say HELLO to.At that point,i was thinking that i couldn't stand it!Or maybe...i do?So,HELLO to all of you...

Later that night,i finished the book "The Hound of the Baskervilles" by Sir Arthur Conan Doyle and i kept in my mind something that Sherlock Holmes' best friend,Dr John H. Watson said : "what a curse for a man to not have a woman to mourn for him".Hopefully,i won't be SO cursed...

Around that time,His Beatitude the Archbishop of Athens and all Greece, Christodoulos died!You can read more here(in Greek,English or Serbian).Fare well!!!


Monday morning : My sister in law gave me her motorbike for a couple of days,so i can move easily in the city!I am driving again and i am very happy!Thank you,Sonia!

While i was driving singing "Getting away with it" by James,i realized that everyone else in Thessaloniki is singing...Greek songs!Hell no,i don't like bouzoukia and i can't stand Greek music!

The rest of the day,i was thinking about friends and friendship,while i was working!And then,Mr T. came!He said it all,so simple,yet so wise:"There are no friends,but you should be a friend with everyone!"Is he right?So different opinions but not even a "friendly" one!!!

That night i tried to watch "Pan's Labyrinth" but couldn't make it!My heavy and tired eyes closed,trying to make my mind forget my loneliness...


Tuesday : Working,the whole day,feeding people who are eating my soul,hour by hour,day by day!Getting in my mind,eating my thoughts,drinking my feelings and sucking my hopes and dreams.Thank God,there is an end,in a year or so!(if you want a piece of me come and get it,the sooner the better...)

That night i spent three hours trying to find a song "the litany of the saint",by Dr Jones(apparently i don't recall the name right,because i had no success in finding it).If anyone has it,please mail it to me(or give it to me somehow).Thanks in advance!!!

Something good happened in the meanwhile!I saw something in my facebook :"Former Republic Fm members are getting ready for their next step...".Yes,yes,yes!!!

Wednesday : A friend from my college years,one of the people i was afraid that i had lost,called me to prove me wrong!People and friends don't forget you from one day to another,even if you think so!Thanks for reminding me that ,L.!!!

Now(03:40 am) : As my good friend L. told me,"life is not in here...life is out there!!!".Now i finally agree with him that my life is not
so starting from Saturday,i am going to spend more time "out there"!!!

Conclusion : Excuse me,but the last ten (maybe more) days i am in a weird mood,working,being and feeling lonely and missing many things and especially people!I guess it's just a period,a phase that i am going through and it will end soon,because...I SAY SO!Just be patient!Kisses to all of you!!!

Help...wanted...?

(Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο στη φίλη μου το χρυσοψαράκι για τον μικρό "καυγά" που είχαμε χθες.)



Από χθες το πρωί, είχα πολλές σκέψεις στο κεφάλι μου για τη βοήθεια και τους φίλους. Τώρα το βρίσκω πολύ δύσκολο να τα γράψω όλα, είμαι πολύ κουρασμένος και είναι αργά! Υπάρχουν δύο σκέψεις που πρέπει να μοιραστώ μαζί σας :

A.Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι αυτοί που είναι πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν (φίλους ή ακόμα και ξένους) είναι αυτοί που χρειάζονται τη βοήθεια οι ίδιοι τους! Εγω δεν μπορώ να αποφασίσω εάν συμφωνώ ή όχι!!!

B.Χθες ήταν μια από τις πολλές φορές που βρέθηκα σε μια κακή θέση, μια διαφωνία ή ακόμα και ένα καυγά ακριβώς επειδή θέλησα να βοηθήσω (ή σκέφτηκα ότι πρέπει να βοηθήσω). Είναι τόσο κακό να προσφέρει κάποιος τη βοήθειά του; Πρέπει να περιμένει κάνεις έως ότου του ζητήσουν να βοηθήσει; Είμαι τρελός αν σκέφτομαι ότι εάν ο ένας βοηθούσε τον άλλο, ο κόσμος μας θα ήταν ένας θαυμάσιος κόσμος?Μήπως η βοήθεια... ?( έχω τόσες πολλές ερωτήσεις, αλλά συγνώμη... δεν μπορώ να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά...)

Ο κόσμος θα ήταν καλύτερος σίγουρα και η ζωή θα ήταν ευκολότερη εάν ερωτήσεις όπως αυτές απαντιόντουσαν απλά... Δεν ξέρω γιατί αλλά έχω μια πικρόγλυκη γεύση στο στόμα μου μετά από αυτές τις σκέψεις. Ίσως πρέπει να πάω για μια επίσκεψη στον οδοντίατρό μου και να βγάλω τα δόντια της "φρόνησής μου"... φιλάκια σε όλους, να προσέχετε

Bitter Sweet Symphony Lyrics

Αχ,πατέρα...πατέρα μου!!!

"Πατέρας":κάτι που κάθε άντρας πρέπει να γίνει τουλάχιστον μιά φορά στη ζωή του εάν θέλει να αισθανθεί πλήρης, αλλά για μένα είναι ένας ρόλος που δεν θέλω να διαδραματίσω στη ζωή μου, ένα "ον" που δεν ανυπομονώ να γίνω, αν και είμαι σχεδόν βέβαιος πως θα γίνω... (αν δεν είμαι ήδη, από "ατύχημα" και χωρίς να το ξέρω καν!!!). ;)

Όσο περισσότερο χρόνο περνάω με τον πατέρα μου, μετά από 9 χρόνια απουσίας μου, τόσο περισσότερο σκέφτομαι ότι είναι ο χαρακτηριστικός Βαλκανικός-Ελληνικός πατέρας. Να πως θα καταλάβετε ότι και ο πατέρας σας είναι ένας τέτοιος:

- Δεν σας είπε ποτέ για τα πουλιά και τις μέλισσες.
- Σας λέει "βλήμα" αν δεν ξέρετε να κάνετε κάτι που δεν μπορεί ούτε εκείνος.
- Έπρεπε να κόψετε ένα κλαδί δέντρου από την πίσω αυλή σας, έτσι ώστε ο πατέρας σας να σας χτυπήσει στον κ**ο με αυτό.
- Σας απειλεί με μια παντόφλα ή μια εφημερίδα και σας λέει "εάν σε πιάσω..." αλλά ποτέ δεν σας πιάνει.
- Πριν το σχολείο (όταν ήταν νέος) κάθε πρωί έπρεπε να φροντίσει τα πρόβατα, να αρμέξει τις αγελάδες, να μαζέψει όλο το σανό, να ταϊσει τα ζώα κ.λ.π......
- Έπρεπε να περπατήσει στο σχολείο χωρίς παπούτσια στο χιόνι, 5 χιλιόμετρα ανηφορικά (πήγαινε έλα ήταν ανηφόρα). Και πάνω από βράχια.
- Περιμένει να μελετήσετε ή "να λιώσετε τα βιβλία" κάθε ώρα "ημέρας" που είναι στο σπίτι, και δεν περιμένει τίποτα λιγότερο από ένα "Α".
- Μιλά σε σας και κάθε δεύτερη λέξη που σας λέει είναι ηλίθιε ή μαλάκα...

-Η zelotape είναι το μόνο εργαλείο του πατέρα σας,ενώ για κατσαβίδι έχει ένα κουζινομάχαιρο.
-He wears black socks to work everyday.
-You work out six days a week, but somehow you dad kicks your ass in like five seconds after he comes home from a thirteen hour day from the bakery/factory/food business.
-You can hear your father snoring from across the street.


-He wears dress socks with tennis shoes.
-He claims not to be a racist but insists that Greeks invented everything.
-He thinks he knows everything about the world today.
-He usually doesn't wear under arm deodorant because it could cause cancer.
-He thinks that the phone is bugged.
-He washes the garage floor with the hose wearing cheap criss-cross brown flip-flops.

-He carries around enough money to buy a car.
-When you need something your father asks right away "Why do you need that?" and then tells you "This is the shit you spend all your money on!".And then he buys it for you.
-Every time your family needs to buy a household item, your father asks the salesperson "how much for cash" and continues to bargain down for at least half an hour.

-When you go on vacation your father spends all his time playing tavli at the hotel.
-He does a running commentary through a movie and he thinks he knows everything that's going to happen even though he has never seen the movie.
-He thinks everyone from China has a black belt in karate.
-In some occasions he tells you not to drink so much, but he drinks non stop.

-He looks at an old photo album and sees himself young and says "wow,i used to be so handsome" and your mom tells "please,stop laying".
-He tells you "when i was your age..." and then forgets what was his point...

My point is that i love my father...and you should too!
As for this post,i am only jogging!I found this text here and is about my friends Serbians!Take a look,enjoy and don't forget...love your parents!!!

Οδός Εγνατία...

Μετά από ένα βράδυ με "ταινία-γεύμα-συμπαθητική συνομιλία" με μία καλή "φίλη", βρέθηκα να περπατάω γύρω στις 3:30 π.μ. στην οδό Εγνατία, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.


Ψιθύριζα το τραγούδιΧάνομαι όσο περπατούσα και παρατηρούσα γύρω μου... ένα νέο ζευγάρι γελούσε δυνατά ενώ κυνηγούσαν ο ένας τον άλλο στην άλλη πλευρά της οδού, μια μέσης ηλικίας γυναίκα είχε μόλις ανοίξει το περίπτερό της και ξεσκόνιζε μερικές σακούλες πατάτες τσιπς (δεν ήξερα ότι το κάνουν αυτό), ένας ηλικιωμένος περπατούσε δίπλα μου, βρίζοντας την ελληνική κυβέρνηση, τους νέους και τη νέα γενιά, μερικά αυτοκίνητα περνούσαν, πηγαίνοντας τους ανθρώπους στις πρωινές εργασίες τους ή στα σπίτια τους, γεμάτους οινόπνευμα, καπνό και μουσική...


Ήταν εκείνη η στιγμή,όπου συνειδητοποίησα ότι μου έχουν λείψει οι νυχτερινοί περίπατοι, η νυχτερινή ζωή της Θεσσαλονίκης με όλα τα αστεία, άσχημα, αγαπημένα ή ηλίθια δρώμενα - ανθρώπους - πράγματα που κάποιος μπορεί να δει ή να συναντήσει σε αυτήν την πόλη... και τότε...

Ένα ταξί πέρασε. Το πήρα... ήρθα σπίτι, στο κελί μου, στη σπηλιά μου, στη μοναξιά μου... και ήταν πάλι αργά... "Σκατά, πρέπει να κοιμηθώ... έχω τόσα πολλά πράγματα να κάνω αύριο... και πρέπει να αρχίσω διάβασμα πάλι..." σκέφτηκα...

Λοιπόν, δεν έκανα τίποτα από όσα σκεφτόμουν όταν έπεσα για ύπνο... Αλλά το μόνο πράγμα που πρόκειται να κάνω αμέσως είναι... άλλη μία βόλτα στην οδό Εγνατία!!!

Όχι άλλα λόγια για "έρωτα"!!!

Δεν είμαι ο






και αυτό το ιστολόγιο δεν είναι ένα




και επειδή θέλω να αποφύγω τα






από εδώ και στο εξής




γι'αυτό μη με ρωτάτε


και εννοώ,όχι άλλο






Επιτέλους,δεν θα συζητάμε άλλο περί ερωτικών πράξεων...Ήρθε η ώρα για λίγη ΑΓΆΆΆΠΗ!!!


Ετικέτα : Ιστορίες του έρωτα...τέλος!!!

Play with me...(or our last night...)

Here i am ,ready for the new year!I just promised to myself,a couple of days ago that i will get rid of my f. buddies!

Why do i feel like shit then,today?Why did i have to get with her for one more night?Why did i have to refresh the memory of her smell?Why did i have to feel the heat of her body once again?Why...why...why?I could go on for hours just questioning myself but no answer!

Is it because i am just used to it?Is it because it's a part of me that i can't get rid of so easily?Is it because i am afraid of something else?

A friend of mine is minding the gap,another is feeling sorry for a lost kitten (fare well,Lucky) and i am feeling as a game machine,as a joystick,needed as much as useless,empty as much as full (of what?cables?),strong as much as weak,senseless as much as sensitive,mature as much as "raw"...

Maybe this is what i really am!I am a joystick so,please,play with me,get as much joy as you can out of me and then throw me away!At least,i will be sure that i have done something good,that i have given some pleasure to someone,even though i didn't get any back...just as a joystick!!!:



P.S.The following song is more of her type,but i believe that it describes our last night...enjoy...



Keyshia Cole Lyrics
Last Night Lyrics

Personal notes,thoughts,decisions for the new year (or maybe...Happy Bliss Year) !!!

Another day,another week,another month,another year...Another Dr_Pako or the same,old one?Let's see...
This year i would like to:
-get angry rarely and only for things and people who are worth it (or deserve it)
-get tired more often by doing things that matter,working for people who appreciate it and helping people who dare to ask for help (you know me...i am willing to help everyone...)
-get pleased easily,with small things and little acts
-hold on with quiting smoking (it is a year since i smoked my last cigarette)
-get rid of my fuck buddies...ooops,i don't mean that...but i am sure that i will try
-get a woman to love me...actually,get a woman to love...i believe that a man has to love,even though he doesn't get some love back
-work,study,think...became a better person...a better friend...and an even better doctor
-get my "old body" back..i am going to lose the 10 kilos i gained during the army and exercise in the gym at least 4 times/week
-socialize,get to know real people,not through a monitor and internet
-as always,be a kind person and help other to become nice and kind
-go often to Bliss cafe for a coffee,drop by for a "good morning-good evening" wish and some nice,easy going chit-chat or some serious discussion!(i hope i am welcome)
So much for now,although i am sure that the following days i will fill in some thoughts..As for now,i can tell you only this:find some time and visit Bliss cafe bar(Ermou 51,Aristotelous,Thessaloniki)and believe me..you will find your self lost in deep thoughts,warm feelings and loveful decisions for the new year...So,Happy Bliss Year to all!See you soon,kisses!!!

Στον στρατό...9 μήνες!!!

Ξέρω πως άργησα να "γράψω" αυτό το τραγούδι,αλλά οι τελευταίες 8 μέρες ήταν πραγματικά..."στρατιωτικές" μέρες για μένα!Ελπίζω να είσαστε όλοι καλά και θα τα λέμε συχνότερα σε περίπου 2,5 μήνες,που θα απολυθώ!Φιλάκια!!!

Απλά,με καλή διάθεση!!!

...Γιατί μερικές φορές η ζωή είναι ένα αστείο...είτε είσαι στον στρατό,είτε όχι...είτε είσαι μέσα σε πολλά σκατά,είτε όχι(εγώ ξέρω πως ΔΕΝ είμαι)...Ελπίζω να είσαστε όλοι άψογα!Μου λείπετε,σας φιλώ!!!

Fuck Buddies!!!

As my good friend xrysopsaraki@ said,these are the "fuck buddy" rules:
1.No holding hands.
2.No spending the night. (i would say : Maybe,if you are dead-tired after a looong sex night...).
3.Fifteen minutes of cuddling max. But affection is generally discouraged beyond “Aww, you’re such a great fuck!”
4.Do not enter upon a fuck buddy arrangement or situation while drunk. There’s a difference between a one-night stand and a fuck buddy. Although entering either drunk is not wise.
5.You don’t want to go to bed with Will Smith and wake up with Steve Urkel, do you? Besides, don’t you want to be sober enough to remember all the marvelous sex you had the night before?
6.No toothbrushes. Refer to #2. There should be no ties at all, even if they cost only $2.49 and secretly you let your other fuck buddy use the same one.
7.Don’t discuss anything real. No family history, no favorite colors, no goals, no personal triumphs or tragedies. If you want to keep it real, you have to stay light: movies, bands, and favorite brands of booze. (i don't agree with this one..)
8.He is not obligated to have sex with you while you’re having your period. Most nice boyfriends will, but fuck buddies have the option to pass. If he doesn’t mind, then cool.
9.No sweetie, honey, schmoopie allowed. The only pillow-talk is fuck me harder, ride me bitch, or suck this big cock.
10.No dinners, no movies, no''quality time'' at all. (FOR SURE!!!)
11.Two guys/girls in twenty-four hours is fine, just be discreet. (This reminds me of something...;) )
12.You still need to dress to impress. Just because you know sex is a sure thing doesn’t mean you should answer the door in your pajamas unless they’re really tight and see-thru. Shower, shave, lotion up, smell good, and have some fun with that tight mini-skirt you would never wear on a real date. (The same counts for us,guys!Don't be dirty,smelly,unshaved-unless she wants you to- just because she is your fuck buddy!!!)
13.Break out the sex toys. Play up the freak factor and see how much you can get away with. Part of the fun of a fuck buddy is you don’t care if he respects you or not and so you can let loose and reveal that sadist tendency of yours. (This is not arule ho have to follow...do so,only if you are in to SM...)
14.Hide evidence. Throw out all condom wrappers (although you should no matter what, ew!), put the lube back in your goodie drawer, and for fuckssake don’t get any hickeys, bruises, bites, or scratches if you expect to date/fuck anyone else any time soon. And if you have a collared-shirt job, keep all that shit below the neck line so you don’t give your boss a heart attack. Or any ideas.
15.Pee with the door closed. Just because you’re using each other for sex doesn’t mean you can’t keep some decency.

I had to add that i'm sick and tired of all of you who have never felt the true HEAT of a FUCK BUDDY and you just seat and "decorate" your sexless thoughts with philosophy and mpla,mpla,mpla...Even for this,theories and words?That is:words in the AIR?No,it's better to hve acts even if they are acts for the D**K!!!
I can only agree with my good friend demy_online (whos blog is the cause of all of this) and those who agree with her,that anyone can get off as he likess and wishes!!!
If i want to be honest,i have to say that i have 2 girlfriends-FUCK THEIR BRAINS OUT BUDDIES for several years now and we talk about everything,we share enerything and we feel everything,those hours that we spend together...and then,NOTHING!!!
I mean that we aren't animals,senseless,"bricks","meat",we are just "mature",conscious,if i may say!"I know what i want and this is what i get these hours i spend with you",answered to me one of my FUCK BUDDIES when i asked her if "this" was enough for her!That moment,i'm going to remember it for ever as one of the best moments of my life!And i don't care if you want to call me"DRY",PROSE,EMPTY,SENSELESS...The only thing i know is that...i like and enjoy my way!!!
(To avoid misunderstandings...FUCK BUDDIES get in the..."refrigerator",everytime someone of the "group" has a relation...)...Stay cool,be good,go crazy,enjoy life...FUCK!!!

Greece is burned down...

Είμαι ο μόνος που μισεί τις πρωτεύουσες?

Όντας ένας από τα εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν ζήσει ολόκληρη τη ζωή τους στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη μιας χώρας (όπως η Θεσσαλονίκη στην Ελλάδα και το Νις στη Σερβία), οι πρωτεύουσες μου φαίνονται σαν κάτι το...αισχρό, χωρίς νόημα, άσχημο... (μπορώ να συνεχίσω έτσι για τις επόμενες τρεις σελίδες...). Πολλοί από εσάς δεν θα συμφωνήσετε μαζί μου, αλλά αυτές είναι οι σκέψεις μου, η άποψή μου και πρέπει να τα πω, διαφορετικά θα εκραγούν στον εγκέφαλό μου!!!

Δυστυχώς, τους τελευταίους έξι μήνες, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε ότι οι εξετάσεις για την αναγνώριση των πτυχίων Ιατρικής πρέπει να πραγματοποιούνται στην Αθήνα και μόνο στην Αθήνα! Οι εξετάσεις είναι δύσκολες όπως είναι, ακόμα κι αν κάποιος ζει κοντά στο εξεταστικό κέντρο. Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι για μας που πρέπει να ταξιδέψουμε 500 ή περισσότερα χιλιόμετρα ως την Αθήνα, να πρέπει να μείνουμε σε ξενοδοχεία (και να πληρώσουμε πολλά χρήματα) ή στους συγγενείς μας (οι τυχεροί) και να βρούμε τον δρόμο για το εξεταστικό κέντρο, χωρίς να ξέρουμε την Αθήνα καθόλου! Είναι η δυσκολία των εξετάσεων επί 1000!!! Αυτός είναι ο λόγος που έπρεπε να περάσω τις τελευταίες 4 ημέρες στην Αθήνα... και δόξα τω Θεώ, ήταν μόνο ΤΈΣΣΕΡΙΣ ΜΈΡΕΣ!!!( ακόμα κι αν μου φάνηκε σαν μια αιωνιότητα!!!).


Όσο ήμουν στην Αθήνα έπρεπε να μετακινηθώ μέσα στην πόλη με τραίνο, μετρό και λεωφορείο, συνάντησα μερικούς νέους, μίλησα με μερικούς ηλικιωμένους, έφαγα κάποια ετοιματζίδικα φαγητά... Λοιπόν, είμαι σχεδόν σίγουρος τώρα ότι η χειρότερη βδομάδα μου στη Θεσσαλονίκη (ή στο Νις), είναι πολύ καλύτερη από μια κανονική βδομάδα στην Αθήνα! Οι άνθρωποι είναι πιο φιλικοί στις "δεύτερες" πόλεις, ακόμα κι αν είναι νέοι ή γέροι, θα μιλήσουν μαζί σας για πλάκα ή απλώς δεν θα σας δώσουν καμία σημασία, ενώ στην Αθήνα οι άνθρωποι έρχονται κοντά σας, μόνο για το όφελος τους, νέοι και γέροι...

Μια από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις μου για τις μεγάλες πόλεις είναι ότι είναι πιο οργανωμένες και πιο «άνετες» από οποιαδήποτε άλλη πόλη, αν και ολόκληρη η χώρα πληρώνει τους ίδιους φόρους! Ένα παράδειγμα: στο σταθμό λεωφορείων στην Αθήνα μπορείτε να ακούσετε κλασική μουσική και μια μαλακή θηλυκή φωνή που λέει: "ταξίδια μουσικής με το λεωφορείο μέσω της Αθήνας", την ώρα που στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχει κανένας σταθμός λεωφορείων και οι άνθρωποι πρέπει να γίνουν μούσκεμα όταν βρέχει και περιμένουν το λεωφορείο ( α, ναι, στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε το λεωφορείο δύο φορές από όσο κάνουν στην Αθήνα).


Ίσως είμαι απλώς εξαγριωμένος επειδή έπρεπε να ξοδέψω ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και δεν πέρασα στις εξετάσεις μου, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει μια τεράστια αδικία που συνεχίζεται και αυτό πρέπει να σταματήσει!!! Οπότε, ελάτε, όλοι, σταματήστε να πηγαίνετε στην Αθήνα ή σε άλλες πρωτεύουσες για ψώνια ή για συναυλίες, σταματήστε να συμπεριφέρεστε λες και όλοι οι άνθρωποι που προέρχονται από τις πρωτεύουσες είναι όλοι πολιτισμένοι, έξυπνοι και ευγενικοί και δείτε τι συμβαίνει πραγματικά: εκείνοι απολαμβάνουν τις ζωές τους σε δικό μας βάρος! Εμείς δουλεύουμε για τη δική τους ευχαρίστηση! Αρκετά! Μείνετε στην πόλη σας, απολαύστε αυτά που έχετε εκεί και αρκετά σύντομα, τα πράγματα θα γίνουν σχεδόν ίσα και όμοια ... Πρέπει απλώς να είμαστε υπομονετικοί... Α, ναι, η υπομονή είναι κάτι που οι άνθρωποι στην Αθήνα αγνοούν... Οπότε, είμαι ο μόνος που μισεί την Αθήνα;...

Υ.Γ.: Αν προέρχεστε από την Αθήνα, με συγχωρείτε, αλλά έτσι αισθάνομαι πραγματικά για τους περισσότερους από σας... Και, ξαδερφούλα, δεν αναφέρομαι σε σας....

Everybody's Free (To Wear Sunscreen)-Baz Luhrmann

Τραγούδι είναι, οπότε δεν το μεταφράζω... Καλή διασκέδαση!!!

Ladies and Gentlemen of the class of ’99 If I could offer you only one tip for the future, sunscreen would be it. The long term benefits of sunscreen have been proved by scientists whereas the rest of my advice has no basis more reliable than my own meandering experience…I will dispense this advice now.

Enjoy the power and beauty of your youth; oh nevermind; you will not understand the power and beauty of your youth until they have faded. But trust me, in 20 years you’ll look back at photos of yourself and recall in a way you can’t grasp now how much possibility lay before you and how fabulous you really looked….You’re not as fat as you imagine.
Don’t worry about the future; or worry, but know that worrying is as effective as trying to solve an algebra equation by chewing bubblegum. The real troubles in your life are apt to be things that never crossed your worried mind; the kind that blindside you at 4pm on some idle Tuesday.
Do one thing everyday that scares you.

Sing
Don’t be reckless with other people’s hearts, don’t put up with people who are reckless with yours.

Floss
Don’t waste your time on jealousy; sometimes you’re ahead, sometimes you’re behind…the race is long, and in the end, it’s only with yourself.
Remember the compliments you receive, forget the insults; if you succeed in doing this, tell me how.
Keep your old love letters, throw away your old bank statements.

Stretch
Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your life…the most interesting people I know didn’t know at 22 what they wanted to do with their lives, some of the most interesting 40 year olds I know still don’t.
Get plenty of calcium.
Be kind to your knees, you’ll miss them when they’re gone.
Maybe you’ll marry, maybe you won’t, maybe you’ll have children,maybe you won’t, maybe you’ll divorce at 40, maybe you’ll dance the funky chicken on your 75th wedding anniversary…what ever you do, don’t congratulate yourself too much or berate yourself either – your choices are half chance, so are everybody else’s. Enjoy your body, use it every way you can…don’t be afraid of it, or what other people think of it, it’s the greatest instrument you’ll ever own..

Dance
…even if you have nowhere to do it but in your own living room.
Read the directions, even if you don’t follow them.
Do NOT read beauty magazines, they will only make you feel ugly.
Get to know your parents, you never know when they’ll be gone for good.
Be nice to your siblings; they are the best link to your past and the people most likely to stick with you in the future.
Understand that friends come and go,but for the precious few you should hold on. Work hard to bridge the gaps in geography and lifestyle because the older you get, the more you need the people you knew when you were young.
Live in New York City once, but leave before it makes you hard; live in Northern California once, but leave before it makes you soft.

Travel.
Accept certain inalienable truths, prices will rise, politicians will philander, you too will get old, and when you do you’ll fantasize that when you were young prices were reasonable, politicians were noble and children respected their elders.
Respect your elders.
Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund, maybe you have a wealthy spouse; but you never know when either one might run out.
Don’t mess too much with your hair, or by the time you're 40, it will look 85.
Be careful whose advice you buy, but, be patient with those who supply it. Advice is a form of nostalgia, dispensing it is a way of fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the ugly parts and recycling it for more than it’s worth.
But trust me on the sunscreen…

Αγχος... και εννοώ αληθινό άγχος!!!

Δεν ξέρω τι να σας πω, δεν ξέρω εάν έχω το χρόνο να σας πω οτιδήποτε... Το μόνο που ξέρω είναι ότι δεν μπορώ να κοιμηθώ, είμαι νευρικός 24 ώρες το 24ωρο και όλα αυτά, απλά επειδή έχω εξετάσεις σε λιγότερο από ένα μήνα...Αξίζει? Ακόμα αναρωτιέμαι, όσο βουλιάζω όλο και βαθύτερα στην άβυσσο του άγχους... και δεν έχω μια γυναίκα να με τραβήξει έξω... Ζητάω πολλά;

Οχι,σκατά...Είμαι στον στρατό!!!

Ποιος θα το πίστευε? Στα προχωρημένα μου 20 χρόνια( καλά, καλά, είμαι 28 χρονών) αναγκάστηκα να πάω στον στρατό! Τώρα υπηρετώ τη «μαμά πατρίδα»,είμαι ένας από τις τόσες χιλιάδες φαντάρων, από τις 13.02.2007 ως τις 13.02.2008.
Ελπίζω να με συγχωρέσετε που δεν γράφω συχνά, αλλά δεν έχω χρόνο! Ειδικά τώρα, που περνάω όλο μου τον χρόνο διαβάζοντας (έχω εξετάσεις αναγνώρισης πτυχίου τον Ιούλιο).

Είτε το πιστεύετε είτε όχι, ακόμα και αν είμαι γιατρός, πρέπει να κάνω όλα όσα κάνει ένας φαντάρος, γιαυτό είμαι συνέχεια κουρασμένος και νυστάζω…Εκτός από τις τρεις πρώτες εβδομάδες, όπως βλέπετε και στην φωτογραφία, όπου ήμουν ένας ρέμπελος, ένας «δεν με νοιάζει καθόλου ο στρατός» φαντάρος... Αλλά εκείνες οι μέρες τέλειωσαν…
Ας ελπίσουμε όλοι ότι το τέλος θα έρθει σύντομα, οπότε και θα είμαι «πίσω» μαζί σας…Να είσαστε καλά όλοι, φιλάρες…α, και, σας παρακαλώ, μην με ξεχνάτε…ή ακόμα και όποιον άλλο φαντάρο γνωρίζετε…

“WHAT IF GOD WAS ONE OF US?”

Μεσημέρι Σαββάτου,μετά από μία κουραστική εβδομάδα που εκτός από πολλή δουλειά είχε και σαν “κερασάκι στην τούρτα” έναν άδικο χαμό,μία κηδεία ενός παλιού συμμαθητή και καλού φίλου,μόλις 28 χρονών ( αντίο,Βασίλη,καλό ταξίδι και να είσαι καλά εκεί που πας... Συγνώμη που δεν αναφέρομαι περισσότερο σε εσένα,αλλά δεν ξέρω αν θα ήθελες κάτι τέτοιο…ή αν θα το ήθελαν οι δικοί σου)….
Ένα τέτοιο μεσημέρι,λοιπόν,σκέφτεσαι αν θέλεις να βγεις για βόλτα και καφέ στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη και να απολαύσεις την ηλιόλουστη μέρα ή αν θέλεις να καθίσεις σπίτι,να πιεις έναν καφέ με τον εαυτό σου και να σκεφτείς τι είναι η ζωή και ποιο το αληθινό της νόημα…και όταν συνειδητοποιήσεις ότι δεν μπορείς να δώσεις απαντήσεις σε αυτά τα τόσο συνηθισμένα αλλά και “απόλυτα” ερωτήματα,μπορείς να επιδοθείς σε ανάγνωση παλιών ιατρικών περιοδικών (έχω μείνει πίσω στην “ύλη”) ή /και σε τηλεθέαση επαναληπτικών επεισοδίων ελληνικών σειρών τύπου Παπακαλιάτη,SINGLES 2 και άλλων που δεν θυμάμαι τώρα(συγχωρήστε με)...
Αυτές τις σειρές αφορά αυτό το post αν και για να πω την αλήθεια,αφορά κυρίως αυτά που αντιπροσωπεύουν αυτά τα “σήριαλ” ή /και αυτούς που τα παρακολουθούν.Μη με παρεξηγήσετε,δεν θέλω να “κράξω” ή να κρίνω κανέναν.Δεν είμαι εγώ αυτός που θα κρίνει το ποιός είναι "καλός" και ποιός όχι.Απλά,θέλω να καταλάβω κάτι και κάποιους και να εκφράσω μία απορία μου.
Ετοιμάζω,λοιπόν,ένα καφεδάκι,παγωμένο frappe μέτριο με λίγο γάλα(ωχ, πότε έληξε αυτό,ρε κουμπάρε;),αναλύω το βαρύ υπαρξιακό θέμα για 3,5 λεπτά και γρήγορα γρήγορα επαναλαμβάνω στον εαυτό μου για πολλοστή φορά ότι δεν θα βρω απάντηση(τουλάχιστον όχι σήμερα) και παίρνοντας στο χέρι μου το remote control(ελληνιστί “κομπιoυτερ” ή τηλεχειριστήριο) κάνω zapping και ενεργοποιώ την πλύση εγκεφάλου που κάνει καθημερινά χαρούμενους τόσους ανθρώπους παγκοσμίως .
Ειδήσεις,ελαφρώς βαρετές ταινίες,ξένες “οικογενειακές” σειρές όπου η μικρή κόρη της επταμελούς οικογένειας αρχίζει να έχει τις πρώτες ερωτικές της ανησυχίες και η μαμά – εργάτρια σε εστιατόριο – πρότυπο μητέρας - ψυχολόγος παιδεύεται να αποτρέψει το κακό ( σ.σ. την ερωτική πράξη ) ή “νεανικές” σειρές όπου οι πέντε φίλοι συναντιούνται στο γνωστό καφέ για να μπλέξουν σε άλλη μια κωμικορεαλιστική “περιπέτεια”,πάντα με αίσιο τέλος.Κάπου εκεί,γίνεται το ΜΠΑΜ,έρχεται η επανάληψη γνωστής ελληνικής σειράς…
Μετά από είκοσι λεπτά τηλεεγκεφαλοπλυσοθέασης της συγκεκριμένης “μοναχικής” σειράς-2, παίρνω τηλέφωνο έναν πολύ καλό μου φίλο που μου πρότεινε το συγκεκριμένο serial.Τα νεύρα μου είναι τεντωμένα,μιας και η βλακεία του σεναριογράφου αντανακλάται σε κάθε ατάκα των ηθοποιών που προσπαθούν αλλά δεν μπορούν να κάνουν και πολλά(έλλειψη υποκριτικής ικανότητας στο μέγιστ),ο σκηνοθέτης θέλει να διαπρέψει ώστε μια μέρα να ακούγεται το όνομα του στις μεγάλες διδακτικές αίθουσες των σχολών σκηνοθεσίας,αλλά νομίζω ότι η μεγαλύτερη αίθουσα που θα ακουστεί το όνομα του είναι το σουβλατζίδικο του μπαμπά μου και μάλιστα δεν θα είναι για καλό…
Ο φίλος μου με ακούει μέσα στη νύστα του(του διέκοψα τον Σαββατιάτικο μεσημεριανό ύπνο και παίρνοντας τον μονότερμα άρχισα να ωρύομαι για την κακή ποιότητα της ελληνικής τηλεόρασης)και όταν τελικά βάζω μία τελεία τον ακούω να ξεστομίζει την εξής ατάκα : “Είσαι εθισμένος στα τυποποιημένα αμερικανικά πρότυπα των εισαγόμενων serials και δεν μπορείς να αναγνωρίσεις την αληθινή ελληνική τηλεοπτική ποιότητα…”…Τίίί;Τί είπες , ρε μεγάλε;Ρωτάω:“Που το διάβασες αυτό;”.Κενό,καμία απάντηση.Είμαι σίγουρος ότι η απάντηση βρίσκεται στις σελίδες κάποιου περιοδικού τύπου FREE,MAXIM,DENIM,FOR HIM ή κάτι άλλο σε –ΙΜ,-ΒΟΥ ή -HOUSE, ποικίλου περιεχομένου , με βαθυστόχαστα ερωτήματα και απαντήσεις τύπου “τι τρώει ο σύγχρονος πετυχημένος Έλληνας άντρας” και συνεντεύξεις από 10 άντρες του είδους (τι μας νοιάζει εμάς αφού σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του περιοδικού είμαστε εν μέρει αποτυχημένοι ή σε καλό δρόμο για την αποτυχία) ή “ποιό είναι το καλύτερο GADGET της χρονιάς για τον Έλληνα άντρα”(με τιμή όσο 1800 μισθοί ενός Έλληνα α-GADGET-ου άντρα).Βλέπετε,ο φίλος μου είναι ο κλασσικός ελληνάρας : υπάλληλος σε βιοτεχνία(ή αν θέλετε,επιτυχημένος P.R. οίκου μόδας…άντε καλά...),σκυλάς(ακροατής ελληνικής ethnic μουσικής,όπως λέει μια ξαδέλφη μου),μπουζουκοθαμώνας κατά βάσει ή ψευτο-κυριλλο-κιτσο-μπαρόβιος(μόνο για τις νύχτες που δεν έχει πολλά κέφια ή πολλά λεφτά…).Καλό παιδί,ενδιαφέρων άνθρωπος,αλλά με “ελληνικά” γούστα…Όχι ότι αυτό είναι απαραίτητα κακό,απλά δεν ταιριάζει με τα δικά μου γούστα(αν ακούσεις λίγο REPUBLIC RADIO,θα καταλάβεις).
Κλείνουμε το τηλέφωνο και εξακολουθώ να παρακολουθώ την αηδιαστική(για μένα) σειρά..Η δικαίωση δεν αργεί να έρθει:μία από τις συμπρωταγωνίστριες “πετάει” χαρακτηριστική ατάκα που θυμάμαι ότι έχω ξανακούσει σε ξένη(αμερικάνικη)σειρά.Αυτό ήταν.Τώρα πια είμαι βέβαιος πως η ποιότητα είναι ανύπαρκτη,πως η συνταγή για ένα καλό ελληνικό serial είναι μία και αυτή είναι η αντιγραφή.Εδώ πρέπει να πω ένα μεγάλο συγνώμη στον κύριο Παπακαλιάτη που αποκάλυψα το μεγάλο μυστικό του και ελπίζω να μην του χάλασα τα σχέδια για το βιβλίο που ετοιμάζει:“Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΦΙΛΟΔΟΞΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΥΣ”…
Η απορία μου(σε κράτησα σε αγωνία ή σε έκανα να βαρεθείς με όσα είπα;)είναι η εξής:είναι ιδέα μου ή κάποια πράγματα πηγαίνουν μαζί;Εννοώ τα χαρακτηριστικά του φίλου μου και τόσων άλλων “εκεί έξω”:διασκέδαση στα μπουζούκια,ακρόαση και γούστο αποκλειστικά ελληνικής μουσικής,χαμηλό επίπεδο μόρφωσης,σε κάποιες περιπτώσεις χαμηλή νοημοσύνη και τελικά…προσκόλληση σε κάποιο από τα ελληνικά serial με περηφάνια για την ελληνική επιτυχία,λατρεύοντας ξενόφερτες κλεμμένες ατάκες.Δηλαδή,μήπως πρέπει να ανήκεις σε αυτήν την κατηγορία ανθρώπων για να μπορείς να απολαύσεις κάποιο(ή και όλα)από τα ελληνικότατα serials;(Ειλικρινά θέλω να δω τη γνώμη σου,είτε συμφωνείς είτε όχι…Αν διαφωνείς,ίσως και να έχει περισσότερο ενδιαφέρον!!!)
Το επεισόδιο κλείνει με το παλιό γνωστό τραγούδι “What if God was one of us?” (δεν είμαι σίγουρος ότι λέγετε έτσι,αλλά δεν θυμάμαι τον τίτλο τώρα...καταραμένο ALTZHEIMER...)και την πρωταγωνίστρια(γνωστή καταξιωμένη Ελληνίδα ηθοποιό,ανύπαντρη μητέρα,με όλα τα περιοδικά να της δίνουν συγχαρητήρια για την καλή δουλειά φέτος και για την υποκριτική της ικανότητα που αναδεικνύεται σε αυτόν τον κύκλο επεισοδίων…έλεος!!!)να μονολογεί,κάνοντας σκέψεις που θα τις ακούσει το 15- χρονο γειτονάκι μου και θα νομίσει πως είναι μια ολοκληρωμένη πλέον γυναίκα,γιατί μόλις εχτές σκεφτόταν ακριβώς τα ίδια “γκομενικά πράγματα” όπως λέει η ίδια…
Για να μην σε κουράζω άλλο(με περιμένει και παρέα για καφεδάκι)ένα έχω να πω μόνο για να κλείσω:αν ο Θεός ήταν ένας από εμάς,αν ζούσε σε αυτή τη χώρα,μάλλον δεν θα άκουγε μπουζουκο-ελληνικά,μάλλον δεν θα έβλεπε Παπακαλιάτη και άλλες παρόμοιες σειρές,μάλλον δεν θα άντεχε την ελληνική σοφία(που μας χαρακτηρίζει από αρχαιοτάτων χρόνων,γιατί…έτσι,είμαστε Έλληνες,θα σου πούνε οι Ελληνάρες,άρα σοφοί…;;;),μάλλον δεν θα άντεχε την ελληνική “ευρωπαϊκή” υποκουλτούρα και μάλλον θα την “έκανε” για αλλού…Έτσι λέω εγώ και περιμένω να δω αν συμφωνείς η όχι…Έτσι και αλλιώς,πάντως,άκου το τραγουδάκι,δεν είναι κακό,ακόμα και αν είσαι σκυλάς,πατριώτης,ελληνάρας η REPUBLIC –ανος …

ΑΠΟΤΟΞΙΝΩΣΗ ΤΩΡΑ

Ξέρω ότι ίσως τρομάξετε με τον τίτλο που παραπέμπει σε ναρκωτικά,αλκοόλ και άλλες "κακές" τοξικές ουσίες,αλλά η δική μου αφορά...τους γονείς!!!Με άλλα λόγια,μιλάω για αποτοξίνωση-απεξάρτηση...
Μετά από 7χρόνια "πίκρας"(και γλύκας μαζί) και ξενιτιάς(σ.σ. ΣΕΡΒΙΑ,ΝΙΣ) λόγω σπουδών,έρχεται η πολλυπόθητη μέρα της αποφοίτησης που συγχρόνως σημαίνει και την ανώμαλη προσγείωση
1)στο παλιό σου κρεβάτι,που αν και σου είχε λείψει,δυστυχώς είναι δικό σου και μόνο(πάνε δηλαδή οι νυχτερινές νανουριστικές αγκαλίτσες και...το τρελό άνευ ωραρίου SEX!)
2)στον μπαμπά σου που φωνάζει στις καλεσμένες καφετζούδες γειτόνισσες "μη μιλάτε δυνατά,κοιμάται το παιδί" και όταν τελικά ξυπνάς από τις φωνές του,σου βάζει τις φωνές "έτσι κοιμόσουν και όσο σπούδαζες?"...και μετά σε ρωτάει "πόσα λεφτά θα χρειαστείς σήμερα;",λες και κάνεις προ'υ΄πολογισμό μέσα στο μυαλό σου κάθε πρωί (με την τσίμπλα στο μάτι και χωρίς καφέ) για τους καφέδες και τα ποτά που θα πιείς (ή ό,τι άλλο ξοδέψεις)
3)στη μαμά σου που έχει ξεχάσει οτι 7 χρόνια μαγείρευες και έτρωγες μόνος σου(ή με παρέα ΟΠΟΤΕ ήθελες),οπότε κάνει (πάλι) αυτοσκοπό για όλη την ζωή της να σε τα΄ί΄σει και μάλιστα την ώρα που αυτή θέλει!!!
Οι μήνες περνάνε και εσύ κάνεις υπομονή.Ισως να ξανασυνήθισες να κάνεις πράγματα που έκανες μέχρι τα 18-19 σου και να μην σε πειράζουν τόσο τώρα.Ισως να ικανοποιείσαι που μπορείς και δίνεις χαρά στους γονείς σου απο ασήμαντα πράγματα,όπως αυτή του οικογενειακού μεσημεριανού τραπεζιού.Ισως πάλι,όχι.
Μέχρι που μια μέρα,απλά ξυπνάς.Νιώθεις (και είσαι) 27-28 χρονών,η ζωή σου δεν έχει αλλάξει καθόλου από εκείνη την περίτρανη ημέρα της αποφοίτησης(μόνο η γκόμενα σου σε παράτησε και σε έκανε να πονάς ως και τώρα,ενώ τα φαγητά της μαμάς έπιασαν τόπο...στην κοιλιά και την ζυγαριά σου...),ακόμα εξαρτάσαι απο τους γονείς σου και δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς(αχ,αυτή η ανεργία).Μόνο που τώρα,βλέπεις και νιώθεις οτι ίσως οι γονείς σου κουράστηκαν να είναι γονείς.Ισως η μαμά σου κουράστηκε να σε τα'ί'ζει κάθε μέρα και να αγχώνεται για το φα'ί' και την ώρα που θα το φας.Ισως ο μπαμπάς σου κουράστηκε να σου βάζει τις φωνές και να σε ρωτάει πόσα λεφτά θέλεις(ίσως να του τελειώνουν και τα λεφτά,που έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν ήταν αρκετά).Ισως πάλι,όχι.
Τώρα ίσως σκεφτείτε γιατί τα γράφω όλα αυτά(για να τα βγάλω από μέσα μου,για να μου πείτε τι θα κάνατε στη θέση μου,γιατί το γράψιμο με βοηθάει να βρίσκω λύσεις ευκολότερα....;....δεν θα σας πω...).Ισως πάλι,όχι,απλούστατα γιατί βρίσκεστε στην ίδια θέση ή έχετε κάποιον κοντινό σας που σας έχει "πρήξει" να σας λέει τα ίδια...
Αυτό που έχω να πω κλείνοντας είναι ότι τελικά δεν ξέρω αν οι γονείς(γενικά) είναι καλοί ή κακοί...ίσως φταίνε και αυτοί για τη δική μας μοίρα...ίσως όχι...ίσως να είμαστε εμείς πιο "παιδιά" απο ό,τι ήταν αυτοί στην ηλικία μας...ίσως όχι...αυτό που ξέρω σίγουρα πάντως είναι ότι εγώ δεν θα γίνω γονιός,δεν θα γίνω πατέρας,δεν θα κάνω παιδιά...το λέω και το υπογράφω...εσείς;...ίσως...

Ολική αποτυχία...

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο σιχαίνομαι (πρόσφατα άρχισα) το "Μην ανησυχείς,όλα καλά θα πάνε...".Να που τελικά δεν πήγαν όλα καλά,οι αποτυχίες διαδέχτηκαν η μία την άλλη,συνολικά τρεις.
Για όσους δεν κατάλαβαν ή δεν γνωρίζουν,τις δύο προηγούμενες εβδομάδες έδινα εξετάσεις για αναγνώριση του πτυχίου μου (το λίγο πολύ γνωστό σε όλους ΔΙΚΑΤΣΑ-ΔΟΑΤΑΠ).Μεγάλη ταλαιπωρία(εξεταστικά κέντρα μόνο στην Αθήνα),μεγάλο άγχος(μην ακούτε εσείς,φροντίστε να μην αγχώνεστε,όπως λέμε οι γιατροί) και στο τέλος...μεγάλη πίκρα.
Είναι,λοιπόν,δυνατόν,να ξυπνάς κάθε μέρα μετά από τόσες "σφαλιάρες" της ζωής(χωρισμός,θάνατος του πολυαγαπημένου μου γάτου,αποτυχία στις εξετάσεις) και να σκέφτεσαι:"Μην ανησυχείς,όλα καλά θα πάνε...";;; Έλεος...
Όσοι,λοιπόν,από εσάς έρχεστε σε επαφή μαζί μου (τηλεφωνικά,email-άτα ή και προσωπικά) κάντε μου την χάρη και κόφτε το...Σας παρακαλώ,μην ξανακούσω ότι όλα θα πάνε καλά,εκτός αν ξέρετε κάτι που δεν ξέρω...(νομίζω πως μόνο ο Θεός τα ξέρει αυτά...ΣΕΒΑΣΜΌΣ).
Αυτά για τώρα,φιλάρες,να είσαστε καλά και να συνεχίσετε το καλό σας έργο...

Αρχίζοντας...

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΚΑΤΙ ΟΤΑΝ ΛΕΙΠΩ...ΝΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ΧΑΛΑΡΟΙ!!!